De Raja Saab het is een slecht beoordeelde poging om het laaghangende fruit te plezieren en het is onoprecht in zijn ambitie om te entertainen, merkt Arjun Menon op.
De Raja Saab het is een debacle van epische proporties.
Zoals de meeste Prabhas-hoofdrolspelers tegenwoordig, het team erachter De Raja Saab liet geen middel onbeproefd om al het uitgegeven geld op het scherm te proppen, maar dat doet er allemaal niet toe, aangezien het schrijven overduidelijk ongericht is.
De Raja Saab het is een lui, gedateerd CGI-festijn dat verouderde clichés en brede uitvoering verwart voor reikwijdte en fantasierijke verhalen.
De film begint met het kaderen van het verhaal rond de bejaarde Gangamma (Zarina Wahab), die aan de ziekte van Alzheimer lijdt.
Hij woont samen met zijn neef Raja Saab (Prabhas), die een overblijfsel is van een rampzalig hoofdstuk uit zijn vorige leven.
Gangamma lijkt zich maar één ding te herinneren uit haar lange en tragische verleden: haar echtgenoot Kanakaraju (Sanjay Dutt).
Op een dag verschijnt hun lang vervreemde grootvader per ongeluk opnieuw in hun leven, waardoor Raja Saab achterblijft op zoek naar de oude man die zijn vrouw jaren geleden verliet.
De Raja Saab het is niet een film die serieus genoeg is om letterlijk als een spel voor Prabhas te worden opgevat om zijn groeiende sterrendom aan op te hangen. Het is een klein werkje dat in zijn filmografie nauwelijks functioneert als een pauze tussen opeenvolgende actiefilms.
Op papier lijkt de beslissing om deel uit te maken van een horrorkomedie aantrekkelijk en Prabhas lijkt duidelijk plezier te hebben met zijn leidende dames (Malavika Mohanan, Riddhi Kumar en Nidhhi Agerwal) en grappige gezichten te trekken.
Maar de film zit te vol met gewichtloze ideeën en flauwe grappen om als samenhangende filmervaring te kunnen dienen.
De Raja Saab het is een herhaling van oude filmische clichés en slijmerige, ineffectieve grappen die zouden hebben gewerkt als ze twintig jaar geleden waren gedaan.
De drieweg-liefdesdriehoek of met een rusteloze held die zich een weg baant door de gelijknamige vrouwen in zijn leven is het saaiste deel van dit fantasy-avontuur.
Prabhas wordt gedwongen te flirten met de drie vrouwelijke hoofdrolspelers en het is schokkend om te zien dat een film van deze omvang zoveel tijd besteedt aan de banale humor van verkering.
De eerste helft van De Raja Saab is een treinwrak in slow motion, waarin drie vrouwelijke hoofdrolspelers worden geïntroduceerd die geen identiteit of nut krijgen in het script.
Dit is niet eens een seksistisch meningsverschil, aangezien hun rollen te triviaal zijn om in enige vorm van serieuze kritische discussie in aanmerking te worden genomen.
Het is alsof regisseur Maruthi eind jaren 90 of 2000 terug was, toen dergelijke scenario-afkortingen meer in zwang waren.
Het centrale idee van een kleinzoon die zijn meedogenloze liefde voor zijn grootmoeder gebruikt om te ontsnappen uit een labyrintische alternatieve realiteit geweven door zijn boosaardige overleden grootvader is interessant genoeg als wegwerpartikel, maar die grens gaat hier alle menselijke capaciteit te boven.
Er zit een crimineel toezicht in het schrijven dat nauwelijks legitiem genoeg is om de inzet te registreren van alle dwaze shenanigans waaraan de ondersteunende cast van het ensemble zich overgeeft.
De glanzende texturen beperken zich niet tot het schrijven, maar strekken zich ook uit tot de uitgebreide, bijna campy uitvoeringen.
De film verschuilt zich achter de niet-bestaande emotionele kern van de kleinzoon die ten strijde trekt voor zijn grootmoeder als middel om de overdaad aan CGI te rechtvaardigen, maar gaat zelden verder dan oppervlakkige pogingen om schaal met enige ernst te combineren.
Prabhas doet het prima in de rol van de voortdurend verwarde grappenmaker, gevangen tussen plicht en fantasie. De film vraagt hem om het absolute minimum te doen en zijn humoristische kant te laten zien.
De acteur heeft er duidelijk plezier in om geen idee te hebben en een beetje oneerbiedig te zijn. Het is echter het enige verlossende aspect van deze “entertainer” dat plat valt.
Zarina Wahab is majestueus en brengt een vleugje royalty in een rol die gemakkelijk door een minder bekende acteur gespeeld had kunnen worden. Ze versterkt haar aanwezigheid richting de finale en krijgt het beste na een door de auteur ondersteunde, goed afgeronde rol in deze film.
Sanjay Dutt is soms bedreigend, meer dan wat dan ook een kenmerk van zijn lichamelijkheid.
Thaman is bedreven in het maken van de meest inspannende filmervaringen de moeite waard met zijn loodgieterspartituren.
De rest van de ondersteunende cast valt niet op omdat ze vrijwel niets te doen krijgen.
De CGI-beelden en digitaal weergegeven delen van de climax vallen op en de bestede tijd en geld laten dit duidelijk zien.
Maar de actiescènes zijn te opzichtig en komen te laat om enige echte impact te hebben.
De Raja Saab het is een verkeerd ingeschatte poging om het laaghangende fruit te sussen en het is onoprecht in zijn ambitie om te entertainen.
Raja Saab Beoordeling Beoordeling Beoordeling:
