In 2019, tijdens zijn eerste termijn, sprak de Amerikaanse president Donald Trump zich uit de wens om Groenland te kopenwaarvan hij deel uitmaakte Denemarken al ongeveer 300 jaar. Denen en Groenlanders hij wees het aanbod destijds snel af.
Tijdens de tweede termijn van Trump, die aanbiedingen veranderden in bedreigingen.
Trump verklaarde eind december 2024 op zijn socialemediaplatform Truth Social dat, met het oog op de nationale veiligheid, Amerikaanse controle over Groenland was een noodzaak. DE De president vervolgde NAAR vasthouden aan de logica van de nationale veiligheid in januari 2026. En dat gebeurde ook weigerde het gebruik van militair geweld uit te sluiten om Groenland te controleren.
Vanuit mijn oogpunt als een geleerde in internationale betrekkingen gericht op Europa slaat de nationale veiligheidslogica van Trump nergens op. Groenland, zoals de Verenigde Statenis lid van de NAVO, die levert een collectief defensiepactwat betekent dat de lidstaten zullen reageren op een aanval op elk lid van de alliantie. En vanwege een defensieovereenkomst uit 1951 tussen de Verenigde Staten en Denemarken kunnen de Verenigde Staten al militaire installaties in Groenland bouwen om de regio te beschermen.
Die van Trump Nationale Veiligheidsstrategie 2025waarin de nadruk wordt gelegd op de controle over het westelijk halfrond en het buiten de regio houden van China, geeft inzicht in het denken van Trump.
Amerikaanse belangen in Groenland
De Verenigde Staten hebben het geprobeerd Groenland meerdere malen verwerven.
In 1867, Minister van Buitenlandse Zaken William Seward opdracht gegeven voor een onderzoek naar Groenland. Onder de indruk van de overvloed aan natuurlijke hulpbronnen van het eiland, drong hij aan op de verwerving van Groenland en IJsland 5,5 miljoen dollar-ongeveer $125 miljoen vandaag.
Maar het Congres stond stil bezorgd over de aankoop van Alaska dat jaar, wat Seward had gepland. Hij had Alaska gezien als te koud en te ver verwijderd van de rest van de Verenigde Staten om de uitgaven van 7,2 miljoen dollar (vandaag ongeveer 164 miljoen dollar) te rechtvaardigen, hoewel het Congres daar uiteindelijk mee instemde. Er was niet genoeg nationale steun voor nog een bevroren land.
In 1910 deed de Amerikaanse ambassadeur in Denemarken een voorstel een complex beroep waarbij Duitsland, Denemarken en de Verenigde Staten betrokken zijn. Denemarken zou de Verenigde Staten Groenland geven en de Verenigde Staten zouden Denemarken de eilanden in de Filippijnen geven. Denemarken zou die eilanden dan aan Duitsland geven en Duitsland zou terugkeren Sleeswijk-Holstein– de meest noordelijke deelstaat van Duitsland – tot Denemarken.
Maar de Verenigde Staten snel heeft het ruilvoorstel afgewezen als te brutaal.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog bezette nazi-Duitsland Denemarken en namen de Verenigde Staten de rol op zich van beschermer van zowel Groenland als IJsland, die destijds allebei tot Denemarken behoorden. De Verenigde Staten hebben gebouwd landingsbanen, weerstations en radar- en communicatiestations–vijf aan de oostkust van Groenland en negen aan de westkust.
De Verenigde Staten gebruikten Groenland en IJsland als bases voor de bommenwerpers die Duitsland aanvielen en in door Duitsland bezette gebieden. Groenland had een grote waarde voor militaire strategen vanwege zijn ligging in de Noord-Atlantische Oceaan, om de nazi-bedreigingen tegen de geallieerde scheepvaartroutes tegen te gaan en transatlantische routes te beschermen, en omdat het een tussenpunt was voor het bijtanken van Amerikaanse vliegtuigen. Het belang van Groenland hing ook af van de cryolietafzettingen, nuttig voor de productie van aluminium.
In 1946 bood de regering-Truman dit aan Koop Groenland voor 100 miljoen dollarzoals de Amerikaanse militaire leiders dachten een fundamentele rol in de Koude Oorlog.
Het geheime Amerikaanse project Operatie Blue Jay aan het begin van de Koude Oorlog leidde tot de bouw van Thule luchtmachtbasis in het noordwesten van Groenland, waardoor Amerikaanse bommenwerpers dichter bij de Sovjet-Unie konden zijn. Het werd omgedoopt tot Pituffik Space Base en biedt nu 24/7 raketwaarschuwingsdiensten ruimtebewakingsfaciliteit dit staat centraal in de veiligheidsstrategie van de NAVO en de VS.
Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog erkende Denemarken Groenland als gebied een van zijn territoria. In 1953 kreeg Groenland grondwettelijke rechten en werd het een land binnen het Koninkrijk Denemarken. Groenland kreeg in 1979 en 2009 autonomie het werd een autonoom landaltijd binnen het Koninkrijk Denemarken, dat Denemarken, Groenland en de Faeröer omvat.
Denemarken erkent de regering van Groenland als een gelijkwaardige partner en heeft haar onlangs een belangrijkere rol gegeven als eerste stem voor Denemarken de Arctische Raaddat de samenwerking in het Noordpoolgebied bevordert.
Wat de Verenigde Staten zouden willen
Die van de regering-Trump Nationale Veiligheidsstrategie 2025 identificeert drie bedreigingen op het westelijk halfrond: migratie, drugs en misdaad, en de groeiende invloed van China.
Twee van deze bedreigingen zijn niet relevant als we Groenland beschouwen. Groenlanders emigreren niet naar de Verenigde Staten en zijn geen drugshandelaren. Echter, Groenland is rijk aan zeldzame aardmineralenwaaronder neodymium, dysprosium, grafiet, koper en lithium.
Verder, China probeert mijnbouwbelangen in Groenland te vestigen en het Noordpoolgebied als onderdeel daarvan Polaire Zijderoute initiatief. China had aangeboden infrastructuur voor Groenland te bouwen, inclusief luchthavenverbeteringentotdat Denemarken tussenbeide kwam en luchthavenfinanciering aanbood. EN China werkt samen met Australische bedrijven om mijnbouwmogelijkheden op het eiland veilig te stellen.
Deze zeldzame aardmineralen trekken ook de Europese Unie aan. De EU vermeldt ongeveer dertig grondstoffen die essentieel zijn voor hun economieën. Vijfentwintig bevinden zich in Groenland.
De regering-Trump heeft dit duidelijk gemaakt Controle over deze mineralen is een kwestie van nationale veiligheiden de president wil ze weghouden van China.
De cijfers variëren, maar er wordt geschat dat ze klaar zijn 60% van de zeldzame aardelementen of mineralen wordt momenteel in China gedolven. China raffineert ook ongeveer 90% van de zeldzame aardmetalen. Dit geeft China een enorme invloed in handelsbesprekingen. En dat vertaalt zich in een gevaarlijke kwetsbaarheid voor de Verenigde Staten en andere natiestaten die hun economieën willen moderniseren. Omdat er maar weinig leveranciers van deze zeldzame aardmetalen zijn, zijn de politieke en economische kosten voor het veiligstellen ervan hoog.
Groenland heeft slechts twee actieve mijnen. Eén is de Tan Breez-project in het zuiden van Groenland. Het produceert 17 metalen, waaronder terbium en neodymium, die worden gebruikt in zeer sterke magneten die in veel groene technologieën worden gebruikt. productie van vliegtuigen, waaronder F-35 gevechtsvliegtuigen.
Bedenk even dat Trump niet geïnteresseerd is in het bezitten van Groenland.
In plaats daarvan gebruikt hij deze bedreigende positie om de belofte van de Groenlandse regering om economische deals te sluiten met de Verenigde Staten, en niet met China, veilig te stellen. De dreigementen van Trump gaan dus wellicht minder over de nationale veiligheid en veel meer over het uitschakelen van de Chinese concurrentie en het veiligstellen van rijkdom voor Amerikaanse belangen.
Deze vorm van dwangdiplomatie bedreigt niet alleen de politieke en economische ontwikkeling van Groenland maar ook van Europa. In de laatste interviewsTrump heeft duidelijk gemaakt dat hij het internationaal recht en de soevereiniteit van landen niet respecteert. Zijn positie ondermijnt naar mijn mening de internationale orde en ontneemt de Verenigde Staten de rol van verantwoordelijk leider in het kader dat na de Tweede Wereldoorlog is geschapen.
Steven Lamy hij is emeritus hoogleraar politieke wetenschappen en internationale betrekkingen en ruimtelijke wetenschappen USC Dornsife College voor Letteren, Kunsten en Wetenschappen.
Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Het gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lees de origineel artikel.
