Larry Li‘S Wat is een draak voor een draak het houdt de macht in stand: de figuren staan tegenover elkaar zonder spektakel, het werk berust eerder op erfenis en hiërarchie dan op fantasie. Adeshola Makinde‘S Dat vuur de volgende keer II Rood Oranje (2025) is compact en geladen met hitte, waarbij het verschroeide palet dringend naar de oppervlakte drukt. Yiqing Lei‘S Lege vrouw (2022) brengt het lichaam terug naar iets dat leeg is, waar afwezigheid het onderwerp wordt. Deze werken behoren tot de 30 opgenomen stukken Toekomstige tijdeen nieuwe digitale tentoonstelling van het online kunstontdekkingsplatform Mijnsamengesteld door de in Lagos geboren, in Londen wonende kunstenaar Leonard Iheagwam, ook bekend als Soldaat.
Vandaag debuteert Toekomstige tijd markeert Myma’s allereerste gastcuratortentoonstelling en een belangrijke verschuiving voor het platform. Tot nu toe werd het programma bepaald door professionele curatoren; dit keer neemt een kunstenaar het voortouw. Voor Myma is het een manier om creatievelingen in staat te stellen gesprekken rechtstreeks te organiseren, samen te werken en vorm te geven. Voor Soldier is het een kans om een ogenschijnlijk simpele vraag te stellen. “Wat is de toekomst?” hij postuleert.
De praktijk van soldaten omvat schilderkunst, beeldhouwkunst, mode en skatecultuur, vaak rond dezelfde genuanceerde knelpunten: identiteitspolitiek, gezinsdynamiek, het psychische residu van oorlog, de kracht van intentie. Dit interdisciplinaire perspectief komt rechtstreeks tot uiting in de manier waarop hij de show benaderde. “Omdat ik hierdoor mensen kan zien zoals ze zijn”, zegt hij. “Ik schakel tussen verschillende media, zodat ik kunstenaars in de gaten kan houden die experts zijn in verschillende media en alle verschillende manieren waarop ze zich uiten.”
In plaats van zijn toevlucht te nemen tot vertrouwde beelden van de toekomst – zilveren steden, glimmende auto’s, catastrofes aan het eind van de dag – was Soldier duidelijk over wat hij niet wilde. “Als ik het heb over ‘futuristisch’, heb ik het niet over vliegende robots en auto’s”, zegt hij. “Ik wilde zien hoe mensen vertalen wat de wereld zou kunnen zijn – bijna speculatief, maar het werk moest me gewoon op een heel futuristische manier aanspreken en toch een natuurlijke synergie hebben.” Het resultaat is een groep kunstenaars wier werken de toekomst beschouwen door middel van geleefde ervaringen in plaats van een vaste esthetiek.
Deze nadruk op ervaring is geworteld in het verhaal van Soldier zelf. Geboren in Lagos en nu gevestigd in Londen, heeft hij internationaal geëxposeerd, onder meer in Friesen heeft samengewerkt met merken zoals Louis Vuitton, Nike, Timberlands EN Hublot. Zijn perspectief is, zoals Myma opmerkt, “geworteld in geleefde ervaringen”, waardoor hij “een logische keuze is voor een show die de gebruikelijke taal van ‘de toekomst’ verwerpt.” Het is ook een perspectief dat vanaf het begin wordt gevormd door zijdelings naar cultuur te kijken. Gevraagd naar zijn eerste ontmoetingen met kunst, verwijst Soldier zowel naar de massamedia als naar musea. “Mijn toegangspunten kwamen van de media die ik met mijn vrienden consumeerde”, zegt hij Andy WarholRita Ackermann en Damien Hirstvoordat hij opmerkte hoe zijn interesses zijn veranderd: “nu bewonder ik echt artiesten als Cady Noland en ik denk dat dat gepaard ging met een soort mentale verschuiving in de praktijk en waar ik nu aan wordt blootgesteld.
De samenwerking met Myma ontstond al even organisch. “Ik denk dat het allemaal heel natuurlijk en terloops gebeurde”, legt Soldier uit. “Toen (mijn solotentoonstelling) Zwarte Ster uitkwam (vorig jaar), denk ik dat het zoveel mensen heeft aangewakkerd om gesprekken te voeren over de toekomst en wat die in petto heeft… we kwamen samen en besloten dat we wilden zien wat de toekomst voor andere kunstenaars betekende en hoe zij dat konden overbrengen. “Myma, voegt hij eraan toe, “was de perfecte partner omdat ik daardoor werk kon zien van kunstenaars die ik nooit eerder had ontmoet.”
De tentoonstelling brengt kunstenaars uit de hele wereld samen die werkzaam zijn op het gebied van schilderkunst, beeldhouwkunst, illustratie en mixed media. Naast Li, Makinde en Lei zijn er onder meer grote werken Moyosore Briggs‘ Zegevieren (Self Portrait) (2021), dat Soldier identificeert als persoonlijk resonerend en Julia Lavrova‘S Waar gaan we heen? (2024), een werk dat eerder neigt naar onzekerheid dan naar oplossing. Diversiteit is niet toevallig; staat centraal in het punt. “Het ging in wezen om het kiezen van kunstenaars die aan bepaalde beschrijvingen voldeden en het vinden van mensen die zo’n frisse, futuristische smaak in hun werk hadden”, zegt Soldier.
Deze opening leidde tot een echte verrassing. “Veel mensen verrasten mij omdat we de opdracht vrij open hielden, wat betekende dat persoonlijke interpretatie een rol speelde”, zegt hij. “Ik was behoorlijk verbaasd over hoe sommige mensen kunnen denken dat de toekomst zo ver weg is, vergeleken met anderen die de toekomst als morgen interpreteren.” Deze tijdslip is waar Toekomstige tijd vindt zijn steun. Sommige werken veronderstellen de komende decennia; anderen voelen zich stevig geworteld in de huidige tijd.
De tekst van de tentoonstelling onderstreept dit Toekomstige tijd “Het veronderstelt manieren waarop de toekomst wordt gebroken door utopische idealen”, een zin die Soldier graag wil onthullen. “Als je nu naar de wereld kijkt, lijkt het alsof we op een keerpunt staan”, zegt hij. “Als we niet oppassen, kan wat op vooruitgang lijkt gemakkelijk afglijden naar dystopie.” Conflicten, nationalisme, racisme en een gebrek aan empathie vormen de achtergrond van de voorstelling, ook al worden ze niet expliciet in beeld gebracht. Voor Soldier is het weerspiegelen van deze druk een onderdeel van het werk: “Als kunstenaar is het mijn rol om dat te weerspiegelen en de waarschuwingen te onderzoeken.”
Het is belangrijk om dat te onderstrepen Toekomstige tijd verzet zich tegen het idee van één enkele, gezaghebbende visie op wat komen gaat. “Ik weet dat ik mijn eigen manier heb om te zien hoe de toekomst eruit ziet, maar dit is mijn realiteit”, zegt Soldier. “Dus ik denk dat de groepsshow reageert op mensen die hun mening geven over wat zij denken dat de toekomst is.” Deze collectieve aanpak herkadert de toekomst als iets gedeeld, omstreden en onopgelost.
Voor Myma geeft de tentoonstelling ook de richting aan waarin het platform zich beweegt: kunstenaargestuurd, cultuurkritisch en afgestemd op een publiek dat zich beweegt tussen hedendaagse kunst, mode, skate en online cultuur. Voor kijkers biedt het iets rustigers maar uitdagender dan de show. Deze tentoonstelling gaat niet over esthetiek; het gaat over geleefde ervaringen vertaald in kunst en over het geven van ruimte aan kunstenaars om op hun eigen voorwaarden over de toekomst na te denken. Zoals Soldier zegt: “Ik hoop echt dat kunstenaars, toen ze deze stukken creëerden, konden nadenken over wat de toekomst is en hoe ze die kunnen beïnvloeden via hun kunst en andere media.”
Fotografie met dank aan Myma. Ontdekken ‘Toekomstige tijd’ online Hier.
Leonard “Soldaat” Iheagwam
