Hoe de meest ambitieuze vampierfilm van het jaar zijn geheime wapen vond

Het was een schok om Justin Long, de goede kerel in ongebruikelijke indiekomedies, zo briljant door te zien breken in 2022 Barbaar. De verontrustende horrorfilm gebruikte ons collectieve vertrouwen in Long tegen ons door hem opnieuw te introduceren als zo’n onwetende narcist dat je niet anders kunt dan – een klein beetje – juichen voor zijn ondergang. Zoals zoveel acteurs die de duistere kant hebben omarmd, ziet Long AJ niet als een regelrechte slechterik. Hij werkte hard om een ​​innerlijke menselijkheid te vinden, hoe onderdrukt ook, om zijn prestaties en karakter echt te laten aanvoelen.

“Iemand als ‘goed’ of ‘slecht’ bestempelen vind ik interessant”, zegt Long Achteruit. “Het is allemaal perceptie. Zelfs iemand die zo kwaadaardig is als een moordenaar, ik ben zo benieuwd wat hij werkelijk over zichzelf gelooft, hoe hij over zijn gedrag denkt en hoe hij het rechtvaardigt.”

Die nieuwsgierigheid gaf hem ook inzicht in zijn karakter Nachtelijke patrouilleeen horrorfilm die net zo gek en bloederig is als de thriller Airbnb van Zach Cregger. In een alternatief universum van Los Angeles, waar vampiers maanlicht (of daglicht?) als schietgrage agenten en rivaliserende bendes moeten samenwerken om hun macht uit te dagen, komt Long’s Ethan midden in de strijd terecht. Nadat Ethan zich ongewild heeft aangesloten bij de vampiercultus van de LAPD, wordt hij gedwongen geconfronteerd te worden met een veel fantastischere vorm van politiegeweld.

“Het is allemaal perceptie.”

Het bestrijden van de macht is niet zo eenvoudig wanneer je dierbare overleden vader (gespeeld door Dermot Mulroney) is herrezen als hoofd van de Nachtpatrouille en echte worstelaars zoals Phil Brooks (ook bekend als CM Punk) zijn meest vertrouwde luitenants zijn. Dit is echter een van de moeilijkheden die Long tot het project aantrokken, ook al dwongen de verschillen tussen hem en Ethan hem om op andere manieren creatief aan de slag te gaan.

Voor Nachtpatrouille’Bij de theatrale première ging Long zitten Achteruit om zijn acteertrucs te bespreken, het beste slechterikadvies dat hij ooit heeft gekregen en wat hen onderscheidt Barbaro’s AJ uit zijn nieuwste rol.

Dit interview is voor de duidelijkheid bewerkt en ingekort.

Ik ben benieuwd of je een worstelfan bent; Hoe dan ook, ik weet zeker dat de confrontatie met CM Punk in dit geval behoorlijk gek was.

(Hij lacht.) Dat is niet zo, maar ik vind het verbazingwekkend wat ze doen. Ik waardeer het prestatieaspect ervan enorm, vooral nadat ik Phil een beetje heb leren kennen. Ik leerde hem kennen als acteur en als persoon voordat ik zelfs maar naar zijn worsteldingen keek. Welk worstelen is waarschijnlijk heiligschennis om tegen de worstelfans te zeggen, maar ik ken een heel andere kant van hem… Ik was zeer verrast om zijn worstelkarakter te zien, omdat het een echte prestatie is. Hij is een heel zachtaardige, aardige, grappige kerel, een gewone jongen uit Chicago. Hij is geweldig in de film en was zeer authentiek. En het was zowel mooi als uitdagend voor mij, omdat hij er duidelijk goed uitziet en aanvoelt. Hij heeft een indrukwekkende aanwezigheid; het hoeft niet veel te doen om echt aandacht en autoriteit af te dwingen.

Ik had er ook echt moeite mee om zo iemand te zijn. Ik wilde deze rol graag op mij nemen, omdat het heel anders was dan alles wat ik had gedaan. En ik was er bang voor. Het leek een van die uitdagingen waarvan ik fysiek niet wist of ik die man was. Ik wist gewoon niet of ik in dat deel geloofwaardig zou zijn…

Veel ervan hing af van de lichamelijkheid van deze man die bij de Navy Seals had gewerkt. Maar na gesproken te hebben met een aantal mensen die aan de film werkten en interviews te hebben gezien met jongens die deze dingen daadwerkelijk doen, zijn veel van hen fysiek niet per se grote jongens. Veel hangt af van hoe ze zich gedragen. Dus ik dacht: “Als je je ongeloof kunt opschorten bij grote Marvel-films en mensen die rondvliegen en lasers uit hun ogen schieten, zouden mensen misschien accepteren dat ik…”

Laat hem tabak kauwen en uitspugen.

Ja. Tabak was mijn idee. Ik dacht: “Hoe zie ik er stoer uit?” Ik was op zoek naar een kruk en een geschoren hoofd… En ik trainde echt… Ik was nog maar twee weken oud, maar ik had een lichaamstype waarbij het, omdat ik klein was, als ik genoeg trainde, een merkbaar verschil maakte. Ik speelde vals, echt waar.

“Ik dacht: ‘Hoe zorg ik ervoor dat ik er stoer uitzie?'”

Het werkt echter allemaal. Je staat bekend om het spelen van deze ‘good guy’-personages. Barbaar hij heeft het ondermijnd, en zoals je zei, dit ondermijnt het nog meer. Je karakter hier is in die zin echt interessant Bijna ervan overtuigd dat hij “een van de goeden” is, maar je ziet hem worstelen om het te geloven en het echt te zijn.

Ja. Ik denk dat het voor mij interessant is om iemand gewoon als ‘goed’ of ‘slecht’ te bestempelen. Het is allemaal perceptie. Zelfs iemand die zo kwaadaardig is als een moordenaar, ik ben zo benieuwd wat hij werkelijk over zichzelf gelooft, hoe hij over zijn gedrag denkt en hoe hij het rechtvaardigt. Narcisten hebben een manier om heel slecht gedrag te rechtvaardigen, en ik vond dat interessant bij AJ Barbaardat hij (een narcist) was. Maar ergens diep van binnen – ik dacht dat dat het interessante was – was er een interne strijd… Bij AJ is er een hint dat het zijn ouders zijn die hem alleen maar hebben gevalideerd en zijn slechte gedrag mogelijk hebben gemaakt… Het is altijd interessant waar de zaden van narcisme vandaan komen.

Bij AJ probeerde ik gewoon eerlijk te zijn over zijn worsteling en hem niet te spelen alsof hij een slechterik is. Dit advies kreeg ik via Sam Rockwell, die mij het grootste deel van mijn goede acteeradvies geeft. Sam vertelde me over zijn ervaring met het voor de eerste keer spelen van een slechterik Charlies engelen. Hij had Alan Rickman om advies gevraagd. Sam had al deze ideeën: “Ik wil opzichtig zijn. Ik wil dat deze overgang echt merkbaar is.” En Alan zei – ik parafraseer – een echt slecht persoon, hij laat je niet zien dat hij slecht is. Ze maken er geen reclame voor… Ze zijn in ieder geval vaak heel charmant, grappig en charismatisch, en dat is wat hen in staat stelt veel van deze dingen te doen. Hij zei: “Bijvoorbeeld in Sterf hardIk heb iemand neergeschoten en daarna een broodje gegeten. Het viel me echt op (het idee) dat je zo verwrongen bent dat je zoiets immoreels kunt doen en dan door kunt gaan met je dag en gewoon je gang kunt gaan en een broodje kunt eten.

“Ik probeer altijd een oprechte manier te vinden om binnen te komen.”

Ze geloven niet echt dat ze slecht zijn. Het interessante aan het spelen van zo iemand is dat ze manieren hebben om het te rechtvaardigen. En dit personage heeft veel slechte dingen gedaan. Er worden dus veel moorden gepleegd en dat is allemaal erg genormaliseerd. Maar ik denk niet dat hij zo’n slecht persoon is als AJ. Ik denk dat het bij deze jongen meer om zijn vader ging. Er is een moeilijke scène (met) Dermot Mulroney (die) mijn vader speelt: Ethan denkt dat hij dood is, (dus) ik dacht: “Hoe kan ik zien dat mijn vader daarvan terugkomt?” Ik had het een en ander meegemaakt met mijn familie, zoals iedereen, dus ik heb gebruikt wat ik kon. Ik probeer altijd een oprechte manier te vinden om binnen te komen.

Nachtelijke patrouille speelt nu in de theaters.