Van Roberto Scucci
| Gepubliceerd
Een aantal van mijn favoriete horrorfilms staan live op YouTube en zijn gemaakt door opkomende filmmakers die hun grote doorbraak nog niet hebben gezien. Series zoals die van Alex Kister De Mandela-catalogusDoor Steven Chamberlain Geen doorgangswegenen kanalen zoals Miniatuur nachtmerries EN Kether ewat mij betreft lopen ze voorop als het gaat om de nieuwe golf van Found Footage en analoge horror. Ik voel me aangetrokken tot deze invalshoek van het genre vanwege hoe diepgeworteld het is, vooral omdat deze video’s worden geframed als legitieme uploads die je niet noodzakelijkerwijs hoeft te bekijken.
Gezien mijn passie voor dit soort horror leidde het almachtige algoritme me uiteindelijk naar een relatief nieuwe serie die bekend staat als Videorecorder Williedie afgelopen november zijn rondes op YouTube begon te maken. Sporadisch bijgewerkt door YouTube maker Alexanderthetitan, met video’s variërend van acht tot twintig minuten, Videorecorder Willie het werkt als een found-footage-experiment, maar er gebeurt nog veel meer onder de oppervlakte. Het fundamentele verschil is dat de beelden die we zien niet vrijwillig zijn opgenomen, maar gedocumenteerd door Alex, de eigenaar van de zender.
Een kroniek van nachtmerries
Videorecorder Willie het houdt je in het ongewisse tot de vierde inzending, “NAK”, waar Alex eindelijk zijn publiek toespreekt en uitlegt wat er met hem gebeurt. Alex, als we alles wat hij zegt voor waar aannemen en ons ongeloof even opschorten, beweert een normaal leven te hebben geleid totdat hij wakker werd uit een lucide droom waarin hij een Sony Handycam in zijn kast ontdekte. Als hij wakker wordt, realiseert hij zich dat de camera fysiek aanwezig is, in zijn huis, ondanks dat het een merk en model is dat hij nooit heeft gehad.
Het wordt nog vreemder wanneer Alex een band aantreft die al in de camera zit, maar deze niet kan afspelen, waardoor hij de band moet opsturen voor digitalisering. Zodra hij het bestand ontvangt en bekijkt, realiseert hij zich dat de beelden precies zijn wat hij in zijn recente dromen heeft gezien. Elke keer dat hij wakker wordt, herhaalt het proces zich. Er verschijnt een nieuwe tape in de camera, stuurt deze ter digitalisering en bekijkt vervolgens wat er is vastgelegd. Er wordt sterk gesuggereerd dat Alex zelf achter de camera staat in de beelden, aangezien de mensen met wie hij communiceert hem bij naam noemen.
Bootst na, schaduwmensen en appartement 40
De beelden zelf, die niet in een nette chronologische volgorde worden gepresenteerd, beginnen een beeld te schetsen van wat er gebeurt in de zogenaamde droomwereld van Alex. Hij wordt betaald door een vrouw genaamd Scarlet om het steeds vreemdere gedrag van haar vriend Jared te documenteren. Scarlet houdt vol dat, hoewel de persoon precies op haar vriend lijkt, hij het eigenlijk niet is, maar eerder een entiteit die zijn uiterlijk imiteert om haar te misleiden. De echte Jared verstopt zich in zijn appartement, ineengedoken van angst, terwijl een andere versie van hem buiten staat en probeert binnen te komen door zich voor te doen als de echte.
De meeste video’s binnen Videorecorder Willie volg dezelfde basisstructuur in verschillende variaties. Ze spelen zich bijna altijd af in wat hetzelfde appartement lijkt, in verschillende tijdsperioden en met verschillende bewoners. Iemand huurt Alex in om verontrustende gebeurtenissen te documenteren waarbij een echte persoon betrokken is en de nabootsing ervan, en de grens tussen wie echt is en wie niet, wordt moeilijker te definiëren naarmate de serie vordert.
De imitaties zelf variëren afhankelijk van hoe ver ze gaan in het vervangen van hun onderwerp. Sommige lijken bijna voltooid, terwijl andere zich nog steeds onvoltooid voelen, alsof ze leren ze te overwinnen. Een terugkerend detail, althans tot nu toe, is dat iedereen Alex wel eens water aanbiedt. Ze drinken het liefst rechtstreeks uit de kraan, maar richten het water altijd op de waterdispenser in de verste hoek van de keuken, waarbij ze het vaak ‘goed water’ noemen.
De meest recente uploads van de serie, waarvan ‘VHS NIGHT’ het laatste deel is op 18 januari 2026, duwen het verhaal op steeds gewelddadiger terrein. Het lijkt erop dat de mimespelers hun greep op het verhaal zelf verstevigen en Alex op subtiele wijze onder druk zetten om zich bij hen aan te sluiten.
Een diepgewortelde sensatie zoals je nog nooit eerder hebt gezien
Waar ik naar terugkom Videorecorder Willie zo omzeilt het veel van de meer bekende beats van het genre. Er is wankel camerawerk, af en toe een sprongetje en alle verwachte found-footage-attributen, maar er is een extra laag onbehagen die moeilijk uit te leggen is. De mensen waarmee Alex omgaat, voelen zich tegelijkertijd gevaarlijk en gastvrij. Ze praten nonchalant met een glimlach, veranderen dan plotseling in iets vijandigs, rennen een andere kamer binnen en gluren om de hoek alsof ze denken dat ze verborgen zijn, ondanks dat ze in het volle zicht zijn.
Voor het eerst sinds lange tijd merkte ik dat ik met mijn vingers keek, omdat ik eerlijk gezegd geen idee heb wat voor verschrikkingen Alex te wachten staat in dit appartement. Bij iedere video heb ik het hardnekkige gevoel dat ook ik bekeken wordt. Het idee dat deze banden uit een alternatieve droomwereld komen die niet samenvalt met het wakende leven van Alex, maakt het alleen maar verontrustender. In mijn ogen zijn de imitaties nog niet voorbij, maar het lijkt onvermijdelijk en die mogelijkheid voegt nog een niveau van angst toe aan de ervaring.
Videorecorder Willie het voelt als een verademing in een genre dat vaak leunt op bekende structuren. We krijgen snel de uitleg van de maker en alles wat volgt wordt aan onze verbeelding overgelaten terwijl we wachten op de volgende update. Het is echt een opwindende tijd om een horrorfan te zijn waarin makers als Alexanderthetitan de vrijheid hebben om grenzen te verleggen zonder tussenkomst van de studio, wat resulteert in een aantal van de meest verontrustende horror die momenteel wordt geproduceerd.
