Conventionele wijsheid zegt dat de race voor de beste acteur een tweerichtingswedstrijd is tussen Timothée Chalamet Marty Supreme en Leonardo DiCaprio voor De ene strijd na de andere. Maar de nominatie van donderdagochtend van Ethan Hawke voor die van Richard Linklater Blauwe Maan – samen met een enigszins verrassende knipoog naar het originele filmscript van Robert Kaplow – voegde een welkome nieuwe wending aan het verhaal toe.
Voor degenen die de theateraflevering hebben gemist: Blauwe Maan is een uiterst spraakzaam en diep triest melodrama over tekstschrijver Lorenz “Larry” Hart (Hawke) die ziet hoe zijn voormalige partner Richard Rodgers (Andrew Scott) in plaats daarvan succes boekt met Oscar Hammerstein II (Simon Delaney). Speelt zich af bij Sardi’s op de avond van Oké, Oklahoma!en slechts enkele maanden voor Harts alcoholgerelateerde dood volgt de film een volledig getransformeerde Hawke tijdens een avond vol pijnlijke vernedering en ongemakkelijke gesprekken over zijn seksualiteit. Larry is een man die zo verteerd wordt door verslaving en toch zo zeker is van zijn eigen gelijk dat hij voor bijna iedereen op de afterparty ondraaglijk is, maar onder al zijn opzichtige pretenties schuilt een schrijver die het liefste in het gesprek wil blijven. Het is ontroerend, briljant en behoort tot het beste werk dat Hawke en Linklater in 30 jaar samenwerking hebben gemaakt.
Maar een rustig filmpje als dit leek onder de radar te kunnen vliegen van een prijzenseizoen dat gedomineerd wordt door grotere, flitsendere aanbiedingen zoals zondaars, Marty, BugoniaEN Een gevecht. NEE, Blauwe Maan het voelt als een besliste Oscar-mededinger uit de jaren 90 die uit de tijd is geplukt en tussen een stel vampiers, pingpongballen en ruimtewezens is gedropt, wat de twee nominaties alleen maar aangenamer voor het oog maakt. Dit is kleinschalige queercinema die nog steeds erkenning weet te verwerven in het land van goden en monsters.
Heeft Hawke een reële kans om te winnen? Het is natuurlijk een gok, maar het is een leuke mogelijkheid om te overwegen. Ten eerste is Chalamet onmiskenbaar aanwezig Marty en DiCaprio doet waarschijnlijk zijn beste werk uit zijn carrière Een gevechthet valt niet te ontkennen dat Hawke zichzelf volledig verliest in deze rol. Met behulp van een paar camera’s en enkele toneeltrucs verlaagt de ruim anderhalve meter lange acteur zijn bewegingen en lichaamstaal om geloofwaardig te worden als de nog geen anderhalve meter lange Hart. Maar wat nog belangrijker is, het vangt de innerlijke onrust achter elke pijnlijk lange anekdote die de songwriter vertelt, de pijn achter elke opschepperij. Het is een masterclass in meergelaagde prestaties, die elke onderscheiding waarin het slaagt volledig verdient. De Academie beloont ook graag ervaren meerdere genomineerden die nog nooit een trofee mee naar huis hebben genomen, en Hawke past in dat plaatje, met vier nominaties op zijn naam die teruggaan tot 2002.
Chalamet en DiCaprio zouden echter genoeg stemmen moeten verdelen voor een verrassende kanshebber als Hawke, Michael B. Jordan, Zondaarsof Wagner Moura voor De geheim agent zou kunnen doorbreken – en zelfs Dat Het is een druk veld. Ongeacht de uitkomst, iedereen die van cinema houdt, moet er tijd voor vrijmaken Blauwe Maan voorafgaand aan de Oscars in maart. Dit is de definitie van “zo maken ze ze niet meer” – het soort film dat, net als Hart zelf, schrijven als een sport behandelt.
Maak het beste van het vreemde. Meld u aan bij Zijde wekelijkse nieuwsbrief hier.
