De meningen in dit artikel zijn die van de auteur en vertegenwoordigen op geen enkele wijze de redactionele positie van Euronews.
We hebben in Europa veel redenen om trots op onszelf te zijn.
Wij zijn het continent van de Verlichting en de universele mensenrechten. Een continent waar veel mensen in welvaart leven en de meesten in waardigheid en vrijheid.
Met de Europese Unie is een systeem gecreëerd dat samenwerking in plaats van confrontatie mogelijk maakt. Toch moeten we Europa opnieuw gaan zien als iets dat groter is dan wat de EU in haar huidige vorm toestaat.
Omdat we een sterk en verenigd Europa nodig hebben dat zich staande kan houden op het wereldtoneel.
Tot nu toe is Europa er niet in geslaagd de juiste antwoorden te vinden op de Russische agressie, de Chinese economische dreigingen en de Amerikaanse irrationaliteit.
Hier is een cocktail voor een oplossing met drie ingrediënten:
Mentaliteit: Europa moet eindelijk in zichzelf geloven
“Het ontwikkelen van de juiste mentaliteit” klinkt misschien als het advies van een zelfhulpgids, maar als er een continent is dat dit nodig heeft, dan is het toch Europa.
De EU is de op een na grootste economische macht ter wereld, met 451 miljoen inwoners in 27 landen, een wereldleider op het gebied van onderzoek en wetenschap, beschikt over kernenergie, ongeveer 1,5 miljoen soldaten en een politiek systeem dat oorspronkelijk is ontworpen om Europa gewicht te geven op het wereldtoneel.
Maar in plaats van hier kracht uit te putten, blijft de EU zichzelf inkrimpen, zelfs tegenover een economisch wankelende maffiastaat als Rusland.
Het vastgelopen uitbreidingsproces, de terugkerende blokkades veroorzaakt door het unanimiteitsbeginsel en het onvermogen om tot nu toe bevroren Russische tegoeden te gebruiken, laten de systemische beperkingen van de EU in haar huidige vorm zien.
Maar een unie kan hervormd worden, nieuwe leden kan worden toegegeven, de Europese defensie kan opnieuw worden vormgegeven en er kan een nieuw vertrouwen in Europa worden gewekt. Oekraïne moet eindelijk worden erkend als onderdeel van deze gemeenschap.
Nergens – noch in Brussel, noch in Berlijn – wordt het idee van de Europese Unie, universele mensenrechten, democratie en de rechtsstaat zo moedig verdedigd als door Oekraïense soldaten langs meer dan 1.000 kilometer van het front.
Oekraïne is Europa, omdat het Europa verdedigt.
Connectiviteit: Europa moet leren van Oekraïne
DE Aanval op het elektriciteitsnet van Berlijn benadrukte eerder dit jaar hoe slecht Duitsland voorbereid is op aanvallen op kritieke infrastructuur.
Terwijl het in de Duitse hoofdstad bijna een week duurde om de aanvoer te herstellen, slagen de inwoners er in Oekraïne in om de onderbrekingen in zeer korte tijd op te lossen, zelfs onder voortdurende bombardementen.
Na vier jaar van regelmatige aanvallen is de bevolking voorbereid: generatoren en powerbanks zijn allang basisuitrusting geworden.
Zelfs nu, midden in de huidige energiecrisis als gevolg van de laatste Russische aanvallenOekraïense energie-ingenieurs werken de klok rond om een humanitaire catastrofe te voorkomen.
Oekraïne laat zien hoe kritieke infrastructuur niet alleen beter kan worden beschermd, maar ook sneller kan worden gerepareerd, en hoe een samenleving systematisch kan worden voorbereid op noodsituaties.
Het meest indrukwekkend is echter de interactie tussen het maatschappelijk middenveld, de industrie, de defensiesector en de politiek. Deze nauwe samenwerking tussen de hele samenleving versterkt de veerkracht en kennisoverdracht en maakt de snelle ontwikkeling van defensievermogens mogelijk: wanneer de politiek de richting bepaalt, mobiliseert het maatschappelijk middenveld donaties en zorgt de civiele industrie voor innovatie en productie voor de defensiesector.
Op deze manier heeft Oekraïne niet alleen uitgebreide militaire expertise ontwikkeld, maar ook effectieve capaciteiten om desinformatiecampagnes, cyberaanvallen, spionage en sabotage tegen te gaan. Dit is een van de redenen waarom Oekraïne bijna twaalf jaar lang weerstand heeft weten te bieden aan de Russische agressie.
Prioritering: Europa moet zich concentreren op wat belangrijk is
De voorbereidingen van Rusland voor een lange oorlog en de uitbreiding ervan hybride aanvallen over Europese staten valt samen met een EU die ook worstelt met territoriale debatten over Groenland en economische uitdagingen vanuit China.
Des te meer reden waarom het urgent is om strategische prioriteiten vast te stellen.
In deze complexe situatie mogen we de Russische agressie en de steun aan Oekraïne niet uit het oog verliezen. Veel EU-landen verleggen hun aandacht steeds meer van Oekraïne naar hun eigen verdediging. Dit is begrijpelijk, aangezien de Europese defensie al tientallen jaren wordt verwaarloosd en nog steeds veel zwakker is dan die van de Verenigde Staten, Rusland of China.
Er is echter een doordachte afweging nodig: de beste kans voor Europa om Rusland effectief af te schrikken ligt in het consequent steunen van Oekraïne.
Alleen als Rusland wordt tegengehouden zal de Europese Unie als geheel weerstand kunnen bieden.
Op dit moment geeft Europa net genoeg zodat Oekraïne zichzelf kan blijven verdedigen, maar niet genoeg om Rusland terug te dringen.
Deze strategie brengt het risico met zich mee dat Rusland zijn onlangs uitgebreide industriële capaciteiten, met name op het gebied van dronetechnologie, zal gebruiken om de oorlog buiten Oekraïne uit te breiden naar andere Europese landen. Europa is hier niet op voorbereid. En de risico’s en kosten van een dergelijk scenario zouden vele malen groter zijn dan het verschaffen van Oekraïne nu, met al zijn industriële kracht, de middelen die het nodig heeft om Rusland effectief te confronteren.
Dit roept ongemakkelijke vragen op: is een luchtverdedigingssysteem ergens in Europa dringender nodig dan in Oekraïne?
Zijn tanks, drones, gevechtsvliegtuigen of kruisraketten elders echt dringender nodig?
Moeten we Rusland niet tegenhouden in Oekraïne voordat het de kans krijgt een ander land aan te vallen?
2026 moet het jaar zijn waarin Europa het zelfvertrouwen herwint en zijn economische kracht niet alleen gebruikt om de belangen van het buitenlands en veiligheidsbeleid te verwoorden, maar ook om deze af te dwingen.
Oekraïne moet niet worden gezien als een ontvanger van hulp, maar als een strategische partner in ons eigen belang.
Het enige dat nodig is, is mentaliteit, connectiviteit en prioriteiten stellen: de cocktail voor 2026.
Krista-Marija Läbe is lid van de raad van bestuur van de Duits-Oekraïense Vereniging.
