Home Nieuws Roccat Burst Core gamingmuisrecensie

Roccat Burst Core gamingmuisrecensie

2
0
Roccat Burst Core gamingmuisrecensie

Toen ik de Roccat Burst Core uit de doos haalde, viel een van zijn voeten eraf.

Goedkope gamingmuizen kunnen op een gegeven moment kapot gaan, en dat gebeurt vaak ook, maar normaal gesproken niet Dit snel. Ik zette mijn voet weer neer, drukte hem 30 seconden op zijn plaats en hoopte op het beste, terwijl ik het ergste verwachtte van deze muis van $ 20/£ 15.

Is het na een paar weken intensief gebruik zo erg als mijn eerste indruk deed vermoeden?

Ontwerp en vorm

Afgezien van het voetfiasco, ben ik blij om te zeggen dat de Roccat Burst Core intact blijft.

Het ging zelfs verder: het is opmerkelijk solide en ziet er duurder uit dan het is. De schaal voelt stevig en geruststellend aan in mijn hand en buigt of kraakt niet als ik erin knijp. Ik trok, gleed en duwde in elke spleet en duwde de belangrijkste muisknoppen omhoog – alles viel altijd weer op zijn plaats. Het is ook de moeite waard om te zeggen dat de pootjes van muizen tot op zekere hoogte zijn ontworpen om los te komen, zodat je ze kunt verwisselen (hoewel ze uiteraard nooit mogen vallen!).

Maar het kan het gemak ervan niet volledig verbergen. Als ik de onderkant van de muis of bepaalde punten aan de zijkanten aanraak, hoor ik een ratelende echo, vermoedelijk afkomstig van het scrollwiel. Vergeleken met beste gamingmuizenVoor links- en rechtsklikken is meer kracht nodig om te drukken, waardoor ze stijf worden – en ook als u dat doet klik erop, ze hebben niet de frisheid die ik gewend ben.

De twee zijknoppen voelen papperig en hol aan, de middelste DPI-knop wiebelt en de stijve rubberen kabel is permanent gedraaid. Hoe vaak ik hem ook draaide en aanpaste, hij maakte standaard een scherpe bocht naar links vanaf de bovenkant van de muis, rustend op de muismat.

Ook het lijkt goedkoop: het zijn de open inkepingen aan de onderkant van de hoofdknoppen van de muis en het donkere, stevige middengedeelte, geschilderd in faux geborsteld metaal.

Maar ik kan niet al te veel kritiek leveren op deze tekortkomingen. Bijna alles is onvolmaakt, maar het is allemaal redelijk goed, vooral voor deze prijs. Die links- en rechtsklikken zijn, hoewel niet luxueus, dezelfde optische schakelaars met lage latentie die worden gebruikt in de duurdere Roccat Burst Pro en zouden lang moeten meegaan; Ondertussen is het scrollwiel vloeiender en smaller dan sommige die ik heb gebruikt op muizen uit het middensegment, en het heeft ook RGB-verlichting.

Wat echt opvalt is het gewicht en de vorm. Met 68 gram is hij veel lichter dan beste goedkope muisSteelseries Rival 3 Gen 2, en hij is vooral wendbaar voor een muis van minder dan $ 50: hij glijdt snel en met heel weinig kracht over mijn muismat, hoewel de standaardvoetjes wat krassender zijn dan bij andere muizen die ik heb getest.

Ik hou van de eenvoudige en symmetrische vorm. De bredere basis is niet geschikt voor hele kleine handen, maar alle andere handen zouden prima moeten zijn. Mijn handen zijn iets groter dan gemiddeld, en ik vond het leuk om ze te gebruiken met de vingertop- en klauwgrepen, evenals met de palmgreep, waar de bult mijn hand vulde. Hij is breed genoeg om je wijs- en pinkvingers te allen tijde een plek te geven om te zitten, en ik heb hem gebruikt voor lange sessies van vier uur of langer zonder me ooit ongemakkelijk te voelen. Hoewel het niet prettig is om te klikken, is het wel prettig om vast te houden.

Prestaties en spellen

De PixArt PMW3331-sensor van de Roccat Burst Core is een downgrade van de Roccat Burst Pro en heeft een magere maximale DPI van 8.500 DPI. Maar dat getal zegt niet zoveel: het gaat erom hoe je je voelt tijdens het spelen. Ik heb het getest in Arc Raiders, Fortnite, Hades 2, Norco en Dishonored 2 – ik wilde zien hoe het presteerde met zowel hectische vuurgevechten als nonchalant wijzen en klikken.

Het werkte prima. Ik had het gevoel dat het mijn bewegingen nauwkeurig volgde, zonder merkbare haperingen, vertragingen of overschrijdingen. De cursorbeweging verliep soepel en pittig en mijn schoten kwamen terecht waar ik ze wilde hebben. Ik vond het leuk om het te gebruiken, ongeacht welk spel ik speelde, en elke keer dat ik stierf in Arc Raiders – vaak, helaas – had ik nooit het gevoel dat de muis de reden was.

De maximale pollingsnelheid van 1.000 Hz (het aantal keren per seconde dat de muis zijn positie aan de pc meldt) is veel lager dan de 8.000 Hz die door veel geavanceerde muizen wordt toegestaan. Maar naarmate je boven de 1.000 Hz komt, krijg je een afnemend rendement in soepelheid en reactievermogen, en tenzij je gewend bent aan hoge peilingspercentages, komt alles prima in orde. Onthoud: sommige FPS-professionals spelen nog steeds op 1.000 Hz.

Zelfs linker- en rechtermuisknopklikken met een lage latentie faalden nooit, en ik kon ze voortdurend spammen terwijl ik semi-automatische wapens afvuurde.

De startafstand van 2,4 mm – de hoogte boven een oppervlak waar de muis stopt met het registreren van beweging – is relatief hoog en kan niet worden aangepast in de Roccat Swarm-software. Als u gewend bent de LOD’s te verlagen, zal een aanpassing nodig zijn, maar nogmaals, dit is voor de meeste mensen prima. Ik game op lage gevoeligheden, dus ik pak de muis voortdurend van de rand van de pad en verplaats hem naar het midden, en ik heb geen problemen gehad.

De Roccat Burst Core bevestigt wat we al weten: de prijs van een muis staat niet in verhouding tot zijn prestaties. Als je vijf keer dit bedrag uitgeeft, krijg je technisch gezien een nauwkeurigere sensor die snellere bewegingen kan volgen. Maar het zal niet vijf keer mooier zijn. $ 20 betalen voor zoiets solide is logisch als je een beperkt budget hebt.

Software

De nieuwste software van Roccat, Swarm II, is niet compatibel met de vijf jaar oude Burst Core, en de originele Swarm-software is zo ouderwets dat je deze niet eens van de website van Roccat kunt downloaden. Of toch niet gemakkelijk: de downloadpagina van Roccat is corrupt, dus ging ik naar een site van derden om deze te bemachtigen.

Het ziet er amusant retro uit, de tekstgrootte is te klein en de opties zijn verspreid over te veel tabbladen, maar het gaat goed om met de basisprincipes. Het aanpassen van de gevoeligheid en de polling-snelheid is eenvoudig, net als het wijzigen van de snelheid van het scrollwiel en de dubbelkliktijden.

Het RGB-scrollwiel wordt bestuurd door een “intelligent verlichtingssysteem” dat ik ondoorgrondelijk vond. Een link die belooft het systeem uit te leggen is verbroken, en toen ik probeerde over te schakelen naar een van de eenvoudigere opties – een knipperend licht, een ademend licht, een hartslag – gebeurde er niets. Het is fijn dat RGB-verlichting beschikbaar is voor mensen die dat wel willen, maar niet verwachten dat het goed werkt.

Samuel is een freelance verslaggever en redacteur, gespecialiseerd in lange journalistiek en hardwarerecensies. Zijn werk kun je lezen op zijn website.

Nieuwsbron