Van Roberto Scucci
| Gepubliceerd
Spoiler alert: Soylent Green zijn mensen. Maar sinds de film in 1973 uitkwam en er in de popcultuur talloze keren naar wordt verwezen, weet je al wat Oplosmiddel groen dat is alles. Helaas is de titel op geen enkele streamingdienst met abonnement beschikbaar, maar alleen via on-demand aankopen, wat echt jammer is. Dit is het soort film dat direct beschikbaar zou moeten zijn voor de massa, en niet verborgen zou moeten zijn achter een vergoeding zoals een eeuwenoude curiosum.
Een vreemd profetische dystopische sciencefiction thriller, Soylent Green’s de onthulling van het grote derde bedrijf zou niet moeten zijn wat je aantrekt, omdat er veel meer sociaal-economische gevolgen in het spel zijn om te zien. Ook al speelt het zich af in 2022 en is het echte leven dat punt al gepasseerd, de kern van de waarheid die wordt onderzocht in Oplosmiddel groen klinkt vandaag de dag nog steeds ongemakkelijk waar. Ik heb mijn fysieke mediacollectie in de loop der jaren verkleind, maar dit is er een die ik nog steeds op afstand houd, omdat dit het waarschuwende verhaal van alle tijden is.
Het is gewoon door en door lijden
Tijdens de Oplosmiddel groen In zijn commentaar zei regisseur Richard Fleischer: “Er bestaat niet zoiets als een middenklasse, en die lijdt alleen maar door en door”, toen hij de wereld beschreef die hij creëerde op basis van het bronmateriaal, de roman van Harry Harrison. Maak ruimte! Maak ruimte!
Hier hebben we een overbevolkt New York met 40 miljoen inwoners die in ellende leven, terwijl de elite heersende klasse versterkte paleizen bezet met gevangengenomen concubines die zij meubels noemen. De vrouwen die bij deze regeling betrokken zijn, worden onderworpen, bang gemaakt en behandeld als bezit. Als iemand een luxe appartement verlaat en iemand anders er intrekt, wordt het appartement zonder vragen eenvoudigweg eigendom van de nieuwe huurder.
De lagere klasse, die ongeveer 99% van de bevolking uitmaakt, overleeft van producten vervaardigd door de Soylent Corporation, waarbij Soylent Red en Soylent Yellow de meest voorkomende voedselbronnen zijn. Een nieuw product, Soylent Green, wordt geïntroduceerd als een voedzamer optie, vermoedelijk afgeleid van plankton. Groene wafels, die nog steeds ver verwijderd zijn van natuurlijke voedingsmiddelen die niet meer bestaan tenzij je stinkend rijk bent, veroorzaken onrust vanwege de schaarste ervan, en dit is hoe de meeste mensen gedwongen worden te leven.
Toen NYPD-rechercheur Robert Thorn (Charlton Heston) is belast met het onderzoeken van de moord op William R. Simonson (Joseph Cotten), een lid van de raad van bestuur van de Soylent Corporation, die hij voorstelde aan de concubine van het slachtoffer, Shirl (Leigh Taylor Young). Doodsbang voor hoe haar nieuwe eigenaar haar zou behandelen, onderwerpt ze zich aan Thorn, die vaak over haar zaken piekert in zijn vervallen appartement met zijn oudere kamergenoot, Solomon Roth (Edward G. Robinson).
Eindeloze corruptie
Hoewel Thorn in veel opzichten een goede detective is, neemt hij steekpenningen aan wanneer de gelegenheid zich voordoet. Zijn nachtelijke ‘onderzoeken’ omvatten vaak het doorzoeken van de kasten van de elite op zoek naar eten, drinken en zeep, die hij mee naar huis neemt om met Roth te delen.
Roth grijpt terug naar vervlogen tijden, toen overbevolking, schaarste en ongecontroleerde hebzucht van het bedrijfsleven het landschap niet domineerden. Hij benadrukt dat mensen altijd verschrikkelijk zijn geweest, maar dat de wereld zelf een prachtige plek was voordat er een punt was waarop geen terugkeer meer mogelijk was.
Thorn heeft reden om aan te nemen dat Simonson werd vermoord omdat hij op de hoogte was van een duister geheim over de Soylent Corporation en het zwijgen opgelegd moest worden. Zijn schuldgevoel, vermoedt Thorn, zou hem uiteindelijk ertoe aanzetten de waarheid te vertellen, wat ons terugbrengt bij de spoiler van de openingsparagraaf.
Het meest verontrustende Oplosmiddel groen het is de absolute ongelijkheid tussen de eisen van de heersende klasse en de arbeidersklasse. Thorn hoort bezorgers klagen dat de fabrikant van bepaalde luxeartikelen niet meer bestaat of dat het te lang duurt om deze aflaten te herstellen.
Ondertussen wekken Thorn en Roth thuis hun eigen elektriciteit op door op een hometrainer te trappen. Thorn weet niet eens hoe hij een appel moet eten totdat hij er een naar huis smokkelt en ziet hoe Roth huilt om het prachtige fruit, dat nu zo zeldzaam is dat het als een kostbaar goed wordt beschouwd.
De ergste toekomst die we koste wat het kost moeten vermijden
Oplosmiddel groen is een brutale aanklacht tegen alles wat misgaat in een corrupte kapitalistische samenleving wanneer de machthebbers volledig ongecontroleerd worden gelaten. Zijn boodschap wordt nooit overgebracht via prekerige monologen, maar door het publiek te laten zien hoe somber zo’n toekomst zou kunnen zijn. Deze wereld wordt gecommuniceerd via haar door smog verstikte esthetiek, eindeloze voedsellijnen en de verwachting van permanente schaarste, terwijl de heersende klasse hulpbronnen oppot en vrouwen hun recht ontneemt om als autonome mensen te bestaan. Het is een archaïsche toekomst en die moeten we koste wat het kost vermijden.
Sorry dat ik met de spoiler begon, maar Oplosmiddel groen het ging nooit over zijn grote onthulling. Het gaat over alles wat daartoe leidt. De film is meer dan 50 jaar oud en we weten allemaal dat hij door mensen is gemaakt.
Die kennis mag niemand ervan weerhouden te horen wat Harry Harrisonprobeerden scenarioschrijver Stanley R. Greenberg en Richard Fleischer te zeggen. Het enige echte afschrikmiddel hier, vanuit het perspectief van de arbeidersklasse, is dat je moet betalen voor een digitale kopie in plaats van deze aan te zetten op een van de tientallen streamen diensten waarop we al geabonneerd zijn.
Ik weet dat de betaalmuur geen onbuigzame manier is om te voorkomen dat mensen informatie delen, maar voor de meeste kijkers is het al een obstakel genoeg om terug te keren naar herhalingen van Het kantoor In plaats van. Op het moment dat dit artikel werd geschreven, Oplosmiddel groen digitaal te koop via YouTube, AppleTV+, Amazon Prime-videoEN Fandango thuis.
