Hoe de eerste verfilming op groot scherm in 2000 tot stand kwam Kerkers en draken ontstaan was bijna net zo geweldig als de RPG zelf. Tien jaar eerder had een obsessieve 19-jarige genaamd Courtney Solomon schaamteloos de rechten aangevraagd om van haar favoriete bordspel een speelfilm te maken. Verrassend genoeg gaf uitgever TSR, Inc., ondanks zijn jonge leeftijd en volledig gebrek aan Hollywood-ervaring, ze uiteindelijk aan hem. Helaas veranderde dit droomscenario al snel in een nachtmerrie.
Het zou jaren duren voordat het project op gang zou komen, terwijl Solomon alleen al achttien maanden nodig had om verdere financiering te zoeken. Er was ook een strijd om een regisseur te vinden – James Cameron, Francis Ford Coppolaen Stan Winston waren slechts enkele van de grote figuren die ervoor kozen hun aanvankelijke interesse niet te volgen – en een studio die bereid was een gokje te wagen op een genre dat pre-Harry Potter/De Heer van de ringen en anderen waren box office-gif geworden.
Bovendien moesten Solomon en nieuwe zakenpartner Allan Zeman aanpassingsplannen dwarsbomen D&D in een goedkopere tv- en direct-to-video-serie voordat hij uiteindelijk $ 30 miljoen vergaarde; De betrokkenheid van Joel Silver als uitvoerend producent zorgde ervoor dat genoeg investeerders afstand deden van hun geld. Hoewel het doel nog ver verwijderd was van het doel van 100 miljoen dollar, werd dit bedrag groot genoeg geacht om groen licht te krijgen. De opnames werden vervolgens vanuit de Verenigde Staten naar het handiger gelegen Tsjechië vervoerd en, in een andere stap die nu ondoorgrondelijk lijkt, nam Solomon zelf de regie over.
Ambitieus was de fanboy zeker. Kerkers en draken het was bedoeld als het eerste deel van een trilogie die speciaal was ontworpen om het antwoord van de fantasie te worden Star Wars en beloofde in het openingshalfuur minstens 10 keer te verbazen. Je zou kunnen zeggen dat hij dit laatste doel heeft bereikt, hoewel de kreten van het publiek eerder uit schaamte dan uit wonderbaarlijke verbazing voortkwamen.
Verrassend genoeg slaagde Solomon er ondanks de inherente middelmatigheid van het script en de flagrante afwezigheid van filmische kennis in om een relatief indrukwekkende cast veilig te stellen. Op zoek naar iets frivolers dan het Oscarwinnende psychodrama Amerikaanse schoonheidThora Birch heeft zich aangemeld om Savina te spelen, de jonge keizerin van het fictieve koninkrijk Izmir. De grote Britse acteur Jeremy Irons, aangemoedigd door zijn D&D-spelende kinderen en, ongelooflijk, de noodzaak om zijn onlangs verworven kasteel te behouden, stemde ermee in om de gemene leider van de tovenaarsraad, Profion, te spelen. En ook Marlon Wayans, waarin een ietwat eclectisch 2000 verscheen Enge film EN Requiem voor een droomnam de rol op zich van dief-sidekick Snails. Geekier-kijkers zouden ongetwijfeld onder de indruk zijn van zelfs de kleine delen ervan De Rocky Horror-fotografieshow legende Richard O’Brien en de vierde Dokter wieTom Bakker.
Het lijkt echter eerlijk om dat te zeggen Kerkers en draken het zal niet bovenaan iemands cv staan. Irons doet het als een pantomime-schurk terwijl hij het kamp laat klinken als “Laat hun bloed uit de lucht regenen.” Savina is zo’n onopvallende blanco pagina dat je al snel vergeet dat Birch zelfs in de film zat. En de arme Wayans, een van de weinige acteurs die het spel kende, wordt opgezadeld met een aanstootgevend zwart stereotype dat zonder pardon van een klif wordt gegooid.
Justin Whalin als de niet overtuigende held Ridley.
Francis Delia/New Line/Kobal/Shutterstock
Het helpt niet dat het grootste deel van de foto wordt aangestuurd door de iets mindere naam Justin Whalin, beter bekend als De nieuwe avonturen van Supermanis de rondzwervende fotojournalist Jimmy Olsen. Hoewel hij perfect in de gaten kan worden gehouden als hij de komische hulp biedt als de sidekick van Lois en Clark, is hij geen leidende man. Als Ridley wordt Whalin in elke scène overschaduwd. Zijn pogingen om de onstuimige held te spelen worden belemmerd door een duidelijk gebrek aan chemie met leerling Marina (Zoe McLellan) en een constante blanco uitdrukking die suggereert dat hij net zo verbijsterd is door de mythische zoektocht als de rest van ons.
Veel succes met het begrijpen van een verhaal dat draait om de strijd van Savina en Profion om de Rod of Savrille te bemachtigen, een MacGuffin van een apparaat waarmee ze de controle kunnen krijgen over de gigantische rode vuurspuwers van het koninkrijk. Voeg daar een dwerg aan toe, gespeeld door de permanent gebogen acteur Lee Arenberg, een elfenpaladijn met een kegel in Madonna-stijl, en een gespierde krachtpatser die de hersenen van vijanden kan absorberen met monsterlijke oortentakels, en dat is geen wonder D&D liet de kijkers werkelijk perplex staan.
We hebben nog niet eens gesproken over het paptapijt dat, net als drijfzand, bijna slakken in hun geheel opeet (“Het was waarschijnlijk het ergste dat ik ooit in een film heb moeten doen”, Wayans later). toegegeven), de middeleeuwse kostuums die eruit zien alsof ze zijn geplunderd uit de dichtstbijzijnde emmer koopjes voor verkleedkleding, of de wanhopig onzinnige dialoog die elke ontwikkeling in gigantische hoofdletters beschrijft – in het meest opvallende voorbeeld beschimpt Damodar Smiles met: “Net als jullie dieven, nemen jullie altijd dingen mee die niet van jullie zijn.” Dit is zo’n onsubtiele film dat het openingsshot bestaat uit, ja, je raadt het al, een draak in een kerker.
Bruce Payne als de zware Damodar met tentakels.
Francis Delia/New Line/Kobal/Shutterstock
Optimistisch, Kerkers en draken eindigt met de bende, nadat ze Profion en zijn volgelingen hebben gestuurd, waardoor een gevolg ontstaat met een gloeiende robijn die hen op magische wijze naar een andere, geheel andere wereld transporteert. Blijkbaar, collecties minder dan $34 miljoen wereldwijd en uitdagend Terraans slagveld Vanwege de zwaarste recensies van Y2K kozen de leidinggevenden van New Line Cinema ervoor om het avontuur ter plekke te beëindigen.
Om eerlijk te zijn, erkende Solomon later dat hij slecht toegerust was voor de taak, waarbij hij ook bemoeizuchtige investeerders de schuld gaf en degenen die erop stonden een ouder script te gebruiken dat niet zo respectvol was voor de D&D-overlevering. En je moet de brutaliteit bewonderen van een beginner die doorgaat met zijn filmische visie, ongeacht de financiën om dat te doen.
Ook 2005 De toorn van de Drakengoddie Payne’s Damodar weer tot leven bracht, en die uit 2012 Het boek van de verachtelijke duisternis had net zo veel moeite om het geliefde rollenspel naar het scherm over te brengen. Het duurde tot 2023 Eer onder dieven Doen Kerkers en draken gerechtigheid, en ook dit leverde geen grote aantallen op. De oorspronkelijke release blijft echter helaas het dieptepunt van de franchise. ‘Bereid je voor op een les in pijn’, zegt Xilus van O’Brien tegen Damodar tijdens een belachelijke woordenoorlog, een waarschuwing die ook geldt voor alle dobbelsteenrollers die een trouwe en vermakelijke rit verwachtten.
