Gelukkige Patel-recensie: de absurdistische komedie van Vir Das herdefinieert het Bollywood-spionagegenre

Met zijn regiedebuut Voor Das herschrijft de regels van het Bollywood-spionagegenre en maakt er een lachrel van.

Bollywood-spionnen, zij het Salman Khan in alle drie Tijger film of Shah Rukh Khan in Pathaan, het zijn macho, hypermannelijke mannen met gespierde sixpack-buikspieren, een scherpzinnig intellect en een melodramatische, meer dan levensgrote romance.

Maar dan komt Happy Paisley-Smith (Vir Das) binnen, de geadopteerde zoon van twee van de grootste spionnen van Groot-Brittannië, die, met zijn onhandige en onhandige manieren, op zijn zachtst gezegd een totale mislukking is als spion. Happy houdt van koken en ballet en danst op “I am an Alpha Male” terwijl hij zijn kenmerkende recepten bereidt, waarmee hij elk Bollywood-spionagearchetype omkeert. Niet alleen is hij zeven keer gezakt voor de MI-6-test, hij beseft niet eens dat hij een Indiaan is totdat hij per ongeluk zijn knallen hoort.

De film begint met een flashback-reeks in Panjore, Goa. Jimmy (Aamir Khan), de Don van Goa, achtervolgt Britse spionnen (genaamd Agents Tea and Crumpets – ja, serieus) op een missie, terwijl hij tegen de Britten schreeuwt dat ze India moeten verlaten. Er volgt een vuurgevecht, waarbij een kogel Aamir en een dienstmeisje, Sakhubai (Sumukhi Suresh), in het kruisvuur raakt. Aamirs stervende dochter (Mona Singh) zweert zijn nalatenschap voort te zetten en de volgende Don te worden, terwijl de spionnen de pasgeboren zoon van de meid (Vir Das) opvangen en hem in Londen opvoeden.

Het verhaal begint wanneer Happy, die zijn Indiase roots ontdekt, zich vrijwillig aanmeldt voor een gevaarlijke spraakmakende reddingsmissie in Goa om terug te keren naar zijn thuisland. Terwijl zijn missie zich ontvouwt, besef je al snel dat dit een film is waar alles mogelijk is. Het verhaal wisselt voortdurend tussen de rol van een actiegangster, een romantische komedie en een emotioneel verhaal over een NRI die zijn roots vindt.

Vir Das past perfect in deze absurde wereld. Zijn Happy is alleen in naam ‘Khatarnak’, indiscreet en gemakkelijk af te leiden, maar overwint met zijn ernst. Hij spreekt Engels met een Brits accent en Hindi met finesse, waarbij hij het juiste woord verkeerd uitspreekt om gegiechel uit te lokken. Mona SinghNet als mevrouw Don wordt mama, verlangend naar Happy’s bloed, crimineel onderbenut, maar biedt ze de nodige meedogenloosheid wanneer ze kogels afvuurt, vingers doorsnijdt en vergiftigde koteletten serveert.

Ook Mithila Palkar haalt als danseres Rupa het beste uit haar impactloze rol. Haar romance met Vir Das is speels en luchtig en geeft energie aan de film. Rapper Srushti Tawade is verrukkelijk in haar debuutrol als de technisch onderlegde 16-jarige Roxy, die de grappigste reacties weet te krijgen op de verwarrende uitspraken van Happy.

Imran Khan hij speelt het internationale supermodel Milind Morea (een brutaal duo Milind Soman en Dino Morea). Zijn cameo is een hoogtepunt, doorspekt met meta-referenties. Een actiescène, waarin Imran en Vir naast elkaar vliegen, lokt luid gelach uit bij het publiek.

De komedie komt echter niet altijd tot zijn recht en hapert vooral in de tweede helft. Een groot deel van Happy’s komische dialogen is gebaseerd op woordspelingen; Dankzij zijn gebroken Hindi gebruikt hij vaak dubbelzinnigheden. Zijn parodie op DDLJ’s Shah Rukh Khan begint me na een tijdje op de zenuwen te werken. Qua setting combineert het Mumbai en Goa om één en dezelfde te zijn, en Mona Singh moet, net als het Goan-stereotype, elke zin eindigen met “Man”. Drie strenge Marathi-agenten die elkaar na elke dialoog een high five geven, zijn ook gewoonweg niet grappig. Er is een subtiel voorwendsel om eerlijkheidscrèmes aan te roepen.

De film maakt echter duidelijk dat het slechts een komedie is en dat er op die manier van moet worden genoten; er zit geen enkele diepgang in. Het is snel, grap na grap, culminerend in een uiterst dwaze en onverwachte climax, gevuld met meer cameo’s en parodie. Ook al is het niet eens in de buurt Delhi buik experimentele en gedurfde komedie, Gelukkige Patel Khatarnak Jasoos het is behoorlijk eigenzinnig en leuk om te entertainen.

Nieuwsbron