Tijdens de pandemie is ruim twee miljoen vrouwen hebben de beroepsbevolking verlaten, van wie velen dat ook waren gedwongen hun baan te verlaten bij gebrek aan betrouwbare kinderopvang. Het duurde jaren voordat de arbeiders dit voor elkaar kregen herstellen van die verliezenmaar uiteindelijk had het percentage werkende vrouwen de cijfers van vóór de pandemie overtroffen, hoewel hun arbeidsparticipatie nog steeds lager bleef dan die van mannelijke werknemers.
In 2025 lijkt het er echter op dat de winst die vrouwen de afgelopen jaren hebben geboekt, begint te vervagen.
In de eerste helft van het jaar verlieten ongeveer 212.000 vrouwen de beroepsbevolking, en er was sprake van een scherpe daling van de werkgelegenheid onder werkende moeders: analyse door de Washingtonpost ontdekte dat het percentage werkende moeders in de leeftijd van 25 tot 44 jaar gestaag daalde van januari tot juni, wat resulteerde in een totale daling van bijna drie procentpunten.
Uit het laatste banenrapport blijkt dat in december in totaal 81.000 werknemers de beroepsbevolking hebben verlaten (wat betekent dat ze niet langer werkzaam zijn of op zoek zijn naar een nieuwe baan). Al die arbeiders waren volgens hem vrouwen een nieuwe analyse door het National Women’s Law Center (NWLC), dat zich baseerde op gegevens uit het banenrapport. De totale verliezen waren zelfs nog groter: vorige maand verlieten 91.000 vrouwen de beroepsbevolking, maar dit cijfer werd gecompenseerd doordat 10.000 mannen de arbeidsmarkt betraden.
In 2025 is het aantal vrouwen dat de arbeidsmarkt betreedt toegenomen, maar in een veel langzamer tempo dan in de afgelopen jaren. Zelfs het groeitempo van vrouwelijke werknemers verbleekt in vergelijking met dat van mannelijke werknemers: de pool van vrouwen in de beroepsbevolking groeide met slechts 184.000 eenheden, terwijl het aandeel mannen met 572.000 groeide.
Volgens de NWLC lijkt deze daling van de werkgelegenheid ook een enorme impact te hebben op gekleurde vrouwen. Werkloosheid onder zwarte werknemers is de afgelopen maanden in opkomst, maar vooral onder zwarte vrouwen; het werkloosheidspercentage voor zwarte vrouwen steeg in december naar 7,3%, tegen 7,1% in november. Latinas kende ook een marginale stijging van de werkloosheid, van 4,4% de maand ervoor naar 4,5% in december. (Het totale werkloosheidspercentage schommelde ter vergelijking rond de 4,4%, met een zelfs nog lager percentage voor blanke werknemers: 3,8%.)
Deze schommelingen in de werkgelegenheid komen voort uit een groeiend aantal obstakels voor werkende moeders. Het beleid voor werken op afstand heeft het voor veel ouders gemakkelijker gemaakt om op de arbeidsmarkt te blijven, vooral onder ouders moeders van jonge kinderen. De afgelopen twee jaar hebben veel bedrijven hun werknemers gedwongen terug te keren naar kantoor, waardoor flexibele werkregelingen die ouders in staat hadden gesteld persoonlijke en professionele verplichtingen met elkaar te combineren, werden teruggedraaid. In 2025 zullen toonaangevende bedrijven zoals Amazone EN JP Morgan Chase begon te eisen dat werknemers vijf dagen per week naar kantoor kwamen; A relatie van vastgoedbedrijf Jones Lang LaSalle ontdekte dat de meeste werknemers van de 100 grootste Amerikaanse bedrijven, gemeten naar omzet, naar kantoor moesten pendelen.
Het beleid en de uitvoerende acties van de regering-Trump hebben ook negatieve gevolgen gehad voor vrouwen, en in het bijzonder voor werkende moeders. Trump legde zijn eigen terugkeer-naar-kantoor-eisen op aan federale werknemers, honderdduizenden van hen ze werkten op afstand. Veel van de federale ontslagen gerichte instanties waar vrouwen en gekleurde mensen oververtegenwoordigd waren, en ook een onevenredige impact had op proefwerkers – degenen die in hun eerste dienstjaar zaten of mensen die onlangs promotie hadden gemaakt – waarvan de kans groter is dat ze vrouw zijn.
Nu kunnen werkende moeders voor nieuwe uitdagingen komen te staan, nu Trump zich richt op kinderopvangprogramma’s die talloze ouders in staat stellen te werken.
De kinderopvangsector kampt al lange tijd met ontoereikende financiering en hoge arbeidskosten, waardoor het voor veel aanbieders moeilijk is om hun deuren open te houden. De huidige regering heeft een aantal van deze problemen verergerd: toen Trump aantrad financiering bedreigd voor Head Start, dat de kosten van kinderopvang voor gezinnen met lage inkomens helpt subsidiëren, evenals federale ontslagen bracht het programma in gevaar er wordt bezuinigd op personeel en het wordt nog moeilijker gemaakt voor aanbieders van kinderopvang met te weinig middelen om het hoofd boven water te houden.
Slechts enkele dagen na het begin van het nieuwe jaar probeerde Trump 10 miljard dollar aan federale financiering in te houden die bestemd was voor kinderopvang en sociale diensten in Democratische staten, uit bezorgdheid over vermeende fraude. Een federale rechter hij blokkeerde voorlopig de financiering bevriezen, maar het valt niet te voorspellen hoe Trump zich kan blijven richten op kinderopvang- en welzijnsprogramma’s, ten koste van werkende moeders.
