Voordat mijn eerste zoon, Max, werd geboren (drie weken te vroeg vanwege een onverwachte keizersnede), kwam mijn schoonzus naar het ziekenhuis met afhaalmaaltijden bij mijn favoriete Chinese restaurant. Krokante loempia’s! Tofu van generaal Tso! Roergebakken tagliatelle! Wat een perfecte maaltijd om te nuttigen voordat je een baby op de wereld verwelkomt. Helaas was ik vóór de operatie de regel om niet te eten vergeten. Mijn laatste maaltijd bestond uit ijschips.
Nieuwsgierig geworden, nam ik contact op met zes collega-voedselschrijvers om te vragen naar hun laatste maaltijden vóór de bevalling. Van een feestmaal van Georgische ravioli tot een diner in hetzelfde Italiaanse restaurant waar het stel al eerder had gegeten zwanger raken hun kind, de antwoorden stelden niet teleur…
***
“Mijn plan was om vrienden te ontmoeten in een landelijk Georgisch restaurant aan de rand van Brooklyn. Het was vijf graden buiten, de metro was verpest en ik liep alleen in een buurt die ik niet precies kende. Maar toen ik daar aankwam, was het één groot feest. We praatten en proostten, en ik at khinkali ravioli, lamssoep, borsjt, worstjes met pruimensaus en heel veel augurken. Toen ik daar eindelijk aankwam, ging ik naar bed en werd drie uur later wakker. en dacht: “Is dit een slechte spijsvertering of ben ik aan het bevallen?” Sarah Karnasiewiczfunctie-editor ingeschakeld De Wall Street Journal en schrijver van Maak een taart
“Begin juli was ik 39 weken zwanger, dus we maakten alle wandelingen om de bevalling op te wekken. We passeerden een ijssalon en ik werd getroffen door een diepe, bijna gewelddadige drang naar chocolade-ijs. Ik bestelde een hoorntje en mijn man zei: ‘We zullen delen.’ En ik zei: ‘Echt niet, neem er zelf een.'” Zes uur later, toen we naar bed gingen, leunde ik naar voren om mijn man een welterustenkus te geven en de vliezen braken!” — Rachel Tepper PaleyDirecteur digitale redactie bij Tijdschrift voor wijnliefhebbers
“Ik wilde heel graag dat mijn dochter bij ons zou komen voordat ik ingeleid moest worden, en een advies dat ik kreeg om de zaken te bespoedigen was: ‘Baby’s komen graag als het lastig is, dus maak het ongemakkelijk.’ Nadat de weeën me om zes uur ’s ochtends wakker hadden gemaakt, bleven ze de hele dag zwak en vluchtig, dus mijn man en ik maakten het ongemakkelijk door naar het legendarische Al Di La-restaurant in Park Slope te gaan. Toen ik met een bord pasta Bolognese ging zitten, werden mijn weeën plotseling heviger. Tegen de tijd dat de soesjes van mijn man eraf vielen, wisten we dat we onze reistas moesten pakken en ons naar het ziekenhuis moesten haasten. Later die week gingen we terug om de creditcard op te halen die we daar hadden laten liggen.” — Kristen Miglioreauteur van Briljante recepten kookboekenserie en co-auteur van de volgende Montessorikeuken
“Mijn uitgerekende datum was de week daarop en mijn vader was al in de stad. We gingen allemaal naar een plaatselijke barbecueplaats. Mijn zoetekauw was gek, dus als dessert bestelde ik een minibuffet met alles wat ze hadden – ik herinner me dat de pecannotentaart zo lekker was. Ik vertelde mijn zus dat ik Braxton Hicks aan tafel zou krijgen, maar nu weet ik dat het echte weeën waren, omdat mijn vliezen de volgende ochtend braken. Als ik terugkijk op de familiefoto van die avond, kan ik zien dat het zo voor de hand liggend was dat ik moest plassen!” — Jerrelle Kerelauteur van Zwart meisje koken en de volgende Wij hebben verbeeldingskracht
“Twee weken na mijn uitgerekende datum ging ik naar een bakker in de buurt om de perfecte chocoladecroissant te kopen. Op weg naar huis kreeg ik mijn eerste weeën. Vierenveertig uur later werd ons dochtertje geboren. Haar geboorte was een marathon, en die ene chocoladecroissant hield me bijna twee dagen op de been. Vijftien jaar later is het nog steeds een van mijn favoriete etenswaren, en nu is het van haar.” — Sara Copelandauteur van Het receptenboek voor het pasgetrouwde stel EN Elke dag is zaterdagen schrijver van Eetbaar leven
“Mijn avondintroductie ging niet door omdat er geen bedden beschikbaar waren. Dus besloten mijn partner en ik om nog een laatste maaltijd te nuttigen voordat de baby arriveerde. We gingen naar Frankies Spuntino in Brooklyn, en ik had hun heerlijke aubergine-parmigiana. Frankies is ook de plek waar we aten op de avond dat onze zoon verwekt werd. Het was een van de eerste diners die we hebben gehad sinds het begin van de pandemie; ik dronk een bevroren olijfolie-martini en ik was duizelig van de vrijheid om in een restaurant te eten. Onnodig te zeggen zeg, negen maanden later dronk ik geen martini bij het avondeten, maar ’s morgens vertrok ik blij en klaar voor de belofte van een nieuw leven. Sari Kaminauteur van de volgende Honing en Schmaltz
Lea Koenig is freelance schrijver en bekroonde auteur van zeven Joodse kookboeken. Ook schrijft hij de nieuwsbrief De Joodse Tafel. Hij woont met zijn gezin in Brooklyn.
PS Vijf cadeaus voor nieuwe moedersEN Wat was jouw eerste maaltijd na de bevalling??
(Foto door Amor Burakova/Stocksy.)
