Een nieuwe show in de Incubator deelt privénotities en studiofragmenten van opkomende artiesten, culturele iconen en stylisten
Het atelier van een kunstenaar is van nature een privéruimte – een plek waar vallen en opstaan en ongedisciplineerde processen plaatsvinden buiten de ogen van anderen, lang voordat het voltooide werk de galerie bereikt. Vandaag opent er een nieuwe tentoonstelling om Incubator in Londen biedt echter een zeldzame blik in deze weinig geziene werelden.
Door bijna 50 medewerkers uit verschillende generaties en uit verschillende creatieve disciplines uit te nodigen om deel te nemen, was de opdracht eenvoudig: presenteer één enkel object dat is vastgespeld, geplakt of op een andere manier aan de muur is bevestigd en dat hun denken de afgelopen maanden heeft gevormd. Samen vormen ze een soort collectieve muur van de studio en zijn er schetsen, referenties en haastige aantekeningen om aantekeningen van te maken Tracey EminMichael Armitage, Christian Marclay, Paul Simonon, Francesco RissoClaire Keegan, Mooie FreudHarland Molenaar, Talia Byre en Amanda Harlech, om er maar een paar te noemen.
De tentoonstelling presenteert een verfrissende focusverschuiving ten opzichte van voltooid werk, maar richt zich in plaats daarvan op de momenten van privédenken, planning en persoonlijke referentie die eraan voorafgingen. Voor Angelica Jopling, oprichtster van Incubator, was het een kans om een van haar favoriete aspecten van de curatoriële reis te delen: het bezoeken van kunstenaars in hun werkruimtes. “Ik heb het geluk dat ik deze kant van de kunstenaarswereld vaak mag zien. Studiobezoeken zijn zelfs een van mijn favoriete aspecten van Incubator”, vertelt hij aan AnOther. “Het is een intieme, kwetsbare ruimte waarin de kunstenaar een buitenstaander kan uitnodigen. Ik vind dat er iets waardevols zit in het onthullen van wat het denken van een kunstenaar vormt, of het nu een referentiebeeld, een kleurstaal, een schets, een proefafdruk van een ansichtkaart, een persoonlijke noot of een klein artefact is.”
Incubator begon vier jaar geleden met een reeks snelle, kortstondige solotentoonstellingen waarin het werk van onbekende kunststudenten werd gevierd. Sinds de vestiging in Chiltern Street is het promoten van opkomend talent de ruggengraat van de programmering gebleven. Zijn tentoonstellingen hebben de carrières van kunstenaars als Mary Stephenson op gang gebracht, die een solopresentatie had in de White Cube-galerie in Parijs en dit jaar deel uitmaakte van een JW Anderson-campagne. Incubator heeft ook het nest verlaten met een tijdelijke ruimte in New York, met plannen voor nog een pop-up in een nieuwe stad in 2026.
Notes from the Studio wijkt af van de gebruikelijke werkwijze van de galerie, niet alleen omdat de tentoongestelde werken technisch gezien geen kunstwerken zijn, maar ook vanwege de mix van opkomende kunstenaars, iconen uit de kunstwereld, schrijvers en stylisten. “Met al deze praktijken zijn we zo gewend aan het zien van het eindproduct – of het nu een kunstwerk, een album, een catwalkcollectie of een roman is – dat we zelden zien wat deze artiesten daar heeft gebracht”, zegt Jopling. “Het is alsof je het gordijn van de Tovenaar van Oz optilt en de kostbare en vaak mystieke kiem van een idee vindt.”
Deze werken werden alleen op de studiomuren geplaatst voor de kunstenaars, die vermoedelijk dachten dat ze door niemand anders zouden worden gezien. Velen hebben misschien geaarzeld om privé- of onvoltooid werk te delen, maar YBA-legende Tracey Emin niet, die haar carrière heeft besteed aan het omzetten van dagboekkrabbels in toetsaanslagen en het verweven van haar diepste gedachten in bijtende schilderijen.
“Het hangt al meer dan drie jaar in mijn studio”, vertelt Emin aan AnOther over haar aantekening voor Incubator, een diepblauwe aquarelcollage gemaakt toen ze midden in een gevecht tegen blaaskanker zat (de kunstenaar ging vorig jaar in remissie). Emin zal in februari 2026 een grote overzichtstentoonstelling openen in Tate Modern, getiteld A Second Life, waarin haar vroege werk, ziekte en herstel in kaart worden gebracht. “Het is een collage gemaakt van stukjes tekening uit mijn schetsboek. Ik vond de vormen vreemd seksueel. Ik schreef Strange Diamond vanwege de vormen. ‘Diamond’ verwijst ook naar iemand die heel bijzonder is. Ik vind dit object leuk, het sijpelt gewoon mijn atelier binnen.”
Elk “biljet” werd op de galerijmuur gemonteerd met de originele tape waarmee het aanvankelijk was vastgemaakt. Losel Yauch – een Tibetaans-Amerikaanse schilder gevestigd in New York die twee keer met Incubator heeft geëxposeerd – deelde een vroege kaart van een van haar donkere, pastelkleurige droomwerelden, waarin een grof getekende kat een toevluchtsoord zoekt onder een keukentafel. “Ik schets niet vaak dingen, maar ik kon de lay-out niet uitwerken en heb het gewoon opgeschreven”, zegt ze. “De verhoudingen waren een beetje langgerekt en vreemd. Het is absoluut geen objectief goede tekening, maar uiteindelijk vond ik hem erg mooi en heb ik hem dichtbij gehouden. Het is leuk om een kleine versie of schets te hebben om in mijn atelier te bewaren, zelfs nadat een schilderij is verkocht en naar zijn nieuwe huis is verhuisd.”
De tentoonstelling is te zien tot januari en sluit een jaar voordat de galerie in 2026 een reeks solotentoonstellingen onthult, waarin opkomende kunstenaars Harry Grundy, Katherine Qiyu Su, Xiaochi Dong en Charlie Gosling onder de aandacht worden gebracht. Voorlopig biedt Notes from the Studio een zeldzame kans om stil te staan bij de schoonheid van het onafgemaakte en een glimp op te vangen van de innerlijke gedachten van een verscheidenheid aan buitengewone creatieve geesten.
Aantekeningen uit de studie is tot en met 31 januari 2026 te zien in de London Incubator.
