“Mijn blijvende herinnering aan jou is jouw absolute nederigheid ondanks zowel moeilijkheden als succes.”
Fotografie: met dank aan Prashant Tamang/Instagram
De plotselinge dood van Prashant Tamang op 43-jarige leeftijd schokte zijn vrienden, familie en de rest van het land.
Meiyang Chang hij vormde een band met de eerste Indiaas idool 3 winnaar tijdens de zingende realityshow in 2007.
Hij schrijft zijn eerbetoon in een ontroerende brief aan Tamang:
Als ik terugkom uit Darjeeling, nadat ik je voor de laatste keer in je geboortestad heb gezien, kijk ik terug naar onze chats, gesproken notities, foto’s en herinneringen en reis ik terug in de tijd naar 2007.
Ik herinner me de verlegen, slungelige jongen van de politie van Calcutta, die bij zijn selectie een perfecte knieslide uitvoerde Indiaas idool.
We deden auditie in dezelfde stad, maar ontmoetten elkaar uiteindelijk voor het eerst in de trein naar Mumbai.
Het was gemakkelijk om iemand als jij te missen in een luide, opgewonden groep: een stille, broedende vis uit het water met een doordringende blik waardoor ik me afvroeg wat er in je hoofd omging.
We werden niet meteen vrienden, maar trokken uiteindelijk naar elkaar toe, misschien omdat we even oud waren (24 jaar oud en de oudste in de groep), of omdat we allebei onervaren waren maar gepassioneerd door zingen.
Of misschien hebben we een verwantschap gevormd omdat we een partner hebben gezien’apna’ in een andere ‘andere’.
Fotografie: vriendelijke hoffelijkheid Meiyang Chang
Het is dankzij je prachtige karakter dat ik, ook al waren we concurrenten, zonder voorbehoud wilde dat je zou winnen.
Jij en ik woonden tijdens onze eerste werkdagen in hetzelfde huis in Mumbai.
Zelfs toen je op tournee was, vroeg je altijd naar mij, moedigde je me aan, luisterde naar mijn tirades, stond erop dat ik jouw auto zou nemen en niet het openbaar vervoer, zodat je beter behandeld kon worden tijdens vergaderingen en audities.
Ik zou je voor de gek houden door je te vertellen dat je, ook al heb je een auto gewonnen, niet kon autorijden en dat je een voetbalteam steunde dat nooit wint.
Je zou goedaardig antwoorden met de beschimping dat dit allemaal er niet toe deed, omdat je mij al had verslagen in de competitie en ik het voorrecht zou moeten hebben om jouw chauffeur te zijn.
We konden alles tegen elkaar zeggen zonder oordeel of ego, en we genoten ruim twintig jaar van elkaars succes.
Fotografie: vriendelijke hoffelijkheid Meiyang Chang
Je leerde me mijn eerste Nepalese liedjes, hielp me met audities waarvoor Nepalese dialoog nodig was.
We reisden vaak samen in de bergen en jij zorgde altijd voor mij en beschermde mij.
Je volgde mijn acteerwerk en vertelde me dat je trots op me was… en voegde toen ‘serieus’ toe als nanoot op je typische, uitgestreken manier, alsof ik je niet geloofde.
Je gaf me meer respect dan ik verdiende en je bent waarschijnlijk een van de weinige mensen in mijn leven op wie ik nooit boos ben geweest, behalve nu je ons zo snel verliet.
Je presenteerde jezelf met gratie en eer, zelfs als er druk of controverse uitbrak tijdens en na de wedstrijd.
Het moet een onvoorstelbare last zijn geweest om de verwachtingen van miljoenen mensen te dragen, en ook al drukte het soms op je, je hebt jezelf altijd met waardigheid en vastberadenheid gedragen.
Je bent er niet alleen in geslaagd miljoenen hoopvolle mensen naar buiten te brengen, maar je hebt ook miljoenen mensen geïnspireerd om naar de hemel te reiken.
Fotografie: vriendelijke hoffelijkheid Meiyang Chang
Geld en roem zijn je niet naar het hoofd gestegen en je familie en vrienden kwamen altijd op de eerste plaats.
Je vergaf zelfs de gemeenste mensen omdat je hoopte in hen de goedheid te zien die inherent aan jou was.
Ondersteun representatie en eenheid en breng mensen samen voordat roem je bondgenoot werd.
Je had geen filter in je liefde voor mensen, noch toonde je enige arrogantie tegenover degenen die je als vanzelfsprekend beschouwden.
Ik was er met eigen ogen getuige van hoe je romance met Martha tot bloei kwam en hoe je een prachtig gezin met haar smeedde.
De afgelopen jaren zijn er een aantal gemiste inhaalkansen geweest, maar nooit gemiste aansluitingen.
We hadden voortdurend contact via audio- en videogesprekken, we wisten wat er in elkaars leven speelde.
Ik zou voor de grap willen zeggen dat je deze tijd beter kunt gebruiken om je dochter als een goede vader op te voeden en dat we elkaar vaker zullen ontmoeten als ze groter is.
En bij God, je was zo’n liefhebbende vader.
Ik was in de wolken toen je werd geselecteerd Paatal Lok waar je hem zojuist hebt vermoord, en het is ondoorgrondelijk dat ik je nu voor de laatste keer op het scherm zal zien in de volgende Slag bij Galwan.
Fotografie: vriendelijke hoffelijkheid Meiyang Chang
Mijn blijvende herinnering aan jou is jouw absolute nederigheid ondanks zowel moeilijkheden als succes.
Vanaf jonge leeftijd moeten werken toen je vader stierf, eindeloze uren moeten besteden aan de politie, van het verdienen van Rs 400 door de hele nacht te zingen met het politieorkest tot het verdienen van miljoenen en, belangrijker nog, de liefde van een wereldwijd publiek.
Ik weet niet hoeveel mensen dit weten (vooral het nieuwe publiek dat jou alleen kent als de koelbloedige sluipschutter van Paatal Lok), maar achter dat stoere uiterlijk zat een van de domste, aardigste mensen die ik ooit heb ontmoet.
Ik weet dat lof vaak hagiografisch is, maar iedereen die je kende weet dat je een werkelijk goede man was; een zeldzame kwaliteit in de wereld van vandaag.
Je had het vermogen om om jezelf te lachen, maar je sloeg nooit iemand.
Je uitgestreken humor heeft me altijd in de knel gehouden, en de herinnering aan je liefdevolle aard en humor is iets dat me doet glimlachen, zelfs als ik dit met tranen in de ogen schrijf.
Je was ook diep emotioneel, en het zou niet overdreven zijn om te zeggen dat je de lijm was die onze groep bij elkaar hield, ook al dreven sommigen van ons onvermijdelijk uit elkaar.
Jij organiseerde in november vorig jaar de laatste bijeenkomst waar ik niet bij kon zijn.
Fotografie: vriendelijke hoffelijkheid Meiyang Chang
We spraken elkaar voor het laatst op uw verjaardag, 4 januari, en dat zou ik goedmaken door u deze maand te ontmoeten, ook al vermoedde ik dat u op borgtocht vrij zou komen.
Dat heb je niet gedaan, dat geef ik je.
Het is je eindelijk gelukt om ons terug te brengen naar Darjeeling om je te zien. Ik had nooit gedacht dat dit onder zulke omstandigheden zou gebeuren.
Mijn hoop en gebed voor Ariah is dat ze ondanks deze vroegtijdige tragedie zal opgroeien tot net als haar vader, die ondanks alles geen bitterheid kende en leefde voor degenen om wie hij gaf.
Aan Martha, die altijd zo’n positieve invloed op je leven heeft gehad: het is gemakkelijk om haar te vragen sterk te zijn als ze de liefde van haar leven heeft verloren, maar omwille van de herinneringen en de band die jullie deelden, hoop ik dat ze het leven ten volle kan en zal leiden voor jullie drieën.
Prashant, mijn broer…jij bent het beste voorbeeld van hoe je geaard kunt blijven en toch de hemel kunt veroveren.
Je hebt mij de les van broederschap geleerd die ik hoop na te leven en uit te dragen.
Je blijft in mijn hart voor dit leven en het volgende.
Ik zal jou en je gekke lach missen.
Rust in eeuwige liefde.
Meiyang.
Foto’s door Satish Bodas/Rediff
