Dertig jaar geleden kende de kitscherige horrorfilm van een controversiële regisseur een vreemde identiteitscrisis

De enige manier om te kijken Van zonsondergang tot zonsopgang vandaag is hij een beetje slaperig, een beetje kater, een beetje stoned, of alle drie. Toen het in 1996 op 18 januari uitkwam, was het een provocerende, pseudo-ironische film, en dertig jaar later lijkt het een surrealistische koortsdroom. In zekere zin zou je kunnen zeggen Van zonsondergang tot zonsopgang is de meest geduldige B-film aller tijden, die bijna een uur wacht om zijn bovennatuurlijke, bloeddorstige uitgangspunt daadwerkelijk te onthullen. Sterker nog, als je geen idee had wat Van zonsondergang tot zonsopgang ging over, en je bent net begonnen met het kijken naar de film koud, zonder context, je zou kunnen denken dat het een gestoorde buddy-film was over twee criminele broers, Seth (George Clooney) en Richie (Quentin Tarantino), die vreselijk zijn en gijzelaars nemen na een bankoverval om redenen die nauwelijks zinvol zijn.

Maar het punt Van zonsondergang tot zonsopgang is dat, ja, spoiler alert, het uiteindelijk een film blijkt te zijn waarin een onwaarschijnlijke groep mensen tegen vampieren vecht in een louche stripclub. En het grappige is dat die specifieke wending minder interessant is dan de film Van zonsondergang tot zonsopgang doet alsof hij aan het begin staat. Milde spoilers in het verschiet.

Van zonsondergang tot zonsopgang opent wanneer we vernemen dat de gebroeders Gecko ergens in Zuid-Texas een bankoverval hebben gepleegd. Een politieagent in een eenzame slijterij praat met een medewerker, bezorgd over de aanstaande komst van deze voortvluchtigen. De hel breekt al snel los als we vernemen dat Seth en Richie zich in het vriesgedeelte hebben verstopt en twee jonge vrouwen gegijzeld houden die wanhopig willen ontsnappen. Het grappige is dat die twee vrouwen zouden ontsnappen, want na een vuurgevecht in de slijterij tussen de broers en de klerk wordt de hele zaak in brand gestoken en ontploft. Misschien herinner je je dit specifieke moment nog van het nummer van de MTV Movie Awards uit 2009 Het eenzame eiland, “Coole kinderen kijken niet naar explosies” want dit is de meest verbazingwekkende explosie die ooit achter de personages in een film plaatsvindt.

Geregisseerd door Robert Rodriguez en geschreven door Tarantino (die een redelijk goede acteur is in de film), Van zonsondergang tot zonsopgang het komt niet eens in de buurt van een van de beste films van Rodriguez. Voor fans van Wanhopig gedeeld universum, er is hier veel om van te houden en er zijn genoeg paaseieren als je zin hebt om in vuur en vlam te staan Er was eens in Mexico onmiddellijk daarna. Het script is in echte vintage Tarantino-stijl, met zoveel aanstootgevende grappen bij elkaar dat je niet anders kunt dan lachen om het nep-gentlemanschap van de film. Is dit een film die de spot drijft met films als deze, of is het gewoon heel goed gemaakte onzin? Als je iemand bent die graag dit soort dingen over Tarantino- of Rodriguez-films bespreekt, Van zonsondergang tot zonsopgang het bevindt zich in het epicentrum van het schlock-als-kunst-gedoe. Als deze aanstootgevende dialoog en het constante bloed je hoofdpijn of buikpijn bezorgen, is dat het enige dat je kunt aanbevelen Van zonsondergang tot zonsopgang het is zijn occasionele galgenhumor.

Nadat ze een familie hebben gegijzeld zodat ze met hun camper de grens kunnen oversteken, belanden de gebroeders Gekco in een bordeel, wat eigenlijk een dekmantel is voor een heleboel vampieren. Selma Hayek speelt Santanico, een soort geheime vampierkoningin, die haar mede-erotische dansers naar een bloedfeest probeert te leiden. Vanaf dit punt verandert een film die leek op een vreemde misdaadthriller, gericht op de betekenis van geloof, familie en sterfelijkheid, in een overlevingsfilm over moordende strippers versus een vreemde groep mensen waar heel weinig ‘goede’ mensen bestaan. Juliette Lewis als de onschuldige, ontvoerde Kate is bijzonder goed in dit deel van de film, net als Clooney, wiens snel pratende, cynische Seth zijn verborgen karakter verraadt als misschien, heel misschien, de moordenaar die in een ander leven een held had kunnen zijn. (Als je net hebt gekeken Jay Kelly, kijken Van zonsondergang tot zonsopgang onmiddellijk daarna zal het een schokkende ervaring zijn.)

Maar uiteindelijk gebeurt het beste bij het schrijven en acteren voordat je bij de bar aankomt en ontdekt dat het allemaal een vampierval is. Dit doet het Van zonsondergang tot zonsopgang zowel buitengewoon intelligent als ook woedend. Iedereen ging deze film zien vanwege de belofte van een bloedbad, maar de waarheid is dat de beste film – die het grootste deel van de speelduur beslaat – absoluut niets met dat aspect te maken heeft.

Ondanks de verschillende clichés en beledigende taal in de eerste helft van de film, zijn het de meer mensgerichte schrijfwijzen en thema’s van onschuld en medeplichtigheid die de film vandaag de dag kijkbaar maken. Nou, misschien, half-waarneembaar is nauwkeuriger. Maar welke helft jij beter vindt, het hangt allemaal af van wat voor soort filmfan je bent; Ofwel begin je te denken dat het interessant gaat worden als je bij de bar komt, ofwel wil je de bar uitzetten.

Van zonsondergang tot zonsopgang streaming op Pluto TV en Paramount+.