Terugkijkend op de originele Faber Paper Covered Editions identificeerde Pete enkele sterke punten. Degenen die hij als ‘het meest succesvol’ beschouwde, hadden een ‘gedurfde typografische en/of illustratieve behandeling’ die op zijn beurt ‘de dominantie van de merkstreep langs de zijkant tegenwerkte. “Dit besef bracht mij ertoe een aantal regels te definiëren voor het ontwerp van individuele omslagen, om ervoor te zorgen dat de omslagen zich nooit overweldigd voelden door het merksysteem”, zegt Pete. “De basisregel was dat edities in wezen typografische omslagen waren, of omslagen die werden aangedreven door typografie in termen van de hiërarchie tussen lettertype en afbeelding.” Om deze regel compleet te maken, zou het illustratieve element altijd het tweede dominante kenmerk zijn, en zou het palet beperkt zijn tot zwart en wit (waarvoor Pete vervolgens CMYK-onderverdelingen instelde), zodat de ontwerper de mogelijkheid had om te kiezen tussen twee kleuren, die in verschillende tinten konden worden gebruikt. Ten slotte zou de merkstreep contrasteren met de hoofdkleur van de omslag, waarbij een van de vier vooraf bepaalde kleuren wordt gebruikt.
Een ander allesomvattend ethos dat Pete in de serie wilde injecteren was ‘een gevoel voor vakmanschap’ of, op zijn minst, ‘bewijs van de menselijke hand’. De artistiek directeur noemt Faber artistiek directeur Berthold Wolpe – werkzaam in het midden van de 20e eeuw – als een belangrijke invloed. Veel van zijn werken bevatten handgetekende letters die, in de woorden van Pete, “het effect hadden dat het hele jasje bij elkaar werd getrokken en het allemaal als één geheel leek.” Een schitterend voorbeeld van deze vertaling naar de moderne serie is de cover van Rachel Ingalls’ 1982 Mevrouw Calibaneen van de eerste titels die Pete voor de serie tekende; de zachte, brede letters lijken uit de vrije hand te zijn geschreven met een penseel gedoopt in natte verf. “Ik vond het erg leuk hoe de vloeiendheid van het ontwerp reageerde op de stijve merkbalk, zonder dat het er misplaatst uitzag”, voegt Pete toe.
Er is een moment dat Pete beschouwt als een integraal onderdeel van zowel zijn creatieve ontwikkeling als die van de Faber Editions-serie, toen hij in 2009 stage liep bij Penguin en het werk van David Pearson tegenkwam. “(Ik) herinner me dat ik zijn Penguin Great Ideas-serie op kantoor zag en volledig gebiologeerd was”, zegt Pete. “Elke titel voelde volledig uniek aan en weerspiegelde puur de persoonlijkheid van het boek, maar dankzij de eenvoud van het algemene ontwerp van de serie kwamen ze gemakkelijk samen. Dit was een geweldige les om ongelijksoortige projecten als een eenheid te laten samenwerken.” Hij voegt eraan toe: “Ik vond de keuze van de afwerking ook erg leuk, het ongecoate papier met een eenvoudige opdruk op de belangrijkste kenmerken, en ik heb precies dit overgenomen voor de edities, zodat ze een zekere tactiliteit hebben.”
