Volgens de American Cancer Society roken LGBTQ+ volwassenen vaker sigaretten en merken minder mensen dit op.
In de Verenigde Staten rookt 1 op de 6 queer-volwassenen en 1 op de 3 transgender volwassenen sigaretten. Dat is vergelijkbaar met 1 op de 9 heteroseksuele cisgender-volwassenen. Er zijn veel redenen voor deze kloof: LGBTQ+-mensen zoeken stressverlichting om met discriminatie om te gaan, en de tabaksindustrie heeft in het verleden op agressieve wijze reclame gemaakt voor LGBTQ+-mensen.
Maar federale bezuinigingen zorgen ervoor dat er minder mensen en middelen beschikbaar zijn om deze ongelijkheid aan te pakken, en onderzoekers nemen het heft in eigen handen.
De American Cancer Society onlangs een uitgebreid rapport ingediend over tabakstrends in de Verenigde Staten, inclusief gegevens per staat. Het rapport was altijd bedoeld als hulpmiddel, maar nu lijkt het een verzachtend middel voor een dreigend gebrek aan federale gegevens, zegt Dr. Nigar Nargis, senior wetenschappelijk directeur van onderzoek naar tabaksbestrijding bij de American Cancer Society.
Het Bureau voor Roken en Gezondheid van de Centers for Disease Control and Prevention (CDC) verdween feitelijk, net als al zijn medewerkers afgelopen voorjaar ontslagen. Dat bureau was de leidende instantie voor tabakspreventie en -bestrijding; voerde nationale reclamecampagnes uit om rokers te helpen stoppen en financierde staatsprogramma’s. Intussen heeft het Centrum voor Tabaksproducten van de Food and Drug Administration het personeelsbestand aanzienlijk ingekrompen.
In deze omgeving hebben onderzoekers het gevoel dat ze niet langer op federale gegevens kunnen vertrouwen.
“We waren niet echt bereid om die leemte op te vullen”, zei Nargis.
Veel LHBTQ+-mensen weten al dat het roken van sigaretten een veel voorkomend verschijnsel is in de gemeenschap. Maar ze weten misschien niet waarom. Minal Patel, een senior wetenschapper bij de American Cancer Society, zei dat de tabaksindustrie veel geld heeft geïnvesteerd in het maken van roken “deel van de cultuur” voor LGBTQ+ mensen.
In de jaren negentig en 2000 steunde de tabaksindustrie wetgeving ter ondersteuning van de LGBTQ+-gemeenschap, evenals HIV-onderzoek, zei Patel. Ze zochten ook op meer zichtbare manieren de gemeenschap op: tabaksfabrikanten heb de advertenties eruit gehaald in de opkomende tijdschriften van de homopers, en blijf dat doen sponsor Pride-evenementen en homobars. Nu kijken steeds meer LGBTQ+-mensen hoe influencers op sociale media vapenproducten adverteren.
“Het is echt roofzuchtig om een kwetsbare bevolking bloot te stellen aan tabaksmarketing terwijl dat niet nodig is, en het te laten lijken alsof het een deel van de cultuur is”, zegt Patel, die al twintig jaar onderzoek doet naar tabaksbestrijding, kanker en gezondheidsverschillen.
Verschillende LGBTQ+-mensen, allemaal voormalige zware rokers, vertelden The 19th dat er ook andere onzichtbare verbanden bestaan tussen sigaretten en queer zijn.
Voor Emerson Wright, een rechtenprofessor in Florida, was roken de manier waarop hij als volwassene voor het eerst LHBTQ+-vrienden vond. Als queer jongen uit het Zuiden leerde hij roken associëren met plekken die veilig waren voor mensen zoals hij, zoals homovriendelijke coffeeshops. En toen hij eenmaal de universiteit had verlaten, was roken de beste manier om een pauze te nemen terwijl hij pizza bezorgde of in het callcenter werkte.
Voor Anasofia Wessel, een transvrouw uit Oregon, is roken een hulpmiddel geworden om met stress om te gaan. Nadat ze in 2024 haar voet brak, bleef het leven haar hard raken: ze verloor haar baan en raakte tijdelijk haar huis kwijt. Ondertussen woog de stress van de anti-transpolitiek op haar.
Iedereen die The 19th sprak, begon als tiener met roken: 15, 16 of 17. Ze begonnen allemaal en gingen door omdat hun vrienden dat deden. Het bood de mogelijkheid om verbinding te maken, om op een makkelijke manier een gesprek te beginnen met een vreemde. Na verloop van tijd werd het een manier om met homofobie en transfobie om te gaan of om stress te verlichten. Sommigen hebben geprobeerd te stoppen en faalden meerdere keren. Maar uiteindelijk werd het belangrijkste het behoud van hun gezondheid en de relaties die voor hen het belangrijkst zijn.
“Ik zou graag een lang, gelukkig leven willen hebben met mijn partner. Mijn grootvader stierf op 65-jarige leeftijd. Hij had longkanker die uitzaaide naar zijn ruggengraat. En dat is klote. Ik wil niet sterven op 65-jarige leeftijd”, zei Wessel. Zijn grootvader rookte al sinds hij dertien was. Zij was erbij toen hij stierf. En de laatste tijd heeft het nadenken over de toekomst met haar vriendin haar geholpen gefocust te blijven.
“Om me te helpen stoppen met roken, begon ik de volgende dag met hardlopen, elke keer als ik een sigaret rookte”, zei hij. “Het is alsof er messen in je longen blijven steken.”
Het vinden van de wil om te stoppen met roken heeft ook unieke verbindingen met de LGBTQ+-identiteit. Twee transgenders vertelden The 19th dat ze pas konden stoppen nadat ze begonnen waren met de geslachtstransitie. Toen ze eenmaal openlijk als zichzelf konden leven, namen ze voor het eerst de leiding over hun gezondheid.
“De transitie en het krijgen van een lichaam waar ik voor wilde zorgen, heeft mijn manier van denken over mijn fysieke gezondheid zeker op veel manieren veranderd”, zei Wright.
Matt Irving stopte in 2024 met roken na 30 jaar roken. Vorig jaar werd bij hem longkanker in stadium vier vastgesteld. Als homoseksuele man was het niet vanzelfsprekend om een kankerbehandeling te krijgen van een zorgverlener die bekend was met LGBQ+-zorg. Als hij en zijn man niet kort voor zijn diagnose naar New Jersey waren verhuisd, zou zijn behandeling heel anders zijn geweest, zei hij.
‘Er zijn hier in de buurt geweldige hulpbronnen voor ons’, zei hij. “In North Carolina… was er niemand die PrEP of iets dergelijks begreep.”
Afgelopen herfst vroeg een tweeledige groep van 22 procureurs-generaal de CDC om dit te doen het onderzoek naar tabak onder jongeren voortzetten. Dat onderzoek, dat voor het eerst licht wierp op het wijdverbreide gebruik van e-sigaretten onder jongeren, werd volgens de American Lung Association begin 2025 uit het veld gehaald. De toekomst ervan is nu onzeker. Hoewel de CDC dit heeft voorgesteld herzieningen Vergeleken met het onderzoek van 2026-2028 ging het niet in detail in op deze veranderingen.
Sommige tabakscontroleonderzoekers waren ook nerveus over de vraag of de CDC haar surveillancesysteem voor gedragsrisicofactoren, dat gegevens over roken omvat, zou voortzetten. Het nationale onderzoek is een van de weinige die het onderzoek van het bureau is bespaard Bureau voor Volksgezondheid vorig jaar is er gesneden. De CDC zei in een verklaring per e-mail dat de gegevens gedurende 2025 normaal werden verzameld.
Sinds het rapport van de American Cancer Society in november werd uitgebracht, zijn er oproepen binnengekomen voor de non-profitorganisatie om federale hiaten in het tabaksonderzoek op te vullen. Dit kan de manier veranderen waarop uw organisatie deze gegevens bijhoudt. Het rapport geeft een breed overzicht van het tabaksgebruik, maar gaat niet in op historische gegevens. In het verleden vertrouwden ze hiervoor op de CDC.
“Nu moeten we nadenken over het creëren van archieven die dit soort informatie bieden,” zei Nargis.
