Home Nieuws Wat we kunnen leren over de Amerikaanse respons op rampen, een jaar...

Wat we kunnen leren over de Amerikaanse respons op rampen, een jaar na de branden in Los Angeles

3
0
Wat we kunnen leren over de Amerikaanse respons op rampen, een jaar na de branden in Los Angeles

Een jaar na de catastrofale branden in Los Angeles onderzoekt journalist, auteur en MS NOW-correspondent Jacob Soboroff wat de branden onthullen over het groeiende tijdperk van rampen in Amerika. Gebaseerd op zijn nieuwe boek VuurstormSoboroff deelt duidelijke lessen uit de nasleep, waarbij hij systemische mislukkingen, onwaarschijnlijke heldendaden blootlegt en wat de huidige herstelinspanningen ons vertellen over hoe de Verenigde Staten op de volgende crisis zullen reageren.

Dit is een verkorte transcriptie van een interview door Snelle reactiegepresenteerd door de voormalige hoofdredacteur van Snel bedrijf Bob Safian. Van het team achter de Schaalmeesters podcasts, Snelle reactie bevat openhartige gesprekken met de beste bedrijfsleiders van vandaag die met realtime uitdagingen worden geconfronteerd. Meld u aan bij Snelle reactie waar je je podcasts ook vandaan haalt, zodat je nooit meer een aflevering mist.

Je groeide op in de Palisades, het hart van de branden. Kun je voor onze luisteraars die er niet bij zijn geweest, de Palisades beschrijven? Hoe ziet het eruit, wat voor plek is het en wat gebeurde er toen de brand ontstond en de nasleep ervan?

Pacific Palisades is een kustenclave, zou je kunnen zeggen, tussen Santa Monica en Malibu, het iconische Malibu, en ligt langs de Pacifische kust. En het is precies aan de andere kant van Los Angeles County dan Altadena waar ook de Eaton Fire brandde. En de reden dat dit de duurste brand in de geschiedenis van het land is, is dat deze beide enorme stadsbranden tegelijkertijd plaatsvonden.

De Palisadesbrand als gevolg van een langdurige brand als gevolg van een brandstichting zeven dagen eerder op de top van Lachman Lane in het Santa Monica-gebergte, en de Eaton-brand in Altadena als gevolg van, volgens de heersende theorie, het gevolg van defecte elektrische apparatuur die onder spanning kwam te staan en een vonk veroorzaakte, die bij orkaankracht Santa Ana-windstoten van 130 kilometer per uur of meer, die overigens door de National Weather Service waren voorspeld als een bijzonder gevaarlijke situatie, een dergelijke vonk leidde tot wat ze wisten dat het een catastrofale situatie zou zijn.

En zo raasde het vuur in de Palisades vanuit het Santa Monica-gebergte naar beneden en overspoelde de gemeenschap van tienduizenden mensen, en precies hetzelfde gebeurde in Eaton Canyon, aan de andere kant van Los Angeles County, waarbij Altadena werd overspoeld.

Je zei dat de wind voorspeld was. Er zijn mensen die praten over de ongekende omstandigheden, de orkaanwinden, het dorre landschap en de dichtbevolkte huizen in het algemeen. Mensen waren niet echt voorbereid op wat er gebeurde.

Nee, zeker niet, en toen ik opgroeide in de Palisades, heb ik het huis geëvacueerd waar we als kinderen in woonden, en jij komt altijd thuis en het huis is prima. En er zijn zeker huizen verloren gegaan bij deze branden, maar niets zoals dit. Er gaat niets boven duizenden huizen, 31 doden en honderdduizenden ontheemden. Dit was iets dat volgens mij niemand van ons ooit had gezien en, zoals je zei, de omstandigheden waren zodanig dat we eind 2024 en begin 2025 bijna geen regen hadden gehad, en dus was Los Angeles een kruitvat dat klaar was om te gaan.

En ik denk dat wat ik ontdekte, ontdekte en leerde over wat ik ervoer, is dat dit echt het vuur van de toekomst was. Ik dacht dat het een tijdmachine was die naar mijn verleden keek, maar het was eigenlijk een kijkje in de toekomst waarin mijn kinderen en onze kinderen zullen wonen. En als ik het over de brand van de toekomst heb, was dit een senior noodmanager die voor de federale overheid werkte en die mij tijdens een clandestiene bijeenkomst na de branden vertelde wie deze man de afgelopen vijf jaar bij elke massale brand bij de federale overheid was geweest, en dat er geen directe oorzaak was.

En zeker, er is veel onderzoeksrapportage nodig om te kijken of er vooraf brandweerlieden op de juiste plaatsen waren ingezet of dat de tank vol was, en dat deze niet vol was en dat had moeten zijn, en wie is daar de schuldige van? Of had Karen Bass, de burgemeester van Los Angeles, in de stad of daarbuiten moeten zijn? Heeft Gavin Newsom gedaan wat hij zei? Heeft de desinformatie en desinformatie van Donald Trump hierop invloed gehad tijdens de verkiezing van de president?

Maar eigenlijk vertelde deze man, Jonathan White, van het Commissioned Health Service Corps, mij dat hij mijn notitieboekje pakte en zei: “Laat me er een X op tekenen.” En op de X-forums was er duidelijk sprake van klimaatverandering, instortende infrastructuur, veranderingen in de manier waarop we leven, duizenden accu’s van elektrische auto’s, nog een nieuwe technologie die in brand explodeerde. En dan is de grote fout desinformatie in termen van hoe mensen wel of niet werden geïnformeerd over wat er in Los Angeles gebeurde.

En al deze dingen samen hebben niet alleen de Grote Branden in Los Angeles veroorzaakt, maar tot op zekere hoogte ook het nieuwe tijdperk van rampen, het nieuwe tijdperk van Amerikaanse rampen waarin het niet alleen maar een vonk is. Het is een vonk gecombineerd met onze politiek, het is een vonk gecombineerd met de manier waarop we leven, het is een vonk gecombineerd met orkaanwinden in het dorre Los Angeles midden in de winter. Het zijn al deze dingen gecombineerd.

In het boek schrijf je over mensen die worstelen om hun huizen te redden of hun eigen eigendommen verwoesten met overal vlammen om hen heen. Wat is onze individuele verantwoordelijkheid bij een ramp vergeleken met wat we van onze overheid mogen verwachten? Verhalen van mensen die hun eigen huis besproeien, klinken gevaarlijk.

Ik denk dat dat zeker zo was. Mijn broer heeft er veel tijd aan besteed om na te denken of hij wel of niet het huis zou verlaten dat uiteindelijk het huis waarin hij woonde, het huis van zijn schoonfamilie, afbrandde. En ik ken veel van dat soort verhalen, waarin mensen pas op het laatste moment weggingen, en ik denk dat het in de menselijke natuur zit om op te staan ​​en te verdedigen wat van jou is. Deze mannen en vrouwen van de brandweer van Los Angeles County, de brandweer van Los Angeles City, de wederzijdse hulpinspanningen van overal, niet alleen uit Zuid-Californië, maar uit het Amerikaanse Westen, Mexico en Canada, brandweerlieden kwamen van overal, duizenden en duizenden brandweerlieden. Ze hebben er alles aan gedaan om deze brand te stoppen.

Er is een brandweerman, Eric Mendoza, over wie ik schrijf, die midden in de straat El Medio in Palisades op zijn buik lag met zijn slang, een slang met een diameter van tweeëneenhalve, de grootste slang die ze op volle diameter open konden laten lopen bij temperaturen van meer dan duizend graden, terwijl het metaal van de auto om hem heen smolt, en hij zei tegen zichzelf: “Ik krijg zwarte stront in mijn longen en ik zal het spul dagen en wekenlang moeten ophoesten. Ik kan nauwelijks zien. Ik moet een huis binnengaan om mijn ogen te wassen.”

De vraag is: wat is de rol van onze overheid? De rol van onze overheid is om ons diensten te verlenen om de gevolgen ervan te verzachten en idealiter te stoppen, maar de realiteit is dat dat niet mogelijk zal zijn. En zoals ik al zei: moeten er vragen worden gesteld of er meer brandweerlieden vooraf waren ingezet in Palisades? Natuurlijk zijn dit belangrijke vragen om te stellen.

Maar voor mij is het ook een verhaal. Als het een verhaal van mislukking is, is het een verhaal van hoop, omdat ik geweldige mensen heb leren kennen en tijd heb doorgebracht, niet alleen de brandweerlieden van Palisades en Altadena, natuurbiologen die de dieren bestudeerden die als eersten deze gebieden opnieuw bevolkten, medewerkers van de federale overheid en de meteorologen die deze dingen voorspelden. Ze geven me allemaal hoop in de manier waarop ze dit probleem hebben benaderd. Onder andere dagloners die aan het herbouwen en schoonmaken zijn, ondanks dat ze het doelwit zijn van deze regering.

Ik merk altijd dat er in een catastrofe sprankjes hoop schuilen. Het is gemakkelijk om na te denken over de negatieve kanten van dit alles, maar voor mij ben ik ook zo opgelucht als ik ooit ben geweest na een heel moeilijk jaar, en ik denk dat dit boek vooral voor mij is geweest, wat een louterend proces is geweest om doorheen te werken.

Nieuwsbron

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in