BalenciagaDe campagne vóór de herfst van 2026 komt met een rustig vertrouwen dat bijna ontwapenend aanvoelt. Gefotografeerd door Robin Galiegue overal in Parijs, dat is het Pierpaolo Piccioliis New Yorks eerste pre-season collectie voor het huis, en ontvouwt zich meer als een observatie dan als een statement: een zorgvuldige studie van de lichamen die zich door de stad bewegen, er wonen in plaats van ervoor op te treden. Er is geen enkel podium, geen filmische scan. In plaats daarvan dwalen de beelden tussen de straat en de sportschool, het woon-werkverkeer en de woonkamer, en weerspiegelen dezelfde geleefde intimiteit die de SS26-show definieerde die afgelopen september werd gepresenteerd.
Die tentoonstelling markeerde een keerpunt: de terugkeer naar de menselijke figuur als uitgangspunt van alles. De Pre-Fall 2026-collectie breidt dit denken naar buiten uit en vertaalt ideeën van de catwalk naar momenten die bijna toevallig lijken te zijn. Een figuur stopt halverwege een stap op een trottoir dat glad is geworden door het winterlicht; een ander leunt in een rek, waarbij spieren en weefsel samen reageren. De camera domineert nooit. Volgt, luistert, laat ruimte voor gebaren om op hun eigen voorwaarden naar voren te komen. Dit is Balenciaga niet als show, maar als omgeving.
De cast – acteurs, muzikanten, kunstenaars, modellen – leest eerder als een dwarsdoorsnede van de hedendaagse cultuur dan als een hiërarchie van gezichten. Ze verschijnen alleen en samen, minder verbonden door verhalen dan door gedeeld fysiek bewustzijn. Er zit een elasticiteit in de manier waarop ze ruimte innemen, het gevoel dat kleding ondergeschikt is aan houding, beweging en ademhaling. Luxe wordt hier niet aangekondigd; het wordt gevoeld, ingebed in gemak.
De kleding zelf fungeert eerder als stille medeplichtigen van het lichaam dan als hoofdrolspelers. Het maatwerk is verzacht en subtiel herwerkt, de sportieve referenties zijn door een klassieke soberheid gefilterd, zodat de kledingstukken instinctief met de drager meebewegen. Stukken met een technologisch accent worden zonder hiërarchie naast alledaagse silhouetten geplaatst, waardoor het onderscheid tussen formeel, functioneel en casual verdwijnt. Ceremoniële momenten – langgerekte lijnen, vloeiende volumes, gecontroleerde overdrijving – worden bewust geaard en gedragen op plekken waar kleding gewoonlijk verwacht wordt te presteren, in plaats van te pronken. Deze dialoog strekt zich uit tot samenwerkingen: een NBA-capsule die de atletische cultuur rechtstreeks integreert in de geleefde realiteit van de collectie en schoenen gemaakt met Manolo Blahnik die een verfijnd contrapunt introduceert zonder te grenzen aan kostbaarheid.
Piccioli’s beeldtaal heeft altijd gedijen op spanning, en Pre-Fall 2026 vindt die in de overlap tussen controle en loslaten. Het lichaam wordt geframed als beschermd en bloot, gedisciplineerd en in rust. Je kunt het zien aan de manier waarop de silhouetten grazen in plaats van samentrekken, aan de manier waarop formaliteit oplost in iets bijna teders wanneer het wordt geplaatst tegen de banaliteit van de alledaagse omgeving. De stad wordt niet het decor van ambitie, maar van bestaan.
Piccioli’s hernieuwde focus op de mensheid, op kleding als tweede huid, past zich nu aan aan het echte leven. Zijn eerste campagne voor Balenciaga vraagt er niet om gedecodeerd te worden. Het nodigt je simpelweg uit om te kijken, om op te merken hoe mode leeft zodra ze de ruimte van de show verlaat en terugkeert naar het lichaam, waar ze altijd thuishoorde.
Fotografie door Robin Galiegue, met dank aan Balenciaga.
