De mede-maker van Invincible schreef een met drank gevulde pauselijke cartoon met twee vuisten

Het is mogelijk dat wij een commissie ontvangen over aankopen die via de links worden gedaan.

Als ik dacht Het ‘conclaaf’ was het engste wat het pausdom zich kon voorstellen. denk nog eens na.

Robert Kirkman is een van de machtigste schrijvers van moderne Amerikaanse strips. Hij is de COO van Image Comics en oprichter van zijn eigen bedrijf, Skybound Entertainment. Kirkman bouwde die kracht op door superheldenseries te schrijven “Invincible” en de zombie-apocalypsstrip “The Walking Dead”, beide vrijwel gelijktijdig uitgebracht van respectievelijk 2003 tot 2018/2019. Tegenwoordig is Kirkman de architect van het Energon-universum, dat de Transformers en GI Joe samenbrengt; Kirkman schrijft zelf ‘Transformers’.

Maar een paar jaar voor zijn dubbelganger was Kirkmans eerste strip ‘Battle Pope’ uit 2000. In samenwerking met kunstenaar Tony Moore (die later “The Walking Dead” mede-creëerde en de eerste zes nummers tekende), werd “Battle Pope” in zwart-wit gepubliceerd via Kirkmans kleine uitgeverij Funk-O-Tron. Toen Kirkman eenmaal zijn huis bij Image had gevonden, bracht die uitgever “Battle Pope” opnieuw uit in kleur.

“Battle Pope” is net zo belachelijk en gedurfd als de titel doet vermoeden. Op een dag komt God zijn kinderen oordelen en vindt hij de overgrote meerderheid van ons Erg willen. Een van de meest teleurstellende is paus Oswald Leopold II, die eerder “Jonge paus” Lenny Belardo Toen hij dat deed, verliet hij zijn heilige plichten voor een leven vol seks, sigaren en alcohol. (Als je je afvraagt ​​hoe iemand met zo’n moreel karakter paus werd, lees je ‘Battle Pope’ verkeerd.)

Zo opent God de poorten van de hel en verlaat hij de aarde om zich bij de legioenen van de verdoemden te voegen. De hel en het sterfelijke rijk bereiken een ongemakkelijke vrede, maar wanneer de aartsengel Michaël in de hel verdwijnt, roept God de paus op om hem opnieuw te dienen. God geeft hem de kracht van een superheld en stuurt de paus om Sint-Michiel te zoeken. De plichten van de ware paus kunnen het bestrijden van het kwaad omvatten, maar dit is meestal niet het geval letterlijk het verjagen van demonen.

De slogan voor “Battle Pope” is: “Als hij de massa niet leidt, is hij een idioot!” De jurk van de paus geleden ze lijken op de cape van een superheld, en in de strip zijn veel panelen te zien van de paus die in de lucht springt en zich voordoet als Batman. De tegenhanger van de paus in zijn Dynamisch Duo is niemand minder dan Jezus Christus, afgeschilderd als goedbedoelend maar een beetje zwak en onvolwassen.

Beeldstrips

Als je het niet kunt opmaken uit het godslasterlijke uitgangspunt, is ‘Battle Pope’ een reeks grappen. Er is voldoende vuile humor, maar de hele strip is een grap die is opgebouwd rond de absurditeit van de paus als actieheld – en bovendien een wellustige. Hij doet zelfs nooit zijn gewaad of zijn puntige kroon af. Niet-praktiserende of vervallen mensen moeten in gedachten houden dat voor katholieken ‘Strijd tegen Paus’ niet alleen belachelijk is, maar ook het bespotten van de aardse heerser van het koninkrijk van God betekent. Daar houdt het niet op; in “Slagpaus” n. 11, de kerstspecial, de paus slaapt Maagd Mary (als ze naar de aarde komt voor de verjaardag van haar zoon).

Maar als je ‘Battle Pope’ leest, lijkt het niet voort te komen uit een plaats van echte haat of antireligieus geloof. De hemelfiguren in ‘Battle Pope’ zijn belachelijk, maar uiteindelijk eerlijk (net als de paus zelf). Het dichtst bij politieke kwesties komt de serie in nummer 11, wanneer Jezus tegen de Kerstman vecht omdat hij de betekenis van zijn verjaardag heeft gecorrumpeerd door het geven van geschenken. Vergelijk dat eens met “Preacher” van Garth Ennis en Steve Dillon, nog een zwarte komedie; die serie is veel gemener en druipend van minachting voor de georganiseerde religie. “Preacher” maakt de kerk belachelijk, terwijl “Battle Pope” alleen maar spot.

“Battle Pope” eindigde met nummer 14 (wanneer God en Maria eindelijk trouwen), een conclusie die eigenlijk niet veel voorstelt. Kirkman erkende dat het einde abrupt was en legde op de laatste pagina’s van nummer 14 uit waarom hij ervoor koos om “Battle Pope” daar te beëindigen:

“De boeknummers schommelden tussen de 2200 en 2500 voor de laatste acht nummers van de serie, zonder tekenen van een stijging. Het voelde dus echt niet alsof deze serie iets zou opleveren qua verkoop. Het leek mij niet juist om boeken voor Image te schrijven die veel meer geld opbrachten dan ‘Battle Pope’ met andere artiesten, maar toch ‘Battle Pope’ te maken met Tony.”

Kirkman zei dat hij van plan was “veel meer” te doen dan “Battle Pope”, maar zelfs nu ging hij nooit meer terug om de serie voort te zetten. Toch is hij niet geheel vergeten. Dit jaar bracht Image een hardcover ter ere van het 25-jarig jubileum uit, of “De Onbevlekte Editie” van “Battle Pope”.

In 2008 paste Spike TV “Battle Pope” aan in acht flash-geanimeerde webisodes, vergelijkbaar met MTV’s uitverkochte ‘Invincible’-filmstrip. Is er, nu ‘Invincible’ een populaire cartoon is geworden op Prime Video, nog enige hoop op een echte ‘Battle Pope’-tekenfilm? Ik zou er niet op wedden. Er zijn slechts 14 nummers, zonder een goed einde, wat betekent dat het aanpassen van de serie waarschijnlijk de investering niet waard is. Maar dat EN de strip “Battle Pope” is het lezen waard.