Eerste keer Zaterdagavond live gast Teyana Taylor is een vrouw met veel talenten: ze is een model, een Grammy-genomineerde zangeres en lijkt dit jaar favoriet te zijn voor de Oscar voor beste vrouwelijke bijrol vanwege haar rol als de formidabele en enigmatische Perfidia Beverly Hills in de film van Paul Thomas Anderson De ene strijd na de andere.
Zoals hij vanavond grapte tijdens zijn openingsmonoloog: hij heeft vele levens geleefd sinds hij op MTV verscheen Mijn superlieve 16 WINNEN De gemaskerde zanger Seizoen 7.
De multi-getalenteerde uit Harlem afkomstige en huidige leerling van de culinaire school zei tijdens de feestelijke opening dat het lijkt op een ‘Glade-plug-in’. “Waarom alleen verbinding maken met de badkamer als ik het hele gebouw lekker kan laten ruiken?”
Inderdaad. Daarom kan het zo frustrerend zijn om te zien hoe Taylor – die duidelijk in gelijke mate komische en dramatische kwaliteiten heeft – laat op de avond middelmatig materiaal te zien krijgt. De avond begon vlak, al sloegen Taylor en Kenan Thompson de spijker op de kop tijdens een luchthavenschets waarin ze twee klerken spelen die passagiers via liedjes informeren dat hun vluchten vreselijk laat zijn.
Als onderdeel van het zangduo Shrimp & Grits parodiëren de twee beroemde liedjes om het enthousiaste publiek te laten weten dat “er geen vleugels zijn” in hun vliegtuig. Wanneer de vleugels zich bevinden, is de piloot van James Austin Johnson helaas dronken: hij brengt het nieuws door een paar regels uit “Blame It” en “4 Minutes” te behandelen.
Wat op ‘NFL on ESPN’ begint als typische AFC-kampioenschapsverslaggeving van Joe Buck (Johnson), Troy Aikman (Andrew Dismukes) en Lisa Salters (Taylor), verandert al snel in een promo voor een nieuwe show genaamd ‘Quefs’, wat ‘een stomend nieuw lesbisch kookdrama’ is met uiteindelijk de gastrol van Gavin Newsom. Hier, net als later in de aflevering, komt een groot deel van de humor voort uit de grap van één noot over ‘Quefs’ die klinkt als een bepaald ander woord zonder een extra ‘e’.
De aflevering wordt afgesloten met een vooraf opgenomen sketch van Martin Herlily die Taylor als gastster volledig schuwt. Hoewel het behoorlijk grappig is – Herlily speelt een steeds wanhopiger wordende man die zijn vriendin wil overtuigen hem te verlaten in deze kenmerkende ironische sketch – zal het interessant zijn om te zien of SNL zal morgen nog een sketch uitbrengen met Taylor (zoals vorige week deed voor de presentator, Finn Wolfhard).
Ondanks enkele fouten gaf een deel van het materiaal Taylor de ruimte om te spelen. In een geweldige sketch speelt hij de tachtigjarige grootvader van de nieuwe bruid van Kam Patterson. Ondanks dat hij een rollator gebruikt, kan Taylor, die een kale muts en een nepbuik draagt, de beat niet weerstaan als de DJ (Mikey Day) de aanstekelijke muziek van Earth, Wind & Fire speelt. Het ene moment ligt ze dubbel en valt Ashley Padilla’s bruid aan, en het andere moment wordt er vrolijk een stuntman ingeschakeld voor een breakdance. Wanneer de patriarch instort, deelt de arts van Johnson de familie plechtig mee dat zijn ‘botten verdwenen zijn’ en in ‘stof’ zijn veranderd. Voordat er paniek kan ontstaan, springt de DJ te hulp en verlevendigt opa’s heupen met de kracht van muziek. (Voor SNL In de commercial was Taylor te zien terwijl hij de dansvloer bleef verwoesten, terwijl een lid van de crew haar naar haar volgende sketch begeleidde, wat haar vreugdevolle toewijding aan de rol illustreerde.)
Een verplichte, vooraf opgenomen schets van “Toy Commercial” vervalste een reeks De ene strijd na de andere actiefiguren voor kinderen, wier humor grotendeels gebaseerd was op de volwassenheid van de kinderthema’s van de film. Zo gaat de revolutionaire burn-out van Leonardo DiCaprio gepaard met een joint, terwijl de sensei van Benicio Del Toro vertrouwt op ‘een paar kleine biertjes’. Als klap op de vuurpijl heeft Mattel ook een ‘PTA master set’ uitgebracht, met de monoloog ‘I Abandoned My Son’ van Daniel Day-Lewis uit Er zal bloed zijn.
Een ander hoogtepunt is ‘Backstab Island’, waarin Taylor de enige deelnemer aan de realityshow is die er daadwerkelijk is om vrienden te maken. De schets bevat een paar grappen: “Mijn persoonlijkheidsstoornis is mijn grootste troef”, grapt het personage van Chloe Fineman. “Ik ben hier om stropdassen te verbranden en mijn lichaam op tv te laten zien”, zegt de concurrent van Marcello Hernandez.
En in lijn met wat seizoen 51 het hele jaar heeft laten zien, doet Padilla het goed in ‘Confidence Class’, waarin ze zelfhulpcoach Cassidy Flask speelt, die zelf wel wat begeleiding kan gebruiken. Het schrijven is hier helder, de visuele hulpmiddelen zijn briljant en Padilla is zo gefocust dat haar pauzes volkomen verdiend aanvoelen.
In “Voorbij de krantenkoppen”, SNL lijkt er een meer plechtige versie van te maken “Middagnieuws”, het verleden SNL segment met alumni Ego Nwodim en Thompson als twee presentatoren die moeite hebben om hun reacties te verbergen wanneer de rassen van sommige criminelen worden onthuld. Wat begint als een krachtig politiek commentaar – waarin de journalisten van Day en Fineman op onhandige wijze proberen de Verenigde Staten te karakteriseren als niet bepaald agressief tegenover de politie en het imperialisme (Thompson grapt op een gegeven moment: “Heeft hij Amerika ontmoet?”) – verliest momentum wanneer het de focus verliest. In plaats van zich te verdiepen in de verschillen tussen de twee Amerika’s die respectievelijk door de bevoorrechten en de gemarginaliseerden worden ervaren, wordt de schets een beetje oubollig als Taylor het fragment afsluit met: ‘Dan praten we met een vrouw wiens baan is vervangen door kunstmatige intelligentie; niet door kunstmatige intelligentie maar door voormalig NBA-ster Allen Iverson.’ (Het is vermeldenswaard: SNL Seizoen 51 is de eerste keer in tien jaar dat dat gebeurt er zijn geen zwarte vrouwen vertegenwoordigd in de cast.)
Tijdens ‘Weekend Update’ gingen co-presentatoren Colin Jost en Michael Che achter president Donald Trump (en zijn vermeende plannen voor Groenland) en ICE aan. Ondertussen waren de gasten op het bureau Hernandez (optredend als “Vertaler van Generatie Z” voor Jost met de opvallende zin: “Eigenlijk beginnen zwarte mensen iets te zeggen, dan vinden jonge mensen het cool, dus beginnen ze het te zeggen, dan zeggen witte mensen het, en zodra Elon Musk het zegt, is het voorbij.”) en Jeremy Culhane (die een personage speelt genaamd Meneer Op Ontploffingof zoals Jost hem noemde – “een blackjack-dealer op een Disney-cruise”).
Bij hun debuut zong de in Brooklyn gevestigde alt-rockband en sensatie Geese de nummers ‘Au pays du cocaine’ en speelde het energieke ‘Trinidad’.
