De perfecte, gezellige combinaties voor onze favoriete comfortshows

Eerder dit jaar vroegen Netflix-managers aan schrijvers om dialogen te schrijven waarin personages “aankondigden wat ze aan het doen waren, zodat kijkers die op de achtergrond naar deze show keken, mee konden volgen.” De communicatie leidde tot een tamelijk gedempte reactie. Ja, het was beledigend voor iedereen die van een prestigeshow hield (of maakte). Maar dat was ook wat we allemaal deden.

Hoewel we niet aanraden een Christopher Nolan-film te lanceren of jezelf af te leiden van een prestigieus spel als Red Dead Redemption 2er zijn tijden en plaatsen om te genieten van dit multitasking-entertainment. Daarom staat het entertainment- en gamingpersoneel van Inverse voor je klaar: met onze samengestelde selectie games en films waarvan wij denken dat ze perfect zijn voor een gezellige, maar afgeleide avond.

Trekken door tijdlijnen

Dus ook al multitask ik, als oudere millennial, denk ik dat ik deze vraag enigszins verbijsterend vind. Toen ik aankwam, luisterde ik naar Blur’s “Song 2”, terwijl ik tegen mijn vrienden schreeuwde dat ze moesten stoppen met “naar het scherm te gluren” tijdens een intense Gouden Oog 007 Sessie 64 was het toppunt van geluk. Als ik tegenwoordig naar mijn telefoon kijk terwijl ik naar een programma kijk, komt dat waarschijnlijk omdat ik gedachteloos informatie over dat programma aan het googlen ben.

Dat gezegd hebbende, denk ik dat ik een combinatie kan bedenken die bijzonder goed werkt: langdurig mobiel gamen Star Trek: Tijdlijnen Het is leuk om grapjes te maken terwijl je afleveringen van Star Trek bekijkt die ik al een miljoen keer heb gezien. Met dat spel kun je bemanningen uit alle verschillende tijdperken samenstellen en ze op RPG-achtige missies sturen. De gameplay kan een beetje muf worden, maar de graphics zijn ongelooflijk, en als je kijkt Reiziger“Year of Hell” uit “Year of Hell” voor de honderdste keer, het is leuk om Captain Janeway uit “Year of Hell” ook op een bizarre missie te sturen met Captain Pike uit Vreemde nieuwe werelden. Een beetje Star Trek in je Star Trek stoppen? Dit is gezellig. — Ryan Britt, entertainmentschrijver/hoofdredacteur

Het drinken van de Kool-Aid

Ik ben een gek en ik denk dat cultdocumentaires zo ontspannend zijn om naar te kijken. ALS De liefde heeft gewonnen: de aanbidding van Moeder God het is een gemakkelijke keuze voor een tv-programma dat ik zou opzetten als ik iets vertrouwds maar ook charmants nodig heb. Mijn obsessie met sekten is om dezelfde reden Far Cry5 het is een van de weinige spellen die ik in mijn hele leven heb gespeeld, en ik heb het waarschijnlijk vijf keer gespeeld.

De plot heeft alles in zich om een ​​geweldig cultverhaal te worden, van drugsgebruik tot hersenspoeling en oproepen in de media, die ook Moeder God omarmde. Belangrijker nog is dat de aanbiddingsmuziek absoluut slapstick is: de hymnen zijn absolute oorwurmen, en terwijl je door de verschillende stadia van het spel beweegt, worden ze geremixt tot alt-country knallers en vervolgens beklijvende hypnopopnummers die je de hele dag denkbeeldige propaganda laten neuriën. Het past perfect bij de prediking van Moeder God in het internettijdperk, waarin de moderne popcultuur samensmolt tot wat duidelijk slechts een manipulatietechniek met hoge controle is. – Dais Johnston, entertainmentschrijver

Seks en Wigglytuff

Ik ben stilletjes geobsedeerd door levenssimulaties met schattige dieren, hoe boeiender de kunststijl, hoe beter. De laatste tijd heb ik mezelf echter urenlang afgeleid tijdens het spelen Pokémon Mystery Dungeon. In combinatie met een langlopende, licht geserialiseerde sitcom – momenteel is dat zo Seks en de stad – en daarmee is mijn hele dag voorbij.

Ik hou ervan om te verdwalen in het ritme van taken en zijmissies Mysterieuze kerker; die staat van flow past perfect bij de gemakkelijke (vaak voorspelbare) ritmes van slice-of-life-komedie. Er schuilt troost in het vertrouwde, en aangezien ik niet echt een speler ben, geldt: hoe lager de inzet, hoe beter. – Lyvie Scott, entertainmentschrijver

Nog maar één stukje

Allereerst moet ik, als iemand die gelooft in het behoud van de heiligheid van de filmkijkervaring, het weerstaan ​​om iets anders te doen terwijl ik tv kijk, tenzij het een realityshow is, een speciale komedie van John Mulaney, of een herhaling van Vrienden. Dat gezegd hebbende, sluit ik niet uit dat ik door mijn telefoon scroll terwijl mijn show aan de gang is. Maar als we het hebben over een specifieke koppeling tussen een game en een tv-programma, kom ik het dichtst in de buurt van een aflevering van Columbusopen een fles wijn en een puzzel.

Tijdens COVID ben ik me echt met deze activiteit gaan bezighouden, want er is niets gezelliger dan kijken hoe de grijze rechercheur van Peter Falk moordzaken oplost terwijl jij je eigen puzzel oplost. Er is ook iets bevredigends aan het met je eigen handen voltooien van een puzzel, een gevoel dat luitenant Columbo denk ik ook zou delen. Misschien vind ik het daarom leuk: het geeft me het gevoel dichter bij de detective te staan ​​die ik zo bewonder op het scherm. — Hoai-Tran Bui, entertainmentredacteur

Op een dubbele date gaan

Je zou deze combinatie misschien niet verwachten Liefde is blind EN Dateer allesmaar bij de tweede inspectie pasten de twee perfect. Liefde is blind het gaat over de ernst van het op het spel zetten van je hart om te zien of een vreemde je sprookjesdromen kan waarmaken. Dateer alles benadrukt hoe zelfs gewone huishoudelijke voorwerpen romantische perspectieven kunnen bieden en tilt dit uitgangspunt naar absurde niveaus.

Beide zijn licht en luchtig, en helaas bevatten beide veel lange, saaie delen in het midden, tussen de kennis en de conclusies. Maar samen, Dateer allesDe routine halverwege het spel wist alle oninteressante koppels die voorbestemd zijn uit elkaar te gaan, waardoor alleen de zoetheid en het drama overblijft. — Shannon Liao, game-editor

Jimbo is een saaie spons

Het is duidelijk dat ik niet de enige ben die zich een beetje ongemakkelijk voelt bij het door de vingers zien van de verdeling van de aandacht van de kijker. In de eerste plaats zijn onze aandacht kostbaar en behoorlijk verdeeld – waarschijnlijk niet zo goed voor ons welzijn. Ten tweede vind ik het een beetje respectloos tegenover de makers. Ze werken zo hard om onze interesse vast te houden, dat moeten we respecteren, tenzij hun werk ons ​​natuurlijk stress geeft.

Dit is precies wat het is Geweldige Britse bakshow het is voor mij. Het is een grote bal van angst. Ik kan gemakkelijker een zwaar angstaanjagende slasher doorstaan ​​dan ik kan kijken naar de tijd die wegtikt op een taart, het aansnijden van taartrampen versnellen, de gepijnigde gezichten van de deelnemers veranderen in wanhoop en wanhoop. Ik ben erg geïnteresseerd in deze show vanwege de onthullingen en het zachte Britse geklets. De rest heeft afleiding nodig.

En wat is er beter dan een spel dat je zowel frustreert als stress geeft met onmogelijke kansen, rampzalige pech en gedoemde strategieën? Ik heb het natuurlijk over Balatrode meest uitstekende poker roguelike die alle frustraties van gokken blootlegt, samen met de verslaving aan de noodzaak om door te gaan. Aan het einde van een goed GBBS EN Balatro Tijdens deze sessie kon ik verwachten dat ik gefrustreerd, verdeeld en gestrest zou raken. In plaats daarvan biedt de overlay een verkwikkende uitbarsting van visueel genot. Puur vermaak. — Tyghe Trimble, hoofdredacteur

Pi-Oversteek naar het bovennatuurlijke

Het is misschien niet traditioneel gezellig, maar als ik op zoek ben naar een geruststellende show, kies ik meestal voor herhalingen De X-bestanden. Het is een programma waar ik als kind te bang voor was om naar te kijken, dus misschien is een deel van de troost dat ik er nu van kan genieten, en toen ik klein was, was het zo vaak in huis dat ik er nog steeds nostalgisch over ben.

Op een vreemde manier vormde dit een mooie match voor mijn nieuw ontdekte liefde voor Picross-spellen. Ik negeerde ze een tijdje, omdat ik dacht dat hun stijl van numerieke logische puzzels gewoon niets voor mij was, maar ontdekte dat ze ongelooflijk ontspannend waren toen ik ze probeerde. En ongeacht de moeilijkheidsgraad van de puzzels, hun structuur blijft hetzelfde, elk zo vertrouwd als een aflevering van procedurele tv. Ik ben onlangs ingeslapen Mozaïek van het vreemdedie picross combineert met een point-and-click-moordmysterie, wat voor een nog betere aanvulling zorgt De X-bestanden. — Robin Bea, schrijver van games

Monsterlijke puree

Pokémon tegen Digimon is een van die eeuwenoude vragen waarover in de jaren negentig fel werd gedebatteerd over gescheurd speelplaatsbeton. Maar in 2025 is het antwoord: waarom niet allebei? Het was een topjaar voor beide Monsterbusters Digimon-verhaal: de vreemdeling in de tijd EN Pokémon-legendes: ZA. En het kijken naar de originele Digimon-serie, naast het spelen van de nieuwste Pokémon, straalt een vreemd soort synergie uit.

Bij beide zijn schattige wezens en bizarre interdimensionale reizen betrokken – en beide zullen je op een gegeven moment doen twijfelen aan de zin van het leven. (Maak je geen zorgen, je zult maar een paar minuten existentiële angst hebben.)

Maar Digimon complementeert VOOR buitengewoon goed. Het is het soort show dat je op de achtergrond kunt opzetten, en een rustige grap kan je aandacht trekken, terwijl je werkt aan het vullen van de Pokedex en het verslaan van elke trainer in de Battle Zone. Het is echter ook fascinerend om de belangrijkste verschillen tussen de twee te zien Pokémon EN Digimonen hoe ze allebei het idee benaderen om vriendschap te sluiten met vreemde kleine wezens. Er is een reden waarom deze twee series al zo lang bestaan, en elk geeft je op een andere manier dat warme, donzige gevoel. — Hayes Madsen, schrijver van games