Weet jij wat er interessant is aan Studio Ghibli? Hayao Miyazaki wel daarom synoniem met het bedrijf (hij heeft het tenslotte mede opgericht) dat er mensen zijn die eerlijk gezegd niet weten dat er anderen zijn film van het bedrijf dat hij Dat deed ik niet direct.
Het is waar! Want terwijl iedereen de studio linkt aan films als De betoverde stad, Mijn buurman TotoroEN Kiki’s bezorgserviceer zijn ook enkele behoorlijk donkere films, zoals Verhalen uit Terramare, Mijn buren, de Yamada’sen misschien wel het vreemdste van allemaal (en eentje waar ik over schreef), Pom Poko. Van de Studio Ghibli-films die NIET door Miyazaki zijn geregisseerd, denk ik dat de bekendste de film uit 1988 is. Graf van de vuurvliegjes (of dat, of Het verhaal van prinses Kaguyabeide geregisseerd door Ghibli’s andere medeoprichter, Isao Takahata).
Graf van de vuurvliegjes Het is niet mijn favoriete Studio Ghibli-film, maar wel de beste. Dit is waarom.
Oh, en spoilers in het vooruitzicht.
Grave of the Fireflies gaat (meestal) niet over het fantastische
Ik zei alleen hoe Graf van de vuurvliegjes het is niet mijn favoriete Studio Ghibli-film, hoe het zou zijn Porco Rosso. (Ja, ik weet het, ik weet het. Wie ook kiest Porco Rosso zoals hun favoriete Studio Ghibli-film?) Ik denk dat een groot deel van de reden waarom ik van die film houd, is dat deze perfect (ook perfect) de fantasiekant weergeeft die ik zo leuk vind aan de studio. Hier is deze voormalige vechter uit de Eerste Wereldoorlog… maar hij is in een varken veranderd. Eh, oké. Meld mij aan.
Maar, Graf van de vuurvliegjes is ongeveer zo ver verwijderd van de kenmerkende fantasie van Studio Ghibli als je kunt krijgen, wat fascinerend is, aangezien het de derde film van het bedrijf is na Kasteel in de lucht EN Mijn buurman Totoro. De film, gebaseerd op het gelijknamige semi-autografische korte verhaal, gaat over twee broers die proberen te overleven tijdens het einde van de Tweede Wereldoorlog.
De Amerikanen hebben het grootste deel van Kobe gebombardeerd, en de twee broers en zussen, Seita – de oudere broer – en Setsuko – de jongere zus, hebben ook zojuist hun moeder verloren (hoewel Setsuko dit op dat moment niet weet). Ze weten ook niet of hun vader nog leeft, aangezien hij tijdens de bombardementen kapitein was bij de Japanse marine. Door het overlijden van hun moeder gaan de twee broers bij hun tante wonen.
Maar de oorlog was lang en zwaar en ze wordt boos op hen omdat het voedsel opraakt. Seita neemt uiteindelijk zijn zus mee en vertrekt, en ze gaan alleen op pad, maar vanaf daar gaat het bergafwaarts. Er is tot het einde echt niets geweldigs aan de film, maar daar komen we later op terug.
Het is ook een van de beste anti-oorlogsfilms ooit gemaakt
Isao Takahata deed het gegaan om op te nemen waarin hij verklaarde dat hij er niet over had nagedacht Graf van de vuurvliegjes omdat het een ‘anti-oorlogsfilm’ is, omdat deze toekomstige oorlogen niet kan voorkomen. Maar ik beschouw de film als een anti-oorlogsfilm (en ook een van de de beste oorlogsfilms aller tijdenook al heeft het niet op onze lijst gestaan) omdat het laat zien hoe verwoestend en verschrikkelijk oorlog kan zijn, vooral voor mensen die er niet eens in vechten.
Dit is belangrijk, omdat dit de overgrote meerderheid van de mensen is die door oorlog worden getroffen. Graf van de vuurvliegjes het is zo effectief omdat het zich bezighoudt met de meest kwetsbare mensen in een mondiaal conflict, namelijk kinderen. Seita en Setsuko zijn nu waarschijnlijk weeskinderen, en het enige dat Seita van zijn moeder heeft, is haar as, die hij in een houten kist bewaart.
Vanwege de frustratie van zijn tante omdat ze geen inkomen verdienen, vertrekt Seita met zijn zus, en dit is waar het echte anti-oorlogsgedeelte om de hoek komt kijken, aangezien ze niets anders kunnen doen dan langzaam sterven. Luchtaanvallen vernietigen alles en ze moeten schreeuwen om al het voedsel dat ze maar kunnen krijgen, zodat ze niet van de honger omkomen.
Maar spoiler alert: de oorlog ontneemt hen alles en ze verhongeren, waar ik het later over zal hebben.
Veel Studio Ghibli-films bevatten op zijn minst een vleugje weemoed, maar deze film laat je huilen
Wij hebben erover gesproken filmsterfgevallen die ons hart braken op deze site, maar ik zou Setsuko’s dood willen toevoegen Graf van de vuurvliegjesWaarom – samen met de dood van Bob “Heroïne” in SLC-punk! – het is eerlijk gezegd de treurigste dood die ik ooit in een film heb gezien.
Maar ik kom hier nog op terug. Eerst wil ik het hebben over de titel van deze film, omdat deze bijdraagt aan de duisternis van de film. Zoals ik al eerder zei, draagt Seita de as van zijn moeder waar hij ook gaat, maar zijn zus, die pas vier jaar oud is, is zich niet bewust van de dood van hun moeder. Dat is totdat hun ongevoelige tante het meisje vertelt dat haar moeder dood is, wat ze stoïcijns opvat, aangezien ze al haar onschuld al heeft verloren door de oorlog.
Er is echter een emotionele scène met de vuurvliegjes, en dit is het enige moment in de film waarop zowel Seita als Setsuko echt gelukkig lijken. Tijdens hun reizen vinden ze vuurvliegjes en gebruiken deze als licht. Het is een magisch tafereel en je kunt de verwondering in Setsuko’s ogen zien. Maar ’s ochtends zijn de vuurvliegjes dood, en dat is het moment waarop Setsuko onthult dat ze op de hoogte is van de dood van haar moeder. Ook vraagt hij zich af waarom de vuurvliegjes (en vermoedelijk hun moeder) zo jong moesten sterven.
Maar dat is het niet eens verdrietiger deel van de film. Het meest trieste is wanneer Setsuko sterft van de honger en haar laatste daad is het maken van rijstballen in de modder voor haar broer en hem bedanken voor de zorg voor haar. En dan sterft hij. Wil je weten wat nog erger is? Een paar weken later verhongert ook Seita en komen hun geesten weer bij elkaar (wat het enige geweldige moment in de hele film is), en dan eindigt de film. Het spijt me, maar… Ik huil niet, jij huilt!
Uiteindelijk, als je alleen maar gewend bent aan Miyazaki’s Studio Ghibli-films, dan ben je het aan jezelf verplicht om deze film te kijken
Ik heb met mijn kinderen veel Studio Ghibli-films gezien, en ik ben niet de enige. Ik zal echter wachten om het aan mijn kinderen te laten zien Graf van de vuurvliegjes totdat ze allebei tieners zijn. En het is niet zo dat ze de inhoud niet aankonden (ik nam mijn zoon mee om ernaar te kijken Godzilla minus één toen hij nog maar zes jaar oud was). Het is meer omdat ik denk dat ze veel meer uit de wanhoopsthema’s zouden halen als ze ouder waren, en ook omdat ik denk dat ze beter toegerust zouden zijn om een film te accepteren die niet met een vrolijke noot eindigt.
Graf van de vuurvliegjes het is een zeer pessimistische film. We hebben de impact van oorlog bijvoorbeeld gezien in andere Studio Ghibli-films De wind steekt opEN De jongen en de reigermaar geen van hen is zo gemeen of deprimerend als Graf van de vuurvliegjeswaardoor het de krachtigste film van de studio tot nu toe is.
Ik denk ook dat het een belangrijke film is om te kijken als je alleen maar gewend bent aan het werk van Miyazaki, omdat het je kan openstellen voor het zien van andere films van het bedrijf, zoals Gefluister van het hartOF Vanaf daar, op de papaverheuvelook best goed, als je het over het hoofd ziet.
Maar omdat het harder aankomt, denk ik Graf van de vuurvliegjes zal waarschijnlijk altijd het sterkste werk van de studio zijn.
