Zeester ruimte verzekerde zich van een contract ter waarde van $ 52,5 miljoen met de US Space Force Agentschap voor ruimteontwikkeling militaire satellieten aan het einde van hun operationele levensduur afvoeren.
De in Tukwila, Washington gevestigde startup zegt dat dit de eerste commerciële deal is die het ooit heeft bereikt om ‘deorbit-as-a-service’ of DaaS aan te bieden voor een constellatie van satellieten in een lage baan om de aarde. In dit geval is het sterrenbeeld dat van het Pentagon Geprolifereerde ruimtelijke architectuur van oorlogsstrijdersdie toegang biedt tot wereldwijde communicatie en gecodeerde connectiviteit voor militaire missies.
Het contract vereist dat Starfish Space in 2027 de satellietopruimingsdienst lanceert.
“Dit is geen R&D. Dit is een echte dienst, in een raamwerk dat het mogelijk maakt die dienst uit te breiden voor deze constellatie, voor een hele industrie”, vertelde Trevor Bennett, medeoprichter van Starfish Space, aan GeekWire. Hij zei dat de overeenkomst de aanpak van het Space Development Agency bij het opbouwen en onderhouden van zijn constellatie valideert en ook “de weg die we kunnen inslaan met de bredere industrie.”
Starfish ontwikkelt een ruimtevaartuig genaamd Otter dat in staat zou zijn andere satellieten te vangen, ze in verschillende banen te manoeuvreren, ze los te laten en vervolgens verder te gaan. In een deorbiting-scenario zou Otter de doelsatelliet op een atmosferisch terugkeertraject sturen dat geen risico zou vormen voor andere orbitale activa. Het systeem van Starfish vereist niet dat de doelsatelliet vooraf is uitgerust met gespecialiseerde hardware, wat een belangrijk verkoopargument is.
Het systeem biedt een alternatief voor wat er doorgaans met satellieten gebeurt aan het einde van hun levensduur. Tegenwoordig moeten de meeste satellietexploitanten een deorbit-manoeuvre uitvoeren terwijl ze er zeker van zijn dat het voortstuwingssysteem nog werkt, anders lopen ze het risico dat hun ruimtevaartuig verandert in onbeheersbaar ruimteafval.
Bennett vergeleek Otter met een sleepwagen die kan worden ingezet om een oud voertuig weg te slepen wanneer het echt moet worden gesloopt.
“Met de capaciteit van de sleepwagen kunnen we service verlenen als dat nodig is, maar we proberen de normale werkzaamheden niet te vervangen”, zei hij. “We zijn het aan het upgraden en uitbreiden, zodat satellieten die in die constellatie vliegen langer kunnen vliegen… Zodra het klaar is met werken en het tijd is om het weg te gooien, kunnen we die doorvoer op de juiste beschikbare hoogte verzorgen.”
De overeenkomst van Starfish met de Space Development Agency bouwt voort op een eerder toegekend missiestudiecontract dat de werkzaamheden aan het concept in 2024 en 2025 ondersteunde. De 52,5 miljoen dollar zal niet in één keer worden betaald. Een eerste betaling dekt de kosten voorafgaand aan de eerste deorbitatieoperatie, en vanaf dat moment zal het bureau Starfish betalen voor verleende diensten. Bennett weigerde verdere financiële details te verstrekken, onder verwijzing naar vertrouwelijkheid.
De mogelijkheden van Otter zijn niet beperkt tot het deorbiteren van satellieten. Het ruimtevaartuig ter grootte van een oven zou ook kunnen worden gebruikt om de baan van een satelliet te veranderen of voor gebruik in te zetten. “Met Otter hebben we de kosten en complexiteit van het onderhouden van satellieten in verschillende banen dramatisch verminderd”, zegt Austin Link, de andere medeoprichter van Starfish Space, in een persbericht. “Dit contract weerspiegelt zowel de waarde van de betaalbare servicemissies van Otter als de technische paraatheid.”
Zeester leidde tot gedeeltelijke test van zijn eerste Otter-prototypebekend als Otter Pup, in 2024. Een tweede prototype, Otter Pup 2, medio 2025 gelanceerd en ondergaat momenteel tests die een poging tot het koppelen van satellieten zouden kunnen omvatten. “Dat voertuig blijft gezond en operationeel en is feitelijk op weg naar een aantal extra missiemijlpalen”, aldus Bennett.
Drie andere projecten in de pijplijn:
- Starfish zal een Otter-ruimtevaartuig sturen om verbinding te maken met een gepensioneerde SES-satelliet in de geostationaire baan van de aarde, of GEO, en deze in een baan om een kerkhof te manoeuvreren. De Otter zou dan aanmeren bij een andere SES-satelliet en het voortstuwingssysteem aan boord gebruiken houd die satelliet in een operationele baan voor verdere levensjaren. (De deal was oorspronkelijk gesloten Intelsatmaar dat bedrijf wel overgenomen door SES vorig jaar.)
- Het Space Systems Command van de Space Force heeft Starfish Space een Contract van $ 37,5 miljoen hiervoor is een ander Otter-ruimtevaartuig nodig om nationale veiligheidsmiddelen in GEO aan te meren en te manoeuvreren.
- Er komt nog een otter aan voer close-upinspecties uit van ter ziele gegane satellieten in een lage baan om de aarde onder de voorwaarden van een driejarig contract ter waarde van $ 15 miljoen, toegekend door NASA in 2024.
“Die Otters zijn allemaal in aanbouw en worden getest,” zei Bennett. “Eigenlijk zullen we er dit jaar een paar gelanceerd zien worden. En dit is dus een opwindende tijd, waarin de Otters op het punt staan de ruimte in te gaan en als bedrijfsvoertuigen te gaan opereren.”
