Het ‘onmogelijke’ uittreksel uit de Dode Zeerollen is EINDELIJK gekraakt

MEER dan zeventig jaar na zijn ontdekking heeft een wetenschapper een eeuwenoude boodschap ontcijferd die vervat zit in de laatste Dode Zeerollen.

De twee zwaar beschadigde fragmenten, genaamd 4Q362 en 4Q363, ook wel de Cryptic B-manuscripten genoemd, werden lang als “onmogelijk” beschouwd om te lezen, omdat ze een onbekend alfabet bevatten.

Klaar voor de uitdagingonderzoeker Emmanuel Oliveiro van de Rijksuniversiteit Groningen ontdekte dat de cryptische letters consistent overeenkwamen met het Hebreeuwse alfabet.

Het kostte de onderzoeker slechts twee maanden om de code te kraken en zei: “Ik zei tegen mijn vrienden en mijn vrouw dat ik het zou proberen en zij zeiden dat je hier veertig jaar vast kon zitten en de code nooit zou kraken.”

“En wat hoop je eigenlijk te vinden, een geheim recept voor falafel? Maar toen ik het eenmaal zag, vond ik het best snel.”

De ontcijferde fragmenten onthulden bijbelse zinsneden en thema’s die verband hielden met het einde der dagen, met goddelijk oordeel, de komst van de Messias en de bestemming van Israël die speciale vermeldingen maakt.

Oliveiro vertaalde talloze uitdrukkingen en namen, waaronder verwijzingen naar Yisrael (Israël), Juda, Jacob en Elohim (een ander woord voor God).

“Een handvol manuscripten (werden) volledig in Paleo-Hebreeuws geschreven, en Paleo-Hebreeuws komt ook voor in een aantal manuscripten geschreven in standaardschrift,” Olveiro zei hij tegen Haaretz.

De manuscripten zijn geschreven door de Qumran, een joodse gemeenschap die in de buurt van de Dode Zee woonde. daten meer dan twee millennia terug.

De sekte stond bekend om het behoud van religieuze teksten, en latere geschriften onthulden zowel joodse overtuigingen als rituele praktijken, profetische tradities en verbindingen met het vroege christendom.

De overgebleven kleine en kwetsbare fragmenten van de Cryptic B-manuscripten zijn uitsluitend in de nieuw vertaalde codex geschreven, waarbij veel delen van de tekst beschadigd bleven.

Het leer waarop ze zijn geschreven is door de eeuwen heen gebarsten, donkerder en gerafeld, waarbij sommige stukken randen, stikgaten en rimpels vertoonden.

Brieven werden met zwarte inkt geschreven met fijne of medium puntpennen.

De vormen, verhoudingen en afstanden tussen de letters zijn inconsistent en alomvattend correcties en dubbele tracking.

Bij vergelijking vertoonden de manuscripten aanzienlijke verschillen tussen elk fragment en beide teksten.

Deze verschillen benadrukten de onregelmatige executie van de Cryptic B-schrijvers.

De boodschap in 4Q362 is vertaald als religieus van aard en weerspiegelt talrijke bijbelse zinsneden en thema’s.

Fragment 21 spreekt over Elohim en uw glorie, terwijl fragment 18 verwijst naar “Jakobs tenten.”

Deze zinsneden worden herhaald in Jeremia 20:18 en Maleachi 2:12.

Juda is ook aanwezig in deze passages – waar in Jeremia 20:18 het herstel van Israël na het oordeel wordt beloofd.

Maleachi 2:12 waarschuwt tegen overspel en benadrukt het belang van trouw blijven aan de Joodse gemeenschap.

De manuscripten citeren deze passages niet rechtstreeks; de taal en de thema’s suggereren echter een affiniteit met de profetische oordelen en beloften die gebruikelijk zijn in bijbelse tradities.

De fragmenten verwijzen ook naar data en heersers, inclusief verwijzingen naar het ‘tweede jaar’ en de ‘vijfde maand’, waarvan wordt aangenomen dat ze specifieke historische of profetische conventies weerspiegelen, zoals die gevonden in bijbelteksten.

Een mysterieus graf wordt genoemd in zowel fragment twee als 14 van 4Q362.

Vermeldingen van graven komen in de Bijbel voor; geen enkele komt echter overeen met de beschrijving van het graf in de fragmenten.

Oliveiro zei dat het woord ‘bewegwijzering’ in fragment 14 zich ook zou kunnen vertalen naar grafsteen – wat wijst op een mogelijke connectie.

Het tweede manuscript – 4Q363 – was moeilijker te interpreteren, omdat een herhaalde zin tweemaal voorkomt.

Uit de vertaling blijkt niet duidelijk of hij verwijst naar “zijn dochters” of “zijn dorpen”.

Benayahu, een veel voorkomende naam uit die tijd, wordt genoemd; de frequentie ervan in andere teksten heeft identificatie echter moeilijk gemaakt.

Oliveiro weet nog niet zeker waarom deze specifieke boodschappen in de manuscripten gecodeerd waren, maar hij suggereerde dat ze symbolisch zouden kunnen zijn of een ritueel doel zouden kunnen hebben.

Het onbekende alfabet zou kunnen betekenen dat de oorspronkelijke schriftgeleerden de manuscripten bedoelden voor een specifiek publiek, zoals priesterlijke elites of ingewijde schriftgeleerden.

“Als je het kon lezen, had je toegang tot deze manuscripten en behoorde je waarschijnlijk tot een bepaalde klasse of rang binnen deze vrome gemeenschap”, zei Oliveiro.

“Enkele substitutie is heel krachtig, maar de zwakte van enkele substitutie is dat een taal patronen heeft, dus als je het patroon vindt, kun je de substitutiecode kraken, en dat is wat ik hier heb gedaan.”

De alfabetische verandering zou de heilige status van de tekst hebben vergroot zonder de betekenis ervan te veranderen.

Hoewel de boodschap van Cryptic B relatief eenvoudig is, ligt de complexiteit ervan in de meer opzettelijke vervorming van de lettervormen.

Ze werden eeuwenlang onleesbaar gemaakt, ondanks dat ze geen verborgen betekenis of mystieke boodschap bevatten.