Een TikTok-trend die mensen aanmoedigt om ‘je DL uit de kast te halen’ doet de ronde, maar de term is niets nieuws in het LGBTQ+-lexicon. De culturele fascinatie voor ‘DL-mannen’ – oftewel mannen die hun seksualiteit of aantrekkingskracht ‘op een laag pitje houden’ – dateert uit de jaren negentig en blijft sterk, en de doordringing ervan in de sociale media en de digitale cultuur is slechts een nieuwe manifestatie ervan. Hoewel de term in de jaren negentig in zwarte Amerikaanse kringen is ontstaan, raken zwarte queer-mensen in veel van deze discussies op de een of andere manier nog steeds verdwaald in het gesprek.
Nu de term ‘DL’ zich voorbij zijn oorsprong heeft verspreid en onderdeel is geworden van een groter cultureel lexicon, zijn de definitie en geschiedenis ervan in de war geraakt, wat betekent dat de homofobie die gesprekken over DL-mannen onderstreept, zelfs voor mensen die nieuw zijn met de term verloren is gegaan.
“Het wordt gebruikt om iets sinisters over queerness te impliceren”, zegt Black en LGBTQ+-rechtenorganisator Preston Mitchum Zij. “Stel dat iemand met een man naar bed gaat terwijl hij met een vrouw is – we zouden het gewoon ‘valsspelen’ kunnen noemen. Er is een reden waarom we een geheel nieuwe term voor deze vorm van ontrouw hebben bedacht, en het antwoord is homofobie.”
Lees verder voor meer informatie over de geschiedenis van de term ‘DL’, hoe deze oorspronkelijk werd gebruikt en hoe de definitie de afgelopen jaren is veranderd.
Wat zijn “DL-mannen?”
‘Down low’ is een uitdrukking in het African American Vernacular English (AAVE) die verwijst naar het discreet of geheim houden van iets. Mitchum vertelt Zij dat een ‘DL-man’ historisch gezien verwijst naar een man die een dubbelleven leidt.
“Het was oorspronkelijk bedoeld voor mannen die overspel pleegden”, zegt Mitchum. “Mannen die een gezin hadden maar een tweede leven leidden. En sommige van de latere versies ervan werden ook toegepast op zwarte mannen die zich niet als homo identificeerden, maar die wisten dat ze zich aangetrokken voelden tot en genoten van intimiteit met andere mannen.”
De eerste discussies over DL-mannen eind jaren negentig en begin jaren 2000 binnen de zwarte gemeenschap waren vaak specifiek gericht op mannen die relaties hadden met vrouwen die zich niet bewust waren van hun vreemde aantrekkingskracht en gedrag. Dit is de reden waarom de term ‘DL’ vaak specifiek verwees naar mannen die ontrouw waren aan die partners.
Onder queer mensen legt Mitchum uit dat de term ‘DL’ de afgelopen jaren is uitgebreid. Homomannen en transvrouwen hebben de term buiten zwarte kringen overgenomen. Sommige mensen gebruiken het misschien om te verwijzen naar mensen die liever discreter zijn of niet aanwezig zijn in het dagelijks leven, zelfs als ze zich in bepaalde ruimtes identificeren als homo of queer. Onder heteroseksuele mensen zegt cultureel analist Smith Woods dat hij online een vervaging van de term heeft waargenomen, waarbij ‘DL’ wordt gebruikt om alle mannen te beschrijven die vrij zijn, zelfs zonder ontrouw.
“Er is een onderscheid tussen een DL-man en elke kastman”, verduidelijkt Woods met betrekking tot de recente samensmelting van de term. “Een DL-man kiest voor een gereserveerde levensstijl, hij stelt zijn vreemdheid niet alleen in vraag of onderzoekt deze.”
Zowel Woods als Mitchum vertellen het Zij dat deze taal biseksualiteit uitwissen wanneer het wordt gebruikt om te impliceren dat elke man die zich tot andere mannen aangetrokken voelt, ‘in het geheim homo’ moet zijn in plaats van simpelweg open of nieuwsgierig te zijn naar zijn eigen verlangens.
Hoewel het nu breder wordt gebruikt, verwijst ‘DL’ doorgaans naar zwarte mannen, omdat het zijn oorsprong vindt in de zwarte gemeenschap en verband houdt met de complexe relatie tussen homofobie en blanke suprematie die specifiek zwarte homo’s treft.
Wat is de geschiedenis van de term “DL?”
Het gesprek over ‘DL-mannen’ dateert al tientallen jaren, voornamelijk in de zwarte gemeenschap en vooral in de jaren negentig en begin 2000. Dr. David Malebranche, een prominente zwarte queer-dokter met onderzoek gewijd aan HIV/AIDS en zwarte queer-mannen, credits De Oprah Winfrey-show het concept van DL-mannen naar een mainstream publiek brengen. Hij vertelt het Zij dat de Oprah Winfrey Show in 2004 talloze afleveringen aan dit onderwerp wijdde, in het bijzonder met JL King die datzelfde jaar een boek schreef, Onderstaand.
“Begin jaren 2000 registreerden we ongeveer 50.000 nieuwe hiv-gevallen per jaar (…) en zwarte vrouwen waren verantwoordelijk voor 80% van de nieuwe infecties onder vrouwen”, zegt Malebranche. “Mensen begonnen naar deze anekdotische gevallen te kijken om de toename van het aantal infecties te verklaren.”
