Hollywood houdt van slapelozen, maar is slaapgebrek oké?

Vechtclub eindigt met een groep radicale anarchisten die de enorme hoofdkantoren van creditcardmaatschappijen opblazen, maar het begint allemaal omdat de verteller geen goede nachtrust kan krijgen. Misschien de het hele ding is gek het had voorkomen kunnen worden als hij het had ingenomen Die van Dr. Luis Buenaver Ik raad aan om in plaats daarvan de hele nacht dronken te blijven.

“Het is belangrijk om consistent, opzettelijk en bewust te zijn van je slaap”, zegt Buenaver, hoofd van het gedragsslaapgeneeskundeprogramma van Johns Hopkins. Achteruit. “Mensen raken gefrustreerd door slapeloosheid, en daarom is het gemakkelijk om in slechte gewoonten te vervallen, en dan ben je uitgeput en jaag je op slaap.”

Van Taxichauffeur EN De machinist naar, nou ja, Slapeloosheideen chronisch onvermogen om te slapen is een filmische afkorting voor een gestrest of vervreemd personage. Maar je hoeft geen 60 pond af te vallen en een uitgemergelde paranoïde te worden zoals Trevor Reznik van Christian Bale om hem te ontmoeten; Buenaver zegt dat ongeveer een derde van de Amerikaanse bevolking op enig moment moeite heeft om in slaap te vallen of door te slapen, en dat tussen de 10% en 20% “voldoet aan de criteria voor chronische slapeloosheid.”

Slapeloos op het witte doek

Slapeloosheid kan grofweg worden gedefinieerd door drie factoren: moeite met inslapen, moeite met doorslapen of zich niet uitgerust voelen na het slapen.

“Iedereen wordt ’s nachts wakker, maar laten we zeggen dat je drie of vier keer wakker wordt”, zegt Buenaver. “Als we de tijd die we wakker zijn bij elkaar optellen, en dat is meer dan een half uur, dan zou dat voldoen aan de definitie van moeite om in slaap te blijven.”

Iedereen kan slechte nachten hebben. Misschien bent u gestrest door een belangrijke deadline, financiële problemen of relatieproblemen. Misschien, zoals Al Pacino Slapeloosheid, je hebt per ongeluk je partner neergeschoten voordat hij je geheimen aan Binnenlandse Zaken kon vertellen, en nu probeer je verwoed het te verdoezelen terwijl je ook een moord oplost. Hoe dan ook, “de slapeloosheid is groter als de slechte slaap aanhoudt buiten de stressfactor”, zegt Buenaver. “Als je minstens drie nachten per week gedurende minstens drie maanden slecht slaapt, voldoe je aan de diagnostische criteria voor slapeloosheidsstoornis.”

“Ik herinner me dat ik dacht dat Pacino het heel goed deed. Ik voelde het in zijn ogen.”

Twintig procent van de bevolking zit, voor zover wij weten, niet in een Fight Club, en Buenaver merkt op dat Hollywood de neiging heeft het uiterste uiteinde van het spectrum te vertegenwoordigen. “In de popcultuur wordt er vaak te veel nadruk op gelegd; het zou eigenlijk subtieler kunnen zijn”, zegt Buenaver. “Hoewel ik me herinner dat ik dacht dat Pacino het heel goed deed. Ik voelde het in zijn ogen.”

VechtclubDe verteller beweert zes maanden zonder slaap te hebben gezeten; Reznik, binnen De machinist, voor een jaar. Realistisch gezien stelen ze waarschijnlijk minstens een paar uur buiten het scherm.

“Als mensen zeggen dat ze zes maanden niet hebben geslapen, is mijn interpretatie, door mijn klinische filter, dat ze al zes maanden echt heel erg last hebben van slapeloosheid”, zegt Buenaver. “Het horen alsof ze niet hadden geslapen, maar misschien twee tot vier gefragmenteerde uren per nacht doorbrachten.

Om dit punt te illustreren zegt Buenaver dat aspirant-Navy SEALs die slapeloos worden tijdens de zogenaamde “De helse week‘ melden hallucinaties na slechts vijf dagen. Buenaver zelf had ooit een slaapgebrek-hallucinatie van een ‘enorme neonkleurige duizendpoot midden op de weg’ aan het einde van een skireis in de studententijd (maak je geen zorgen, deze was gestopt).

“Je kunt echt niet zonder slaap”, zegt Buenaver. “De drempel van iedereen is anders, maar als je letterlijk zonder slaap komt, kom je op een punt waarop je hersenen je vrije wil terzijde schuiven en je afsluiten. Er zijn enkele heel zeldzame gevallen geweest waarin mensen gewoon niet konden slapen, maar dit is de uitzondering.”

Terwijl een gigantische neonduizendpoot het had kunnen geven Slapeloosheid een echt keerpunt, Buenaver merkt op dat de realiteit van slapeloosheid vaak een subtiele parade van kleine fouten en fouten is.

“Ik liet het rusteloze personage zien dat probeerde te slapen, en dan verplaatste ik de camera naar de klok om het verstrijken van de tijd te laten zien”, zegt Buenaver als Christopher Nolan hem om advies belde. “Het toont de persoon die de hele nacht wakker wordt en zich dan ’s ochtends voortsleept. Zijn oogleden vallen de hele dag dicht, hij heeft moeite met concentreren, dat soort dingen. Laat het over meerdere nachten zien. En het laat de persoon zien die fouten maakt, zoals iets vergeten op het werk of de kachel niet uitzetten.”

Ongeacht hoe slapeloosheid op het scherm wordt weergegeven, er schuilt meer onder de motorkap dan alleen existentiële verveling.

Dan schiet het personage natuurlijk per ongeluk zijn partner neer. Maar ongeacht hoe slapeloosheid op het scherm wordt weergegeven, er zit veel meer onder de motorkap dan alleen existentiële verveling of de druk van een moordonderzoek met hoge inzet.

“Er zijn drie factoren die aan slapeloosheid ten grondslag liggen en deze in stand houden”, zegt Buenaver. “De opwinding van de hersenen, de circadiane klok en de slaap. Mensen die aan slapeloosheid lijden, hebben doorgaans een grotere hersenactivatie; ze zijn ’s nachts hyperactief in vergelijking met normale slapers. Ze slapen ook slechter en er kan een verkeerde afstemming zijn tussen wanneer je slaap nodig hebt en wanneer je lichaam klaar is om te slapen.”

Met andere woorden, je wil en lichaam zijn niet op één lijn, en je hersenen maken zich daar zorgen over of zijn gefixeerd op een ander probleem, of het nu een recente misstap is of een videogamebaas die je aanvallen geeft. Genetica en onderliggende gezondheidsproblemen kunnen ook een rol spelen.

“Iedereen brengt een bepaalde mate van genetische aanleg met zich mee,” zegt Buenaver, “en of die tot uiting komt, hangt af van je omgeving.” Uiteindelijk kan slapeloosheid echter iedereen overkomen. Buenaver noemt het tweerichtingsverkeer: slaapproblemen kunnen bijdragen aan andere problemen, en andere problemen, zoals pijn of depressie, kunnen bijdragen aan een slechte slaap.

Slimmer worden over slapen

Slapeloosheid is door de geschiedenis heen een beruchte strijd geweest, en figuren variërend van Marcus Aurelius tot Vladimir Nabokov hebben erover geklaagd. Beiden hadden waarschijnlijk baat kunnen hebben bij een betere slaaphygiëne. Een van de grootste misvattingen over slaap is dat je het niet abrupt kunt forceren; weten dat je slaap nodig hebt, maar urenlang woelen en draaien in een gefrustreerde poging om het te krijgen is contraproductief.

“Een van de meest voorkomende coping-strategieën is dat mensen die aan slapeloosheid lijden, hun kans om te slapen proberen te maximaliseren”, zegt Buenaver. “Ze gaan misschien eerder naar bed en blijven langer in bed liggen, maar dat betekent niet dat ze daadwerkelijk langer slapen, alleen dat ze meer tijd in bed doorbrengen. Als je dit regelmatig doet, leer je bed te associëren met een plek waar je ligt en je angstig en geïrriteerd voelt over je onvermogen om diep te slapen. Dit draagt ​​ertoe bij dat je ’s nachts mentaal actiever bent.”

“Als je moeite hebt met slapen, is wat je in bed doet van belang.”

Ons vermogen om te slapen, zegt Buenaver, is niet onbeperkter dan onze eetlust. Als je negen uur in bed doorbrengt, maar slechts zes uur slaapt, demp je het vermogen van je hersenen om adenosine te produceren, de neurochemische stof die je slaap regelt.

“Adenosine wordt geëlimineerd als je slaapt”, zegt Buenaver. “Hoe langer je wakker blijft, hoe meer adenosine je hersenen produceren, en hoe slaperiger je je zult voelen als je naar bed gaat. Het is als een ballon. Hij is plat in de ochtend, je blaast hem geleidelijk op gedurende de dag, en voordat je gaat slapen, wordt er een bepaalde hoeveelheid druk opgebouwd. Die drang om te slapen is je verlangen om te slapen. Maar als je lang in bed blijft, dan maak je niet zoveel adenosine aan, en dus heb je er uiteindelijk minder van. En elke keer dat je een dutje doet of gaat liggen, is het alsof er wat lucht uit die ballon ontsnapt.

Uw poging om een ​​middagdutje te doen kan dan averechts werken als u ’s nachts probeert te slapen, en andere activiteiten kunnen ook contraproductief zijn.

“Voor de gemiddelde persoon die zijn of haar slaap wil verbeteren, zou ik zeggen: beperk alles wat je in bed doet tot slaap en intimiteit”, zegt Buenaver. “Veel mensen kijken tv, eten en werken in bed. Als je dat doet en goed slaapt, is dat goed voor je. Maar als je moeite hebt met slapen, doet het er toe wat je in bed doet.”

De gevolgen van slapeloosheid zijn talrijk en onaangenaam. Je zult waarschijnlijk geen tweede persoonlijkheid vormen, maar het verwilderde uiterlijk en het mistige brein van Edward Norton waren geloofwaardig. Uitputting, slecht humeur en gebrek aan motivatie komen vaak voor en idealiter zou u geen enkel type machine moeten gebruiken; Reznik had ruim voordat hij de arm van een collega afsloeg een andere baan moeten zoeken.

“Rijden met slapeloosheid is gevaarlijk. Het ministerie van Transport heeft onderzoeken gedaan”, zegt Buenaver. “Als je slaapgebrek hebt en aan het rijden bent, kunnen je ogen een seconde dichtvallen. Dit wordt ook wel microslaap genoemd, je slaapt letterlijk een seconde. Het kan jou en anderen in gevaar brengen.”

Maar er zijn oplossingen als je een arts kunt vinden die meer begrip heeft dan de verteller Vechtclub Klaar. Medicatie kan op korte termijn verlichting bieden, maar… cognitieve gedragstherapie voor slapeloosheiddie ontspanningstechnieken en veranderingen in uw levensstijl en slaaproutine kunnen omvatten, is ideaal.

“De effecten van de behandeling zijn langdurig”, zegt Buenaver. “Een typische cursus duurt ongeveer zes sessies. Eenmaal afgerond, hebben mensen de neiging jarenlang verbeteringen te vertonen. Medicatie richt zich op de symptomen, terwijl therapie zich richt op de onderliggende oorzaak van de slaapstoornis.”

Net als zoveel andere problematische filmpersonages moeten onze favoriete fictieve slapelozen gewoon naar therapie. Maar welke handelwijze u ook kiest, Buenaver moedigt routine aan.

“Kijk naar de afgelopen twee weken, schat je gemiddelde slaaptijd en tel daar 30 minuten bij op”, zegt hij. “Dit zou de totale tijd moeten zijn die je in bed doorbrengt, vanaf het moment dat je naar bed gaat tot het moment waarop je opstaat. Elke dag op dezelfde tijd wakker worden is erg nuttig omdat het je biologische klok traint en je lichaam van consistentie houdt. En als het vroeg naar bed gaan is en je je nog niet helemaal slaperig voelt, wacht dan tot je je zo slaperig begint te voelen dat je denkt dat er een redelijke kans is dat je in slaap valt. Hier heb je de volgende nacht en de nachten daarna profijt van.”