Gabriel Amzallag houdt zo veel van hiphopmuziek dat hij zijn eigen alter ego heeft: MC Blauwe materie. Bijna tien jaar lang heeft hij visuele identiteiten vormgegeven door middel van albumhoezen, animaties en illustraties voor streetwearmerken en labels als Sony Music. Terwijl zijn kunstwerken, die meer dan 200 single- en albumhoezen omvatten, hun weg hebben gevonden naar tentoonstellingen en muziekvideo’s, komen zijn illustraties van de straat en voor de straat.
Of het nu door satire of bewondering gaat, Gabriels kunstwerken uit de popcultuur barsten van de liefde: of het nu gaat om kritiek op Batmans keuze om batarangs te kopen in plaats van therapie, of om het feit dat Marty Supreme de meest spirituele hiphop-pingpongfilm is. Gabriel groeide op met een artistieke moeder die hem in contact bracht met David Hockey en Sonia Delaunay en in zijn tijd werd hij verliefd op Amerikaanse strips als X-Men EN De Fantastische Vier. “Op mijn veertiende ging ik naar de eerste Basquiat-tentoonstelling in Parijs sinds vele jaren en was helemaal geschokt. Zijn werk ging over alles waar ik van hield: strips, jazz, hiphop en moderne kunst”, zegt Gabriel. “Die ervaring inspireerde mij om kunstenaar te worden en mijn eigen stijl te creëren, geworteld in de dingen waar ik gepassioneerd over ben, zonder me zorgen te maken of het mooi was op een ‘traditionele’ manier.”
Geïnspireerd door diverse visuele culturen zoals funkalbumhoezen uit de jaren zeventig, archieffoto’s van oude Marokkaanse joden, actiefilmposters uit Hong Kong uit de jaren tachtig, Bauhaus-ontwerp en tijdschriften in Harajuku-stijl (om nog maar te zwijgen van artiesten als MF Doom die stripverhalen en rap letterlijk samensmelten) kan Gabriel zijn dankbaarheid en liefde in zijn illustraties uiten door ‘verliezers, mooie verliezers en iedereen die niet helemaal in het plaatje past’ op te vrolijken. Omdat het om gemeenschapsgerichte belangen zoals de New York Yankees en lucha libre (Mexicaans worstelen) gaat, is het niet moeilijk om de fanservice erachter te horen.
In zekere zin creëert Gabriel een soort visuele mixtape van al zijn invloeden, maar “hiphop is de rode draad die alles met elkaar verbindt”, zegt Gabriel. “Ik voel me aangetrokken tot zijn snelle mentaliteit, het idee om hard te werken, je eigen pad te vinden en vanuit niets iets te creëren.” Hij concludeert: “Als kind tekende ik graag Biz Markie omdat hij die geest belichaamde. Hij was een echte bedrieger met een gevoel voor humor die zichzelf nooit al te serieus nam. Die balans tussen inspanning en dwaasheid is overal in mijn werk terug te vinden.”
