Vuur maken van ijs bevindt zich precies op de grens tussen overlevingsvaardigheden en wetenschappelijke experimenten. Het is een van die technieken die een slimme overlevingstruc lijkt (en technisch gezien is dat ook zo), maar in de praktijk is het notoir moeilijk. Om dit voor elkaar te krijgen is een vrijwel perfecte combinatie van omstandigheden nodig: helder, direct zonlicht, stilstaande lucht, droog aas en, belangrijker nog, een flink stuk uitzonderlijk helder ijs. Deze laatste vereiste maakt deze methode bijzonder moeilijk van aard. Natuurijs is vaak troebel, gebarsten of zit vol luchtzakken, die het licht verstrooien in plaats van het te focussen.
Dat gezegd hebbende, het is nog steeds mogelijk. Een kleine kans is immers beter dan geen kans.
Als zodanig is dit nog steeds een nuttige vaardigheid om te begrijpen en ermee te experimenteren. Je kunt het proberen en je thuis op je gemak voelen door je eigen heldere ijs te maken: kook het water eerst om opgeloste gassen te verwijderen en vries het vervolgens langzaam in om belletjes te minimaliseren; gebruik een isolatiebak zodat deze geleidelijk van boven naar beneden bevriest. Door op deze manier te oefenen, kunt u zich concentreren op het vormgeven, polijsten en richten van uw doelwit zonder te strijden tegen materialen van mindere kwaliteit of ongunstige weersomstandigheden.
Uiteindelijk moet je vuur uit ijs niet zien als een betrouwbaar back-upplan, maar als een laatste wanhopige poging in een werkelijk nare situatie, en als een fascinerende demonstratie van wat mogelijk is als natuurkunde, geduld en omstandigheden perfect op elkaar aansluiten.
