Ik heb het zeker gezien Dan Bradley’s remake uit 2012 van ‘Red Dawn’. maar veel kan ik er niet over vertellen. “Red Dawn” is een inconsistente film die door het menselijk brein kan gaan zonder enig geheugenresidu achter te laten. Het is vaag vermakelijk terwijl je ernaar kijkt, maar geen enkel personage, geen moment, geen echt thema zal uit het theater worden weggenomen zodra het voorbij is. Het was een van de vele onverstandige remakes die halverwege de jaren 2000 en begin 2010 in de bioscoop verschenen. “Red Dawn” werd afgewezen door critici en gemeden door het publiek. Hij behaalde een goedkeuringsscore van slechts 15%. Rotte tomaten (gebaseerd op 143 beoordelingen) en verdiende minder dan $ 51 miljoen met een budget van $ 65 miljoen.
Het enige dat iemand zich misschien herinnert van de remake van ‘Red Dawn’ is hoe deze de oorsprong van zijn centrale antagonisten moest veranderen. Bradley’s film gaat over een kleine gemeenschap in Spokane, Washington, die plotseling en onverwacht wordt binnengevallen door het Noord-Koreaanse leger. In een proloog wordt op niet erg overtuigende wijze uitgelegd dat het Amerikaanse leger verzwakt is door te veel conflicten in het buitenland, waardoor steden als Spokane kwetsbaar zijn voor invasies. De film volgt een soldaat genaamd Jed (een pre-Thor Chris Hemsworth) terwijl hij een groep onvoorbereide burgers, voornamelijk middelbare scholieren, leidt in een aanval op Noord-Koreaanse indringers.
Maar “Red Dawn” werd gefilmd met Chinese indringers, niet met Koreanen. Toen MGM besefte dat ze hun potentiële Chinese publiek niet wilden vervreemden, gebruikten ze uitgebreide postproductie- en VFX-trucs om ze in Noord-Koreanen te veranderen. De film werd opgenomen in 2010, maar de release werd uitgesteld tot 2012.
Het mag geen verrassing zijn dat John Milius, de regisseur van de originele ‘Red Dawn’ uit 1984, een hekel had aan de remake. Hij zei dit in een interview uit 2010 met Los Angeles Times.
John Milius vond het opnieuw maken van Red Dawn een vreselijk idee
Het origineel “Red Dawn” (de eerste film met de classificatie PG-13!) het kwam uit tijdens de regering van Ronald Reagan, toen de Verenigde Staten een lange periode van conservatisme doormaakten. In films uit deze tijd werd vaak luid reclame gemaakt voor de Amerikaanse militaire macht, waarbij “Red Dawn” een van de luidste trompettisten van de trend was. Het origineel speelde zich af in Calumet, Colorado, en volgde de tienerpersonages van dichterbij terwijl ze een aanval van Sovjet-indringers afweerden. Cubanen en Nicaraguanen sloten zich ook aan bij de Sovjets en creëerden een kwaadaardige supergroep van anti-Amerikaanse boeman. ‘Red Dawn’ gaat niet alleen over vindingrijke tieners die vechten tegen kwaadaardige communisten, maar ook over chauvinistische gerechtigheid.
De remake ontbeerde gerechtigheid en politieke grondslagen. De politiek van het origineel was niet bepaald verantwoordelijk, maar ze waren in ieder geval ethisch.
Milius was van mening dat het opnieuw maken van “Red Dawn” in 2010 niet nodig was, omdat zijn film nog steeds een meeslepende actiefilm was die iedereen kon uitproberen. Op dat moment had Milius de remake nog niet gezien, maar hij had het script gelezen en haatte het. In zijn woorden:
“Ik denk dat het stom is om te doen. (Mijn) film is niet erg oud. (Het script van de remake) was verschrikkelijk. De hele film had een raar gevoel. Ze waren fans van de film, dus stopten ze er dingen in waarvan ze dachten dat ze schattig waren. Het zijn zuivere actiescènes en heeft niets met het verhaal te maken.”
In feite ontbreekt het verhaal van de remake van “Red Dawn” het meest. De filmmakers concentreerden zich op de directheid van de actie en de spanning van het scenario, in plaats van zich te concentreren op het verhaal of de politiek. Als de antagonisten van een film tijdens de postproductie kunnen worden veranderd, is dat een duidelijk teken dat de film niet zo politiek is als hij denkt.
