Producent van “The Night Manager” over de terugkeer van Hugh Laurie als Richard Roper

Waarschuwing: spoilers voor de eerste drie afleveringen van De nachtmanager Seizoen 2.

Er is een gevoel van opluchting Stefan Garrett toegang tot ons videogesprek. Dit is de tweede keer dat we elkaar de afgelopen weken hebben gesproken, en het voelt alsof er een last van onze schouders is gevallen De nachtmanager uitvoerend producent.

Toen we elkaar vóór Kerstmis ontmoetten, knikte en knipoogde Garrett over seizoen twee, maar plaatste uiteindelijk alle spoilers onder: Topgeheim. Maar nu met De nachtmanager drie afleveringen aan beide kanten van de Atlantische Oceaan is de Britse producer iets spraakzamer. Hij is eindelijk vrij om te praten over de terugkeer van Richard Roper, de magnetische antagonist van het spionagedrama, gespeeld door Hugh Laurie.

De aanwijzingen waren er, niet in de laatste plaats Laurie’s eer als uitvoerend producent en een ontmoeting met de paparazzi tijdens het filmen in Londen, maar pas in de laatste seconden van de derde aflevering werd bevestigd: Dickie is niet dood! We horen Laurie’s onmiskenbare baritonstem, maar dan is er Roper, door het struikgewas van de Colombiaanse jungle, die een metgezel op de rug klopt en hem ‘Oude jongen’ noemt.

Garrett zegt dat het geheimhouden een voorrecht was – “je wilt kijkers gewoon de best mogelijke ervaring bieden in een steeds ellendiger wordende wereld” – en dat er grote zorg aan werd besteed om te misleiden in plaats van te liegen. Olivia Colman deed ook mee en vroeg haar personage Angela Burr in de eerste momenten van seizoen twee om Roper een ‘lichaam’ te noemen in plaats van een ‘lijk’.

Het nadeel is dat BBC EN Amazon Prime-video Misschien kon ik niet spelen De nachtmanagerhet is de sterkste kaart in de marketing van de serie. “Het is alsof je een boksring binnenloopt met één arm achter je rug”, hijgt Garrett. Dat gaat veranderen, nu de BBC schaamteloos teasers uitzendt met Roper, in wat Garrett beschrijft als een doelbewuste verandering in de marketingstrategie. Hij is zich er maar al te goed van bewust dat sinds de première van het eerste seizoen tien jaar geleden, de concurrentie een versnelling hoger is geschakeld.

Dus wat kunnen we van Laurie verwachten in de tweede helft van seizoen 2? Roper keert terug terwijl zijn kwaadaardige erfgenaam, Teddy (gespeeld door de goed in de gaten gehouden Diego Calva), een geheime lading wapens aan het jongleren is voor zijn undercoverleger. Tom HiddlestonJonathan Pine zit hen op de hielen, met behulp van zijn brutale alter ego Matthew Ellis.

Garrett heeft nog steeds een aantal verrassingen in petto, maar onthult dat Laurie een “nog heerlijker slechte prestatie” voor Roper brengt in de Colombiaanse hitte. Garrett zegt de Huis De ster vond het leuk om terug te keren als Roper en improviseerde enkele huiveringwekkende dreigementen tegen Pine. Laurie is het daarmee eens: ‘Ik ga me niet verontschuldigen omdat ik van de slechtste man ter wereld houd. Ik walg ervan, maar op subtiele wijze hou ik ook van hem.’

Garrett merkt overeenkomsten op tussen Roper en een ‘bepaalde leider van een democratisch land’. Hij zal Donald Trump niet noemen omdat hij aardig is geweest tegen de BBC en Amazon, maar de aanwezigheid van de Amerikaanse president blijft hangen in zijn opmerkingen. “Er is een heel interessante verwoording door Roper van zijn bedrijfsmodel”, legt Garrett uit. “Het gaat over de filosofie achter regimeverandering, waarom het wordt gedaan en hoe het werkt. Het is echt vooruitziend.”

De geest van Roper achtervolgde de eerste helft van seizoen twee, maar het gaf schrijver David Farr ook de ruimte om de nieuwe personages te laten ademen. Dit komt ten goede aan Calva’s Teddy en Camila Morrone’s Roxana, die bij elke gelegenheid het scherm in vuur en vlam zetten. Als Roper de archetypische door testosteron aangedreven slechterik is, is Teddy een raadselachtigere aanwezigheid, met zijn losgeknoopte overhemden en seksuele spanning met Pine. Dit wordt expliciet uitgespeeld in een sensuele dansscène tussen Teddy, Pine en Roxana, die ver verwijderd lijkt van Ropers ijzige dreiging.

Garrett stelt dat dit opzettelijk was: “Wat David briljant heeft vastgelegd is de grotere complexiteit en verfijning van de relatie tussen mannen en vrouwen. Het is niet meer zo gedefinieerd als het ooit was. En er zit iets heel eigentijds in de aantrekkingskracht die je ziet tussen Teddy en Pine.

“Het is eigenlijk een vanzelfsprekendheid dat spionnen geen vrienden hebben, geen familie. Als ze met iemand praten, liegen ze. Het is dus lastig om karakter over te brengen en in hun hoofd te kruipen. De dans zelf is een soort metafoor voor wat er met hen gebeurt.”

Afwijken van het meesterwerk van John le Carré was soms ‘beangstigend’, geeft Garrett toe. De auteur was nauw betrokken bij het eerste seizoen en brak zelfs in een scène met Tom Hollander’s Lance “Corky” Corkoran. Le Carré stond er aanvankelijk op dat er geen seizoenen meer zouden zijn, maar veranderde van gedachten voordat hij in 2020 stierf. Het eren van zijn wereld en het vinden van een uitweg uit de verhalende hoek van het eerste seizoen, verklaart waarom het tien jaar duurde om De nachtmanager opbrengst.

Moeten we nog tien jaar wachten op seizoen drie? Garrett, die Character 7 beheert, hoopt van niet. Hij zegt dat de ontwikkeling gaande is en dat er “brede penseelstreken” op het doek zijn aangebracht, maar dat het nog te vroeg is om over texturen en shots te praten. Na een spraakzaam gesprek gaat Garrett plotseling weer heel zorgvuldig zijn woorden kiezen. Dit is de wereld van spionage.