Een uitgebreid verhaal van twee Singaporezen, de korte documentaire Zandkastelen legt verbindingen tussen Singapore, Michigan – een 19e-eeuwse spookstad die door zand werd verzwolgen na wijdverbreide ontbossing – en de eilandstaat Singapore, waar snelle ontwikkeling en landaanwinning decennialang mogelijk zijn gemaakt door import van zand. Het werk is meer een poëtische verkenning dan een oproep tot actie en onderzoekt waterwegen, ontwikkelingscycli en de vergankelijke aard van zand – bedrieglijk robuust op korte tijdschalen, maar over tientallen jaren behoorlijk vluchtig. De film van de in New York gevestigde Singaporese regisseur Carin Leong beweegt zich tussen verbluffende overheadshots die de omvang van het Singaporese natieproject vastleggen en intieme interviews met belanghebbenden in de twee afgelegen en, in veel opzichten, tamelijk uiteenlopende plaatsen. Door deze constructie wordt het zandduin zowel een voorbeeld als een metafoor van de precaire relatie van de mensheid met de natuurlijke wereld.
