Olivia Nuzzi wilde niet de hoofdrolspeler van de Amerikaanse politiek worden. Een groot deel van de afgelopen tien jaar was zij de scherpe verhalenverteller die aan de randen van het beeld zweefde, eerst bij de Daily Beast en daarna als Washington-correspondent voor het tijdschrift New York, waardoor het Trump-tijdperk veranderde in een tragikomedie van ego’s, chaos en kleine vetes. Hij maakte andere mensen belachelijk. Het zorgde ervoor dat instellingen leeg leken. Het zorgde ervoor dat de krachtmachine op een duistere farce leek. Vervolgens stortte in 2024-2025 de duidelijke scheiding tussen ‘de verslaggever’ en ‘het verhaal’ ineen. Zijn liefdesleven, ooit een privé-subplot, explodeerde in het centrum van een draaikolk van roddelbladen, politieke media, en zijn memoires, American Canto, verhelderden noch bevatten de explosie.
DE RFK Jr relatie die de grens deed instorten
De as van het schandaal is zijn relatie met Robert F. Kennedy Jr., die hij in 2025 was geworden Donald TrumpMinister van Volksgezondheid en Human Services. Terwijl hij verslag deed van zijn presidentiële bod in 2024, ontwikkelde Nuzzi wat publiekelijk werd omschreven als een ‘persoonlijke relatie’ met hem. Hij had al over zijn campagne geschreven en later een veelgelezen artikel gepubliceerd over de geschiktheid van Joe Biden voor het ambt, dus toen het rapport openbaar werd, riep het meteen vragen op over objectiviteit en belangenverstrengeling. Kennedy ontkende publiekelijk dat er een affaire was geweest en zei dat ze elkaar alleen professioneel hadden ontmoet, maar het verhaal van Nuzzi was altijd emotioneler geladen en minder direct.In het Amerikaanse Canto noemt hij hem alleen ‘de politicus’, maar iedereen die het Amerikaanse nieuws ook maar terloops volgt, weet op wie hij doelt. Recensenten hebben opgemerkt dat ze in genereus romantische termen over hem schrijft, waarbij ze op een bijna gotische manier stilstaat bij zijn geest, zijn “duisternis”, zijn lichaam, zijn stem. Het schetst scènes van privégesprekken, flirts en emotionele verwikkelingen, terwijl in eerdere verklaringen wordt benadrukt dat de relatie nooit fysiek is voltrokken. Degenen die het aandachtig hebben gelezen, hebben deze passages beschreven als romantische mijmeringen die heel weinig concrete informatie bieden over een man die nu een enorme federale bureaucratie controleert. Zoals het boek vertelt, was het publieke ‘verhaal’ waarover het publiek het eens was toen het schandaal uitbrak, dat het slechts een flirt was geweest, maar het herinnert er ook aan dat Kennedy suggereerde dat als het ‘gewoon seks’ was geweest, hij de gevolgen misschien had kunnen weerstaan, waardoor de mogelijkheid ontstond dat wat er feitelijk gebeurde meer en minder was dan een gewone aangelegenheid.
De gevolgen en het vriendje dat vertrok
Wie zijn Olivia Nuzzi en Cheryl Hines en hoe zijn zij verbonden met het sextingschandaal en Robert F. Kennedy Jr.? Afbeelding tegoed: X/@ishitanair18
Wat niet ter discussie staat, zijn de gevolgen. Nadat ze de affaire had onthuld, plaatste het tijdschrift New York haar met verlof en de twee gingen uiteindelijk uit elkaar. Rond dezelfde tijd beëindigde haar verloofde, politiek journalist Ryan Lizza, hun verloving. In daaropvolgende juridische documenten beschuldigde Nuzzi Lizza ervan te hebben gedreigd persoonlijk materiaal over haar openbaar te maken, haar apparaten te hacken en een vernederingscampagne tegen haar te organiseren, voordat ze een paar weken later haar verzoek om een beschermingsbevel introk. Hij van zijn kant zou uiteindelijk een Substack-serie over de hele saga lanceren, waarbij hij haar beschrijving van de relatie met RFK Jr. in twijfel trok en andere vermeende verwikkelingen uit haar verleden ter sprake bracht.
De beschuldigingen die de cast hebben uitgebreid
Het is Lizza die de castlijst uitbreidt. Ze beweert in haar berichten dat Nuzzi, terwijl ze samen waren, ook een seksuele relatie had met de voormalige gouverneur van South Carolina, Mark Sanford, een voormalige Trump-criticus en potentiële primaire uitdager waar ze jaren eerder over had gesproken voor New York. Nuzzi bevestigde dit niet, en zijn advocaat zei dat American Canto het enige geval in zijn carrière beschrijft waarin hij een ongepaste relatie had met iemand die hij dekte. Lizza beweert ook dat ze zich minder als een journalist en meer als een medewerker van de Kennedy-campagne heeft gedragen, door onderzoek van de oppositie te delen en negatieve verhalen te helpen vernietigen. Hij deed dergelijke claims af als intimidatie. Vanuit zijn perspectief gezien is zijn liefdesleven niet alleen rommelig, maar ook professioneel compromitterend.
De roddelbladen maken er een spektakel van
Buiten die driehoek zijn de roddelbladen vrolijk toegestroomd. Een column in New York bestempelde het als de beste soapserie van het jaar, compleet met beschuldigingen dat ze een affaire had met de voormalige MSNBC-presentator Keith Olbermann en een breder patroon van aantrekkingskracht op oudere, machtiger mannen in de politiek en de media. In dit verhaal is Nuzzi niet zozeer een tragische heldin als wel een terugkerend personage in een lang drama over ambitie, toegang en desastreuze smaak bij mannen.
American Canto: de memoires die alles probeerden uit te leggen
Het is in deze draaikolk dat de Amerikaanse Canto arriveert. Het boek werd alom aangeprezen als zijn grote afrekening, een literaire poging om niet alleen zijn eigen implosie te verklaren, maar ook de vervorming van de Amerikaanse realiteit tijdens de Trump-jaren vanuit het gezichtspunt van iemand die in het veld van vervorming werd meegezogen. In plaats daarvan kreeg het een verrassend verenigde minachting. De New Yorker noemde het onsamenhangend en ontwijkend, een stuk dat meer impressionistisch van aard was dan een memoires. De New York Times vond het structureel verbijsterend en serieus. Een criticus uit Washington ging nog verder en beschreef het als “agressief afschuwelijk” en bestrafte Nuzzi omdat hij de basisplicht van een journalist verwierp om dom in plaats van charmant over te komen. Anderen hebben betoogd dat het boek leest als een ‘never-tell memoires’, te vroeg en te defensief geschreven, meer als onderhandelingstroef om een carrière na het schandaal te redden dan als een afrekening met wat er werkelijk is gebeurd.
De recensies die het verhaal een nieuwe vorm gaven
Keer op keer ontdekken recensenten dezelfde tekortkomingen. Het boek verwerpt chronologie. Handelsverhaal voor vibes. Hij kadert zijn betrokkenheid bij Kennedy in kosmische of astrologische taal en brengt het drama over naar de door vuur verlichte heuvels van Californië, terwijl hij over de details schaatst van wie wat en wanneer heeft gedaan. Op zijn spannendst voelt het proza aan als een cosplay van Joan Didion: de vrouw met een zonnebril achter een stuur, apocalypsen in Zuid-Californië, aanroepingen van een centrum dat geen stand kan houden, maar bij zo hoge temperaturen dat het overgaat in melodrama. Een sympathieker commentator in een links tijdschrift erkent weliswaar het trauma en de familiegeschiedenis die Nuzzi schetst, maar komt niettemin tot de conclusie dat ze elke voor de hand liggende ethische lijn heeft geschonden en een te ervaren journalist is om als naïef te worden beschouwd.
Er ontstaat een patroon in zijn persoonlijke en professionele wereld
Vouw deze metingen in de plot en er ontstaat een duidelijker patroon. Op professioneel vlak floreerde Nuzzi jarenlang dankzij de nabijheid van machtige mannen: Trump, zijn assistenten, potentiële rebellen als Sanford en uiteindelijk Kennedy. Persoonlijk bleef hij, volgens zowel zijn boek als zijn felste critici, intense, soms romantische banden aangaan met hetzelfde soort figuren. Haar romantische geschiedenis, tenminste zoals die in het openbaar verschijnt, kruist herhaaldelijk mensen met wie ze ook professioneel wordt gestimuleerd om te onderzoeken. Op één niveau is dit niet ongebruikelijk; De politiek is een kleine en incestueuze wereld. Aan de andere kant is het de kern van het schandaal, want zodra deze gehechtheden afglijden naar geheimhouding, ontkenning en verwarrende rollen, ondermijnen ze het vertrouwen waarop zijn werk is gebouwd.
Het mythemakende instinct
De ironie is dat Nuzzi prestaties beter begrijpt dan wie dan ook. Haar vroege leven omvatte kinderacteren en een kortstondig poppersonage genaamd “Livvy”; ze beschouwt zichzelf lange tijd zowel als een personage als als een naamregel. In het Amerikaanse Canto leunt ze hier volledig op: de ballingschap in Malibu die schrijft over een land en een hart in brand, de wetende literaire heldin die door de rook van haar eigen keuzes rijdt. Wat het boek zelden doet, is de pose verlaten. Er is heel weinig spijt, heel weinig eenvoudige erkenning dat je gebruikt, gemanipuleerd of onzorgvuldig bent. Vaker neigt de tekst naar symbolen en voortekenen, waarbij wordt benadrukt dat wat haar is overkomen in werkelijkheid gaat over de aard van de Amerikaanse realiteit, of over de wreedheid van internet, of over het lot van de liefde in een gebroken land.
Omdat de wereld erom gaf
Dit is de reden waarom het verhaal zoveel mensen heeft weten te boeien die veel verder gaan dan de gebruikelijke media-roddelpool. Het gaat niet alleen om seks, of sms’en, of een rommelige relatiebreuk. Hij bevindt zich op het punt waar journalistiek, macht en persoonlijke behoeften samenkomen. Hier is een journaliste die haar carrière bouwde op het blootleggen van de absurditeiten van de Amerikaanse politiek en zich vervolgens liet meeslepen in de baan van een van de wildste dynastieën ervan. Hier is een vrouw die duidelijk talent en gedrevenheid heeft, wier vroege werk prijzen en werk op grote platforms heeft gewonnen, die nu door een leger critici te horen krijgt dat haar grote literaire swing vruchteloos, egoïstisch en bijna onleesbaar is. En hier is een media-ecosysteem dat tegelijkertijd geschokt is door zijn ethische schendingen en opgetogen is over een karakter dat zo ingewikkeld is om te onderscheiden.
De journalist die de machine betrad
Als we het geluid wegnemen, houden we een behoorlijk scherp traject over. Olivia Nuzzi was de verslaggever van de chaos en dacht een tijdlang dat ze binnen de straal van de ontploffing kon blijven staan en aantekeningen kon blijven maken. De relatie met RFK Jr. doorbrak die illusie. De breuk met Ryan Lizza veranderde een privé-implosie in een vete op meerdere platforms. De beschuldigingen tegen Mark Sanford en anderen maakten het complot nog dikker. Het Amerikaanse Canto had de verklaring moeten zijn, maar het bevestigde in plaats daarvan wat de roddels al suggereerden: dat ze, zelfs nu nog, half in het verhaal zit en probeert het in realtime te herschrijven.
Een Gonzo-journalist
Ze is geen slechterik, geen martelaar en niet bijzonder berouwvol. Ze zit op een interessantere plek: een journaliste die zo dicht bij de machinerie kwam waarover ze berichtte dat die haar uiteindelijk naar binnen trok en uitspuugde, waardoor ze het enige kon doen waar ze verstand van had. Hij ging door een hel en maakte aantekeningen. De vraag voor de lezers is of ze deze aantekeningen zien als een openbaring, een verontschuldiging of gewoon een extra prestatielaag.
