Naam: Parasakthi
Regie: Sudha Kongara
Cast: Sivakarthikeyan, Ravi Mohan, Atharvaa Murali, Sreeleela, Kulappulli Leela, Prakash Belawadi, Dev Ramnath, Prithvi Rajan, Chetan, Basil Joseph, Rana Daggubati
Schrijver: Sudha Kongara, Arjun Nadesan, Ganeshaa, Mathimaran Pugazhendhi
Beoordeling: 2,5/5
Parasakthiti, met Sivakarthan en Ravi Mohan in de hoofdrollen, zal op 10 januari 2026 in de bioscoop verschijnen, dit jaar samenvallend met Portugal. De film, geregisseerd door Sudha Kongara, bevat ook Atharvas Murale en Sreeleela als co-sterren.
Als je van plan bent de film deze week in de bioscoop te bekijken, kun je hier de recensie van Pinkvilla bekijken.
Het perceel
ParasakthiHet speelt zich af in het Tamil Nadu van de jaren zestig en volgt het verhaal van Chezhaiyan, ook bekend als Che, een vredelievende jongeman. Hij werkt bij de spoorwegen en is de enige kostwinner van zijn gezin, en zorgt voor zijn jongere broer, Chinna Durai, een universiteitsstudent en activist.
Nu burgerconflicten centraal staan, vecht Chinna actief tegen systemische onderdrukking, zelfs als haar broer het daar niet mee eens is. De zaken nemen echter een drastische wending wanneer een meedogenloze politieagent genaamd Thirunaadan in de vergelijking komt, die de regering dient en politiegeweld gebruikt om de protesten te beteugelen.
Te midden van dit alles leidt een levensveranderende gebeurtenis ertoe dat Che een aanzienlijke verandering in zijn psyche ondergaat, wat hem ertoe aanzet de protesten te steunen waar zijn broer deel van uitmaakt. De manier waarop Che’s leven in de loop van de tijd verandert, zijn band met zijn broer en de uitdagingen waarmee hij wordt geconfronteerd, vormen de kern van de film.
Het goede
Parasakthi begint met een sterk uitgangspunt. Het conflict, de bedoeling en de gedachte achter de film verdienen echte waardering. De uitdrukking van identiteit en vrijheid vormt de drijvende kracht achter dit genuanceerde verhaal, dat effectief aansluit bij de kijker.
De eerste helft van de film vestigt met succes zijn wereld en transporteert het publiek naar een periodespecifieke, rustieke setting waar de sociale dynamiek sterk verschilt van die van vandaag. De verkenning van de persoonlijke identiteit is gelaagd binnen elk personage, wat het potentieel benadrukt dat ze hebben om het verhaal vooruit te helpen.
Terwijl Sivakarthikeyan doet het als hoofdrolspeler lovenswaardig, het is Ravi Mohan die met zijn optreden volledig de show steelt. De acteur laat zijn stereotiepe maniertjes varen en belichaamt volledig de meedogenloze aard van een felle tegenstander, waarmee hij laat zien wat voor een veelzijdige kunstenaar hij werkelijk is.
Nu Sudha Kongara goedgeschreven en gelaagde personages creëert, blaast de film haar verhaal nieuw leven in, waardoor het een verhaal wordt dat een blijvende impact achterlaat, vooral in de eerste helft.
GV Prakash Kumar levert opnieuw soulvolle muzieknummers en een achtergrondscore die trouw blijft aan het genre van de film. Bovendien legt Ravi K. Chandran prachtige kaders vast, versterkt door opvallende belichting en doordachte composities.
De slechterik
Terwijl Parasakthi sterk bleef in de eerste helft, verdwaalde het in de tweede helft. Het verliest geleidelijk aan momentum bij elke handeling en beweegt zich weg van het hoofdplot dat het aanvankelijk wilde verkennen.
Hoewel de vriendschap en band tussen Che en Chinna Durai een groot deel van het emotionele gewicht van de film met zich meedragen, hebben andere momenten, met name de romantische subplots, de neiging de algehele ervaring te belemmeren.
Op een gegeven moment gaat de film over in algemeen schrijven in combinatie met een ongelijkmatige uitvoering, waardoor het een van de zwakkere inzendingen in de filmografie van Sudha Kongara is, ondanks haar algemene reputatie als bekwame regisseur.
Technisch gezien had de montage veel strakker gekund, waarbij er meerdere onderdelen moesten worden uitgesneden. Ironisch genoeg lijken de extra bezuinigingen die de film onderging vóór de release de kijkervaring te hebben beïnvloed, waardoor deze vaak schokkend en onsamenhangend aanvoelde.
De optredens
Parasakthi ziet Sivakarthikeyan een genuanceerd en soms gebrekkig personage spelen, wat realisme in zijn optreden brengt. Maar dat is het wel Ravi Mohan die werkelijk betovert met zijn sluwe schurkenstaten en de kijkers opnieuw herinnert aan zijn uitzonderlijke acteervermogen.
Atharva Murali e Sreeelela ze leveren ook sterke prestaties met het materiaal dat hen wordt aangereikt, waarbij Sreeleela vooral haar imago in de Tamil-cinema opnieuw definieert in vergelijking met haar eerdere rollen in Telugu-films.
Bekijk de trailer van Parasakthi:
Het vonnis
Parasakthi is een verbazingwekkende film die op een significant niveau verbinding maakt met het publiek. Met indrukwekkende vertolkingen en een aangrijpende eerste helft blijkt de film verrijkend om naar te kijken, ook al verliest hij later aan kracht. Fans van historische drama’s kunnen overwegen om het in de bioscoop te bekijken of te wachten op de OTT-release.
Disclaimer: De standpunten en meningen in dit artikel zijn die van de auteur en weerspiegelen niet het officiële beleid of standpunt van Pinkvilla. Geen enkele verklaring in dit artikel is bedoeld om een individu of entiteit te belasteren, te schaden of te belasteren.
