Volgens de Nationale Defensiestrategie (NDS) van het Pentagon uit 2026 beschouwen de Verenigde Staten China niet langer als een topveiligheidsprioriteit, nu de regering van president Donald Trump zich wil concentreren op het westelijk halfrond, in een breuk met een decennium van buitenlands beleid waarin Peking werd gezien als de grootste bedreiging voor de Amerikaanse veiligheid en economische belangen.
Het strategiedocument stelt dat Amerikaanse bondgenoten en partners zoals Zuid-Korea “hun eerlijke deel van de last van onze collectieve verdediging moeten dragen”. Dit is in lijn met de retoriek van Trump die de Amerikaanse bondgenoten in Europa en de regio Azië-Pacific oproept om hun verdediging op te voeren en te versterken om de veiligheidsdreigingen van Rusland en Noord-Korea het hoofd te bieden.
Aanbevolen verhalen
lijst van 4 artikeleneinde van de lijst
De 34 pagina’s tellende blauwdruk van het ministerie van Defensie, die vrijdagavond werd vrijgegeven, komt weken nadat het project was aangekondigd Trumps nationale veiligheidsstrategiedie tot doel heeft “de Amerikaanse superioriteit op het westelijk halfrond te herstellen” door de Monroe-doctrine te versterken, een 19e-eeuws Amerikaans beleid dat zich verzet tegen de Europese kolonisatie en inmenging in Amerika.
Wat is er nieuw in de NDS? En welke impact zal dit hebben op de Amerikaanse bondgenoten in de Azië-Pacific?
Wat zit er in de nationale defensiestrategie van Trump?
De belangrijkste verandering in de NDS ligt in de verandering in de aanpak van het Amerikaanse ministerie van Defensie, dat de veiligheid van het ‘thuisland en het westelijk halfrond’ als zijn voornaamste zorg beschouwt.
Het document benadrukte dat het Amerikaanse leger zich zou laten leiden door vier centrale prioriteiten: het verdedigen van het thuisland, het wegleiden van bondgenoten over de hele wereld van de afhankelijkheid van het Amerikaanse leger, het versterken van de industriële defensiebasis en het afschrikken van China van een beleid van containment.
In het document van het Pentagon staat dat de betrekkingen met China nu zullen worden aangepakt met “geweld, niet met confrontatie”.
“Het is noch de plicht van Amerika, noch het belang van onze natie om waar dan ook alleen op te treden, noch zullen we de veiligheidstekorten van bondgenoten compenseren als gevolg van de onverantwoordelijke keuzes van hun leiders”, aldus het document.
De Verenigde Staten zouden echter prioriteit geven aan ‘bedreigingen voor de Amerikaanse belangen’.
Het Pentagon zei dat het “militaire en commerciële toegang” zal bieden tot belangrijke locaties, zoals Groenland, en het “Golden Dome” raketafweersysteem van de president voor Noord-Amerika zal bouwen.
Het dreigement van Trump om de controle over Groenland over te nemen heeft de transatlantische banden met de Verenigde Staten onder druk gezet ontvoering door de Venezolaanse president Nicolas Maduro op 3 januari veroorzaakte schokgolven over de hele wereld en riep vragen op over de verzwakking van het internationaal recht. Trump heeft de Amerikaanse acties in Venezuela gerechtvaardigd als noodzakelijk om de Amerikaanse veiligheid en economische belangen te waarborgen.
De niet-geclassificeerde versie van de NDS, die elke vier jaar wordt uitgebracht, staat ongebruikelijk vol met foto’s van de minister van Defensie en de president en richt zich herhaaldelijk op de regering van voormalig president Joe Biden.
Onder Biden heeft het Pentagon “revisionistische machten” zoals China en Rusland omschreven als de “centrale uitdaging” voor de Amerikaanse veiligheid.
De NDS volgde op de publicatie in december van de Nationale Veiligheidsstrategie, waarin werd betoogd dat Europa geconfronteerd wordt met een ineenstorting van de beschaving en Rusland niet als een bedreiging voor de Amerikaanse belangen beschouwde.
De NDS merkte op dat de Duitse economie die van Rusland in de schaduw stelt, met het argument dat de NAVO-bondgenoten van Washington daarom “sterk gepositioneerd zijn om de primaire verantwoordelijkheid voor de conventionele verdediging van Europa op zich te nemen, met kritische maar beperktere steun van de Verenigde Staten.”
De strategische blauwdruk benadrukt dat dit onder meer inhoudt dat we een leidende rol moeten spelen bij de ondersteuning van de Oekraïense defensie.
Het document ging ook in op de kwestie Iran en herhaalde het standpunt van de VS dat Teheran geen kernwapens kan ontwikkelen. Hij omschreef Israël ook als een ‘modelbondgenoot’. “En nu hebben we de kans om het verder te versterken om onszelf te verdedigen en onze gedeelde belangen te bevorderen, voortbouwend op de historische inspanningen van president Trump om de vrede in het Midden-Oosten veilig te stellen”, zei hij.
Wat is de impact op Amerikaanse bondgenoten?
Ten eerste werd Europa verder naar beneden op de prioriteitenlijst van Washington geduwd en werd verteld dat het meer verantwoordelijkheid moest nemen voor zijn eigen verdediging. Veel NAVO-bondgenoten hadden de defensie-uitgaven al verhoogd en aangeboden Oekraïne veiligheidsgaranties te bieden tegen Russische dreigingen.
Voor Zuid-Korea en Japan erkende het Amerikaanse ministerie van Defensie de “directe militaire dreiging” van Noord-Korea, onder leiding van Kim Jong Un, en merkte op dat de “nucleaire strijdkrachten van Pyongyang steeds beter in staat zijn het thuisland van de Verenigde Staten te bedreigen.”
Ongeveer 28.500 Amerikaanse troepen zijn in Zuid-Korea gestationeerd als onderdeel van een defensieverdrag om de Noord-Koreaanse militaire dreiging af te schrikken. Seoel verhoogde zijn defensiebudget dit jaar met 7,5% na druk van Trump om een groter deel van de defensielasten te delen.
De NDS merkte op dat Zuid-Korea “in staat is de primaire verantwoordelijkheid op zich te nemen voor het afschrikken van Noord-Korea, met kritische maar beperktere steun van de Verenigde Staten”, wat zou kunnen resulteren in een vermindering van de Amerikaanse troepen op het Koreaanse schiereiland. “Deze verschuiving in de verantwoordelijkheidsbalans komt overeen met het Amerikaanse belang bij het actualiseren van de houding van de Amerikaanse strijdkrachten op het Koreaanse schiereiland”, aldus het document.
Harsh Pant, een geopolitiek analist uit New Delhi, zei dat de defensiestrategie in lijn is met het streven van de Trump-regering om bondgenoten ertoe te brengen de controle over hun eigen veiligheid over te nemen.
“De regering-Trump betoogt dat de relatie die zij nu zien in termen van veiligheidssamenwerking met hun bondgenoten er een is waarin bondgenoten een zwaardere last zullen moeten dragen en hun deel zullen moeten betalen”, vertelde Pant aan Al Jazeera.
“Amerika’s bondgenoten in de Indo-Pacific zullen zich veel meer bewust moeten zijn van hun rol bij het vormgeven van de regionale veiligheidsarchitectuur. Amerika zal er zijn en een mondiale aanwezigheid blijven hebben, maar het zal niet de rekening betalen zoals in het verleden”, aldus Pant, vice-president van de denktank Observer Research Foundation.
Noord-Korea bekritiseert routinematig de Amerikaanse militaire aanwezigheid in Zuid-Korea en hun gezamenlijke militaire oefeningen, die volgens de bondgenoten defensief zijn, maar die Pyongyang generale repetities voor een invasie noemt.
Het Ministerie van Nationale Defensie van Seoel zei zaterdag dat de in het land gestationeerde Amerikaanse strijdkrachten de ‘kern’ van het bondgenootschap vormen, en voegde eraan toe: ‘We zullen nauw samenwerken met de Verenigde Staten om het in die richting te blijven ontwikkelen.’
De Zuid-Koreaanse president Lee Jae Myung zei: “Het is ondenkbaar dat Zuid-Korea – dat 1,4 keer het bruto binnenlands product van Noord-Korea aan defensie besteedt en het op vier na grootste leger ter wereld heeft – zichzelf niet kan verdedigen. Zelfvoorziening op defensiegebied is het fundamentele principe in een steeds onstabieler wordende internationale omgeving.”
Lee maakte deze opmerkingen na een bezoek aan China deze maand in een poging de banden met het land te verbeteren, dat de grootste economische partner van Seoel is, de belangrijkste exportbestemming en een primaire bron van import. Seoel wil betere banden aanhalen met Peking, dat invloed uitoefent op Noord-Korea en zijn leider.
En hoe zit het met Taiwan?
Toen de vorige NDS in 2022 onder Biden werd onthuld, werd daarin gesteld dat de meest alomvattende en serieuze uitdaging voor de Amerikaanse nationale veiligheid de “dwingende en steeds agressievere poging van China was om de Indo-Pacifische regio en het internationale systeem te hervormen om tegemoet te komen aan zijn belangen en autoritaire voorkeuren.” Onderdeel van deze strategie, zei Washington destijds, waren de ambities van Peking ten aanzien van Taiwan.
Het Pentagon zei vier jaar geleden dat het “de asymmetrische zelfverdediging van Taiwan zal steunen, in overeenstemming met de evoluerende (Chinese) dreiging en in overeenstemming met ons Eén-China-beleid.”
China beschouwt Taiwan als een afgescheiden provincie en dreigt het desnoods met geweld in te nemen. De Chinese president Xi Jinping hield zijn nieuwjaarstoespraak Hij beloofde de ‘hereniging’ van China en Taiwan tot stand te brengenhet definiëren van het doel dat Peking al lang nastreeft als “niet te stoppen”. Chinese troepen voeren oorlogsspelletjes uit in de Straat van Taiwan, die de twee scheidt.
In de NDS van dit jaar noemt het Amerikaanse ministerie van Defensie Taiwan niet bij naam.
“De veiligheid, vrijheid en welvaart van het Amerikaanse volk zijn… direct gekoppeld aan ons vermogen om handel te drijven en deel te nemen vanuit een sterke positie in de Indo-Pacific”, stelt het document, eraan toevoegend dat het ministerie van Defensie “een gunstig militair machtsevenwicht in de Indo-Pacific zal handhaven”, dat het “het mondiale economische zwaartepunt” noemde, om Chinese bedreigingen af te schrikken.
De Verenigde Staten proberen China niet te domineren, te vernederen of te wurgen, maar om “ervoor te zorgen dat noch China, noch iemand anders ons of onze bondgenoten kan domineren.” In plaats daarvan willen de Verenigde Staten ‘een waardige vrede, onder voorwaarden die gunstig zijn voor de Amerikanen, maar die China ook kan accepteren en waaronder kan leven’, luidt het ontwerp, eraan toevoegend dat de Verenigde Staten China daarom ‘met geweld zouden afschrikken, niet met confrontatie’.
“We zullen een sterke ontkenningsverdediging opzetten langs de Eerste Eilandenketen (FIC)”, zei de NDS, verwijzend naar de eerste eilandenketen voor de kust van Oost-Azië. “We zullen ook belangrijke regionale bondgenoten en partners aansporen en in staat stellen meer te doen voor onze collectieve verdediging.”
Pant zei dat het een vergissing zou zijn als China dit zou lezen als ‘Amerika die zijn bondgenoten in de steek laat’. Hij voegde eraan toe dat “er een onderstroom is (in het buitenlands beleid van Trump) van de manier waarop Amerika een stabiel machtsevenwicht wil zien in de Indo-Pacific, waar China niet de dominante kracht is.”
“En ik denk daarom dat China, als het dit zou interpreteren als een verzwakking van de Amerikaanse toewijding aan zijn bondgenoten, dat niet echt in overeenstemming zou zijn met de geest van deze defensiestrategie.”
