De president was nog maar een jaar bezig met zijn regering toen a debat over de gezondheidszorg begon Washington te consumeren.
Op Capitol Hill vormden zich partijdige verdeeldheid terwijl veel Democraten aandrongen op verzekeringsdekking voor een bredere groep Amerikanen, terwijl Republikeinen, gesteund door lobby’s van de medische industrie, waarschuwden voor de kosten en een afglijden naar het communisme.
Het was 1945 en de nieuwe Democratische president, Harry Truman, probeerde hem te overtuigen, maar slaagde er niet in Congres om een alomvattend nationaal plan uit te voeren gezondheidszorg programma, een nederlaag die Truman omschreef als de teleurstelling van zijn presidentschap die ‘mij het meest verontrustte’. Sindsdien hebben dertien presidenten geworsteld met dezelfde fundamentele vragen over de rol van de overheid in de gezondheidszorg, waar de uitgaven nu bijna 18% van de Amerikaanse economie uitmaken.
Moeilijke gezondheidszorgpolitiek is deze maand opnieuw aan de orde, nu miljoenen mensen te maken krijgen met steile stijgingen van de kosten nadat het door de Republikeinen gecontroleerde Congres de Affordable Care Act heeft aangenomen aflopende subsidies.
Hoewel de subsidies slechts een klein, zij het duur, deel van de kwestie vertegenwoordigen, hebben ze in Washington al lang etterende klachten heropend over de manier waarop de gezondheidszorg wordt bestuurd en over de erfenis van de ACA, het kenmerkende wetgevende wapenfeit van de president. Barak Obama die in 2010 werd aangenomen zonder één enkele Republikeinse stem.
“Dit is het belangrijkste dat ik mijn collega’s die Obamacare haten, moet laten begrijpen”, zei senator Bernie Moreno, R-Ohio, die leiding geeft aan een tweeledige groep wetgevers die bespreekt hoe een deel van de subsidies kan worden uitgebreid. “Laten we er twee jaar over doen om het Amerikaanse volk daadwerkelijk betaalbare gezondheidszorg te bieden.”
Democraten hebben dit refrein al eerder gehoord en beweren dat de Republikeinen vijftien jaar de tijd hebben gehad om een alternatief te bieden. Zij zijn van mening dat de opties die nu worden besproken, die zich grotendeels richten op het toestaan van Amerikanen om geld naar gezondheidsspaarrekeningen te laten stromen, weinig doen om de kosten van de gezondheidszorg aan te pakken.
“Ze hadden veel tijd”, zei volksvertegenwoordiger Steny Hoyer, de democraat uit Maryland die tijdens het ACA-debat leider van de meerderheid in het Huis van Afgevaardigden was.
En daarmee welkom terug bij het schijnbaar eindeloze debat over de gezondheidszorg.
De uitdaging om consensus te bereiken
De vaak onrustige dynamiek rondom de gezondheidszorg is opmerkelijk constant gebleven. Obamacare heeft de dekking enorm uitgebreid, maar blijft – zelfs in de hoofden van degenen die de wet hebben opgesteld – onvolmaakt en duurder dan velen zouden willen.
En Washington lijkt meer verankerd in een patstelling dan dat het naar een oplossing marcheert.
‘Mensen haten de status quo, maar zijn niet zo happig op verandering’ Rahm Emanuele ‘ zei hij, nadenkend over de ontwikkeling van het gezondheidszorgdebat waarvan hij getuige was als hoofdassistent van de president Bill ClintonObama’s stafchef en burgemeester van Chicago. “Dit is het raadsel van het gezondheidsbeleid.”
Grote hervormingen botsen onvermijdelijk met een gezondheidszorgsector – een brede groep belangen variërend van farmaceutische en gezondheidszorgbedrijven tot ziekenhuizen en verpleeghuizen – die in 2025 meer dan 653 miljoen dollar aan lobbywerk heeft uitgegeven, volgens OpenSecrets, die de politieke uitgaven bijhoudt.
“Elke keer dat je probeert uit te vinden hoe je de kosten kunt verlagen, denkt iemand ‘oh oh, ik ga minder krijgen’”, zei Hoyer, die vorige week aankondigde dat hij dat zal doen. Zoek geen herverkiezing sinds 1981 in dienst.
Toen Obamacare werd aangenomen, waren de meningen over de wet gemengd, hoewel de meningen eerder positief dan negatief waren. volgens het KFF-onderzoek. Maar de wet is gestaag in populariteit gegroeid. Uit een KFF-enquête uit september 2025 bleek dat ongeveer tweederde van de Amerikanen een positief beeld heeft van de ACA.
Dit bracht Trump en de Republikeinen in de problemen.
Trumps ‘planconcepten’.
Na het aannemen van de ACA wijdden de Republikeinen zich grotendeels aan het vernietigen van de wet. Trump plaatste al in 2011 berichten op sociale media waarin hij opriep tot intrekking en sprak tijdens elk van zijn presidentiële campagnes in het algemeen over het bieden van betere berichtgeving tegen lagere kosten. Tijdens zijn debat in 2024 tegen zijn Democratische rivaal Kamala Harrishij verwees naar “concepten van een plan.”
Eén ding deed hij niet: zijn formele voorstel indienen.
Tijdens een toespraak in de Detroit Economic Club op dinsdag zei Trump dat hij binnenkort een ‘raamwerk voor de betaalbaarheid van de gezondheidszorg’ zou aankondigen. Tijdens zijn tweede ambtstermijn bekritiseerde Trump Obamacare omdat het verzekeraars op oneerlijke wijze subsidieert, een punt dat had kunnen worden aangepakt als de wetgeving een zogenaamde ‘publieke optie’ zou creëren die zou kunnen concurreren met de particuliere sector. Republikeinen – en een aanzienlijk aantal Democraten – hebben zich tegen deze aanpak verzet, met het argument dat de overheid hierdoor een buitenmaatse rol in de gezondheidszorg zou krijgen.
Maar om ons eraan te herinneren dat het verleden nooit echt voorbij is, wil een kleine groep Democraten het publieke optiedebat nieuw leven inblazen, ook al zijn de vooruitzichten in een door de Republikeinen gecontroleerd Congres somber. Sens. Sheldon Whitehouse uit Rhode Island en Elissa Slotkin uit Michigan, samen met vertegenwoordiger Jan Schakowsky uit Illinois, hebben vorige week wetgeving geïntroduceerd die een optie voor een openbare ziektekostenverzekering op de ACA-beurzen zou creëren.
Vorig jaar waren er echter een recordaantal van 24 miljoen mensen ingeschreven bij de ACA Er lijken zich minder mensen aan te melden Dit jaar omdat verlopen subsidies de dekking duurder maken. Het Hooggerechtshof handhaafde de wet en de Republikeinen zijn er tientallen keren niet in geslaagd deze in te trekken, te vervangen of te wijzigen. In het bekendste voorbeeld, Sen. John McCainRepublikeinen uit Arizona brachten in 2018 de beslissende stem uit om de wetgeving van kracht te laten blijven, en onderstreepten het gebrek aan een alternatief door te benadrukken dat “er geen vervanging was voor het daadwerkelijk hervormen van ons gezondheidszorgsysteem en het bieden van toegankelijke, hoogwaardige gezondheidszorg aan onze burgers.”
De Democraten hebben bij de tussentijdse verkiezingen van 2018 met succes de intrekkingsinspanningen omgezet in een strijdkreet en zien een kans om dit dit jaar opnieuw te doen met de verlopen subsidies. Sen. Thom TillisRNC, die niet op zoek is naar herverkiezing, waarschuwde dat dit moment zelfs nog gevaarlijker zou kunnen zijn voor de Republikeinen, omdat kiezers, in tegenstelling tot subsidies, niets verloren tijdens het debat van 2018.
“Het feit dat we er niet in zijn geslaagd iets anders op zijn plaats te zetten, heeft deze afgrond niet gecreëerd”, zei Tillis. “Dat is het belangrijkste verschil in een verkiezingsjaar.”
ACA-veteranen erkennen de uitdagingen
Zelfs degenen die de ACA hebben opgericht, geven toe dat het gezondheidszorgsysteem dat in zijn kielzog is gecreëerd problemen kent. Voormalig senator Max Baucus, een democraat uit Montana die als voorzitter van de financiële commissie een van de architecten van het wetsvoorstel was, erkende dat “niets perfect is”, wijzend op de hoge kosten voor de gezondheidszorg.
“Het buigen van de kostencurve is niet zo ver gebogen als we zouden willen”, zei hij.
Dat is gedeeltelijk de reden waarom sommige Republikeinen openheid hebben geuit voor een hulpovereenkomst. Ze zien het niet zozeer als een goedkeuring van de ACA, maar als een brug die wetgevers de tijd zou geven om complexere kwesties aan te pakken.
“We moeten tot een langetermijnoplossing komen”, zei de vertegenwoordiger. Don BaconR-Neb.
Veteranen van eerdere gezondheidszorgonderhandelingen zijn echter sceptisch over het feit dat wetgevers iets van betekenis kunnen voortbrengen zonder het soort grondige onderhandelingen dat tot de ACA heeft geleid.
“Het duurt lang om dit allemaal uit te zoeken”, zei Baucus.
Op de vraag of hij die geschiedenis heeft bestudeerd terwijl hij in het volgende hoofdstuk van de gezondheidszorgbesprekingen duikt, merkte Moreno op dat hij pas een jaar in het Congres zit.
‘Ik weet het niet, n…’ zei hij. “Dat betekent dat ik geen littekens heb.”
—Door Steven Sloan, Associated Press
Associated Press-schrijver Amelia Thomson-DeVeaux heeft bijgedragen aan dit rapport.
