Steeds meer economen beschrijven De huidige economie is “K-vormig”: gezinnen met hogere inkomens en bezittingen maken vooruitgang, terwijl veel gezinnen met lage en middeninkomens moeite hebben om gelijke tred te houden. De prijzen van huisvesting, gezondheidszorg en dagelijkse levensbehoeften zijn sneller gestegen dan de lonen, waardoor miljoenen Amerikanen onder druk staan, kwetsbaar zijn en onzeker zijn over de toekomst. Voor veel gezinnen is gemak het is geen abstracte zorg, het is de dagelijkse uitdaging om de essentie te behandelen en tegelijkertijd het hoofd boven water te houden.
Je zou verwachten dat deze realiteit zou bepalen waar het Congres prioriteit aan geeft als reactie op de economische onrust. In plaats van, “gemak” wordt aangevoerd om de implementatie te rechtvaardigen marktstructuur voor cryptocurrency– de regels die bepalen hoe digitale activa worden gereguleerd en geïntegreerd in het bredere financiële systeem – een wetgevende prioriteit, in plaats van het aanpakken van de meest urgente bronnen van financiële spanning waarmee de meeste gezinnen worden geconfronteerd.
Cryptocurrencies bieden een verhaal van positieve kanten en vooruitgang, maar ze pakken de onderliggende problemen van onstabiele inkomens, kwetsbare spaargelden en toenemende blootstelling aan risico’s niet aan. Betaalbaarheid gaat niet over toegang tot nieuwe financiële producten. Het gaat erom of gezinnen op betrouwbare wijze kunnen betalen voor basisbehoeften, schokken kunnen opvangen en plannen kunnen maken voor de toekomst, zonder nog meer volatiliteit aan te gaan.
Supporters ruzie maken Dergelijke regulering kan risicovolle markten transformeren in motoren van kansen, vooral voor gemeenschappen die lange tijd zijn uitgesloten van traditionele financiering. Maar hoewel regelgeving schadebeperking kan beloven, kan zij speculatie niet omzetten in een voertuig voor grootschalige welvaartscreatie. van het Congres focus Het verlenen van legitimiteit aan cryptocurrencies weerspiegelt een zorgwekkende vervanging van financiële speculatie door het zwaardere werk van de wederopbouw van de reële economie.
Een rijkdom die blijft bestaan
Het waarom wordt duidelijker als je begint met wat het opbouwen van rijkdom eigenlijk vereist. Blijvende rijkdom is gebaseerd op stabiliteit, niet op volatiliteit. Het lijkt op een salaris dat de hypotheek dekt, een pensioenrekening die in de loop van tientallen jaren rustig wordt opgebouwd, en spaargeld dat overblijft na een medische rekening of een ontslag. Voor de meeste gezinnen wordt het geleidelijk opgebouwd via pensioensparen, pensioenen en overwaarde van de woning.
Deze systemen zijn zeer gebrekkig en Vertrouwen het erodeerde er om een goede reden in. Terwijl de lonen roos Sinds de pandemie zijn de kosten van huisvesting, gezondheidszorg en andere basisbehoeften sneller gestegen, waardoor veel gezinnen minder veilig zijn. Maar het falen van bestaande systemen maakt volatiliteit nog niet tot een oplossing. Dat doet het stabiliteit meer, niet minder, belangrijk.
Niet in orde
Vergeleken met deze normen schieten cryptocurrencies tekort. Cryptocurrency-markten zijn rond georganiseerd speculatie in plaats van waardecreatie. Tokens genereren geen kasstromen zoals bedrijven of obligaties; hun prijzen bewegen op basis van hype en momentum in plaats van op economische fundamenten. Een economie die al precair lijkt, heeft geen behoefte aan extra manieren waarop gezinnen financiële risico’s kunnen opvangen.
Dat speculatieve structuur heeft de neiging degenen te belonen die erin slagen vroeg binnen te komen en als eerste uit te gaan. Wanneer de prijzen van cryptocurrency stijgen, komen nieuwe investeerders binnen, vaak aangetrokken door recente winsten, terwijl de kans groter is dat grotere, beter gepositioneerde houders tijdens de rally zullen verkopen. Veel gewone gezinnen arriveren later en kopen tegen hoge prijzen in een klimaat van extreme volatiliteit. Onderzoek bewijst het beleggers met een laag inkomen zij komen vooral later en tegen slechtere prijzen binnen. In de loop van de tijd werkt deze dynamiek minder als een systeem voor het creëren van rijkdom en meer als een systeem voor het creëren van rijkdom overdracht van rijkdom van laat arriverende gezinnen tot de vroegste en meest geavanceerde deelnemers, waardoor dezelfde ongelijke winsten worden versterkt die de huidige K-vormige economie nu al kenmerken.
De grenzen van regelgeving
Regulering wordt vaak gepresenteerd als de oplossing, maar niet alle regulering vermindert het risico. Sterk vangrails kunnen in principe fraude terugdringen, overloopeffecten beperken en het financiële systeem als geheel beschermen. Het probleem is niet de regelgeving zelf, maar de manier waarop deze wordt nagestreefd. Een groot deel van de debat over de structuur van de huidige markt wordt minder gedefinieerd door niet-verhandelbaar onderpand dan door druk om snel tot overeenstemming te komenzelfs als belangrijke beschermingsmaatregelen worden verzwakt, uitgesteld of onopgelost blijven.
Zelfs strikte regelgeving kent grenzen. Het verandert niets aan wat cryptocurrencies zijn en verandert speculatieve activa niet in een betrouwbaar vehikel voor het creëren van rijkdom op de lange termijn. Zelfs een goed gereguleerd casino is nog steeds een casino. Regels kunnen gokken veiliger maken; ze maken er geen pensioenstrategie van.
Dit onderscheid is van belang buiten individuele beleggers. Wanneer vluchtige activa legitimiteit krijgen zonder bedrijfsgaranties, risico migreert naar pensioensystemen, financiële instellingen en lokale economieën. En wanneer deze risico’s zich verspreiden, nemen ze niet gelijkmatig af. Vooral gekleurde gemeenschappen zijn dat blootgesteld aan systeemschokken, omdat ze veel minder generatievermogen hebben om op terug te vallen als de kredietverlening krapper wordt of de besparingen in het gedrang komen. Verliezen zijn moeilijker op te vangen en het herstel duurt langer, zelfs voor gezinnen die nooit met cryptocurrencies in aanraking komen.
Tegelijkertijd zijn deze gemeenschappen dat vaak ook gericht rechtstreeks van de financieringsmaatschappij marketeers en tussenpersonen die producten met een hoog risico promoten. Wij hebben dit model gezien roofzuchtige inclusie Voor. In de jaren vóór de financiële crisis werden risicovolle hypotheekproducten verkocht aan zwarte en latino-families als toegangspoort tot kansen, alleen om onevenredige risico’s te verschuiven naar gezinnen die het minst in staat waren om verliezen op te vangen. Vandaag, soortgelijke taal omringt encryptie. ‘Toegang’ wordt opgevat als empowerment, maar toegang tot volatiliteit is niet gemakkelijk, en blootstelling aan risico’s is geen trefzekere welvaartsschepper.
Bij stablecoins worden deze risico’s beleid. De recente behandeling door het Congres van stabiele munten biedt een casestudy over hoe prioriteit kan worden gegeven aan de uitbreiding van cryptocurrency boven de reële economie. Minder dan twee weken na het passeren van de veegbeurt wetgeving Omdat er is bezuinigd op de gezondheidszorg, de voedselhulp en de studentenhulp, kwamen de wetgevers snel in actie om de stablecoin-wetgeving te bevorderen ingelijst als maatregel ter bescherming van de consument. In de praktijk gaf het prioriteit aan de groei en snelheid van de sector boven de gevolgen voor de kredietverlening, banken en gemeenschappen, waardoor belangrijke waarborgen verzwakt of onopgelost bleven.
Echte gevolgen
Deze wetgevende keuzes hebben reële economische gevolgen. Als deposito’s migreren van banken naar stablecoins, sommige economen zij schatten dat de verschuiving zou kunnen resulteren in ongeveer 250 miljard dollar minder leningen in de hele economie. Als stablecoins zouden functioneren als vervanging voor bankdeposito’s, zouden de potentiële kredietverliezen dramatisch kunnen toenemen, misschien wel tot biljoenen dollars. Die verliezen zouden steken gemeenschapsbanken vroeger, samen met kleine bedrijven, landelijke gebiedenEN gekleurde gemeenschappen waarop u kunt vertrouwen relatie gebaseerd lening.
Het Congres mag de wetgevende beweging niet verwarren met economische vooruitgang. In een economie die al verdeeld is tussen degenen die terrein winnen en degenen die moeite hebben om het hoofd boven water te houden, moeten wetgevers helder voor ogen hebben wat deze wetgeving feitelijk doet. Het maakt rijkdom niet toegankelijker of het dagelijks leven betaalbaarder. Het maakt gezinnen er niet veiliger op. Het normaliseert gevaarlijke financiële risico’s, terwijl het onvermogen van de reële economie om welvaart te creëren onopgemerkt blijft, in een tijd waarin gewone Amerikanen het zich het minst kunnen veroorloven om te verliezen.
