*De algehele beoordeling van de critici is geen gemiddelde van de bovenstaande subscores
Geschiedenis: Marty (Timothée Chalamet), een gedreven jongeman, wordt geconfronteerd met de wrede mentale en emotionele tol van competitiesport, waar succes onlosmakelijk verbonden wordt met identiteit en zelfwaardering.Herziening: Door Josh Safdie Marty Supreme markeert een zelfverzekerde verfijning van zijn kenmerkende stijl. Net als zijn eerdere inspanningen is de film hectisch en irritant, maar meer gecontroleerd en doelgericht. De film speelt zich af in de hypercompetitieve wereld van het professionele tafeltennis en gebruikt sport als lens in plaats van als spektakel, en onderzoekt hoe identiteit breekt onder de druk van succes. Dit is geen verhaal van triomf, maar eerder een afdaling in obsessie.Timothée Chalamet is uitzonderlijk in zijn vertolking van Marty, die onstabiel, diep onzeker en gemotiveerd door pijn is. De voorstelling is een balans tussen arrogantie en een kwellende angst voor nietigheid. Chalamet laat alle filmsterlooks achter zich en stort zich volledig op een fysiek veeleisende en emotioneel rauwe uitvoering. Het is niet de bedoeling dat Marty bewonderd wordt, maar toch is hij eindeloos meeslepend als een figuur wiens intensiteit de film zelfs op de meest ongemakkelijke momenten vooruit drijft.De regie van Safdie is boeiend en meedogenloos. De handcamera, invasieve close-ups en overlappende dialogen vangen het publiek in Marty’s spiraalvormige mentaliteit. Het geluidsontwerp en de montage van de film versterken het gevoel van voortdurende opwinding. De rustigere scènes bevatten gespannen gesprekken en momenten van isolatie die een verwoestend gewicht met zich meebrengen. In tegenstelling tot sommige vroege werken van Safdie, voelt de chaos hier eerder opzettelijk dan toegeeflijk aan.De ondersteunende cast versterkt de film enorm. Gwyneth Paltrow en Odessa A’zion brengen terughoudendheid en emotionele intelligentie, verankeren het verhaal en bieden contrapunten voor Marty’s vluchtigheid. Hun optredens zorgen ervoor dat de film niet vervalt in een pure overdaad aan personages, waardoor de emotionele inzet wordt versterkt.Ondanks dat het compact en veeleisend is, Marty Supreme hij verliest zelden zijn concentratie. De thema’s mannelijkheid, validatie, uitbuiting en eigenwaarde zijn rechtstreeks in de plot verweven in plaats van als commentaar te worden gegeven. Wat nog belangrijker is, is dat de verkenning van macht, validatie en uitbuiting in de film niet verwordt tot een karikatuur, en hoewel de film geen catharsis of gemakkelijke conclusies biedt, voelt die beslissing als verdiend.Marty Supreme het is aangrijpend, verontrustend en opmerkelijk veilig. Het is een film die zijn publiek uitdaagt, erop vertrouwt dat ze zich ongemakkelijk zullen voelen, en hen beloont met een van de meest opvallende karakterportretten van het jaar.
