De meeste mensen kunnen de tijd zien, maar kunnen ze de tijd ook anders lezen? De in Parijs gevestigde grafisch ontwerper en mede-oprichter van moeras studieBenoit Böhnke combineert visuele experimenten met codeerpraktijken in zijn tentoonstellingsproject 12.12 uur, die probeert de tijd op alternatieve manieren te visualiseren. Door de klok te ondervragen, een object dat bijna zo oud is als de tijd zelf, worden verschillende interpretaties van hoe het eruit ziet, voelt en klinkt gepresenteerd in twaalf digitale projecten, terwijl een tweede serie gastontwerpers en kunstenaars hun eigen interpretaties van tijd laat zien.
Onderzoek naar de relatie tussen tijd en technologie, 12.12 uur Het is mooi en creatief. Geworteld in typografische en kleurexperimenten, verkennen twee centrale componenten van Benoit’s ontwerppraktijk, alternatieve klokken en betoverende animaties, kleur, beweging en de vorm van leestijd. “De geschiedenis van tijdregistratietools is rijk en nauw verbonden met technologische ontwikkelingen”, zegt Benoit. “In de specifieke context van grafisch en digitaal ontwerp, John Maeda’s 12.00 uursinds 1996, blijft een belangrijke mijlpaal, en 12.12 uur is gepositioneerd als een voortzetting van deze lijn.” Ook die van Christian Marclay De klok speelt een belangrijke rol: een 24-uurs montage bestaande uit duizenden film- en televisiefragmenten met klokken en andere verwijzingen naar de tijd, gesynchroniseerd met de lokale tijd. Benoit draagt een voortdurende fascinatie uit voor hoe tijd bestaat in onze beeldcultuur en blijft deze uitdagen.
