Houd me niet tegen als je dit eerder hebt gehoord, aangezien ik weliswaar een gebroken record heb over dit onderwerp, maar ik geef veel de voorkeur aan de televisieseries van Marvel, die de neiging hebben snel, origineel en onvoorspelbaar te zijn, boven de films, die dat meestal niet zijn. “Loki” “Mevrouw Marvel”, “Ridder van de Maan”, “Echo,” “WandaVisie” en zijn spin-off “Agata altijd” – ze zijn allemaal (onder andere) de moeite waard om te bekijken, zelfs degenen die na één seizoen worden gedownload.
Door langere verhalen te ontwikkelen voor minder geld, moeten producenten van tv-programma’s inventief en creatief zijn met hun middelen, dus investeren ze in personages en ideeën in plaats van in speciale effecten en actie. Ze richten zich op secundaire of ensemblefiguren die nooit een eigen theatraal karakter zouden krijgen om verder te dragen, hebben bijzondere aandacht voor cultuur, familie en plaats, en zijn vaak minder afhankelijk van het Marvel Cinematic Universe, met zijn fasen en podia, zijn cross-overs en kruispromoties en marketingplannen voor de lange termijn. Ze zijn tegelijkertijd hoger qua concept en meer gefundeerd dan de films, maar ze zijn op zichzelf interessant, zozeer zelfs dat ik ze teleurstellend vind als ze eindelijk aansluiten bij de Marvel multi-mega-seriële trein.
‘Wonder Man’, waarvan de acht afleveringen dinsdag samen in première gingen op Disney+, is misschien wel de meest gegronde serie. Gemaakt door Destin Daniel Cretton (“Shang-Chi en de legende van de tien ringen”) en Andrew Guest (die schreef voor “Community” en “Brooklyn Nine-Nine”), is de serie een (over het algemeen) lief en ontwapenend verhaal van Hollywood-acteurs, misleid met filmgerelateerde details waarvan je niet bekend hoeft te zijn met de MCU om ze te kunnen waarderen. Er zijn dingen die nuttig kunnen zijn om te weten, maar je kunt alles wat er toe doet, achterhalen via de context. (De lokale bevolking zal genieten van het spelen van Spot the Locations.)
Yahya Abdul-Mateen II speelt Simon Williams, die als kind fan werd van een superheld uit de B-film genaamd Wonder Man – geen ‘echte’ superheld, in deze realiteit gewoon een fictie. Hij is nu in de dertig en is een worstelende acteur in Hollywood, goed genoeg om een kleine rol te spelen in een aflevering van ‘American Horror Story’, maar niet slim genoeg om te voorkomen dat de productie wordt vertraagd met vragen en suggesties, terwijl hij alleen maar een paar regels hoeft uit te spreken voordat een monster zijn hoofd eraf bijt. Kort daarna verliest hij de rol en een vriendin.
Bij het bijwonen van een matinee-revival van ‘Midnight Cowboy’ ontmoet hij Trevor Slattery (Ben Kingsley), die is teruggekeerd na het spelen van het Mandarijn – dat wil zeggen, het spelen van een terrorist genaamd het Mandarijn, in de overtuiging dat het maar een baan was – in ‘Iron Man 3’ en die aantrekkelijke komische verlichting biedt in ‘Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings’. Het personage is hier meer uitgewerkt, een beetje een puinhoop (maar 13 jaar nuchter, wijst hij graag), serieus maar geen grap. Voordat alles misging speelde Trevor de rol van King Lear (in Croydon), verscheen in ‘Coronation Street’ en in een film met Glenda Jackson, acteerde op Broadway in ‘The Skin Our Teeth’ en had kort de hoofdrol in een ziekenhuisshow met Joe Pantoliano, die heel grappig zichzelf speelt.
Trevor Slattery (Ben Kingsley), links, en Simon Williams (Yahya Adbul-Mateen II) werken samen in ‘Wonder Man’.
(Suzanne Tenner/Marvel Televisie)
Slattery vertelt Simon dat de Europese art director Von Kovak (Zlatko Burić) Wonder Man opnieuw opstart, een rol waarvoor Simon zich geboren voelt. Hij gaat op de vlucht voor zijn niet-overtuigde agent, Janelle (X Mayo), en regelt een auditie – waar hij Trevor opnieuw ontmoet, auditie doet voor Barnaby, Wonder Man’s vriend, of sidekick of zoiets. Er zijn wielen na wielen in deze opstelling, waarvan sommige wel wat vet kunnen gebruiken, maar voor het grootste deel kraken ze zijdelings. Het is bovenal een liefdesverhaal: ‘Midnight Cowboy’, een niet willekeurige keuze, is meer een toetssteen dan welke Marvel-film dan ook.
Simon heeft krachten – dingen schudden, breken of exploderen om hem heen als hij boos is, en zijn kracht kan super worden in een moeilijke situatie – wat hem in het vizier plaatst van het Department of Damage Control, belichaamd door Arian Moayed als P. Cleary, die hem graag in bedwang wil houden. Maar hij vindt het moeilijk om ze geheim te houden, vooral in het licht van iets dat de Doorman Clause wordt genoemd – waarvan het verhaal zich afspeelt in een nevenaflevering, een waarschuwend Hollywoodverhaal met Josh Gad in de hoofdrol als hijzelf – die iedereen met superkrachten verbiedt om in film of televisie te werken, alles waar Simon voor leeft.
Er is weinig actie en je zult het niet missen. Het lot van de wereld staat nooit ter discussie, maar teruggeroepen worden voor een tweede auditie betekent alles. De enige gekostumeerde personages zijn acteurs die gekostumeerde personages spelen; De enige schurken, afgezien van de bureaucratie die hem probeert te betrekken, zijn Simons onzekerheid en humeur. Naarmate de zaken vorderen, wordt Trevor een mentor voor Simon. Zoals gebruikelijk is in verhalen over liefde en vriendschap, zal er verraad aan het licht komen, maar als je zelfs maar een paar van deze verhalen hebt gezien, weet je hoe het zal gaan en zul je blij zijn dat het zo is.
Of het nu gaat om acteertechnieken of het verkeer waarin ze vastzitten op Hollywood Boulevard (Trevor: “Waarschijnlijk de Hollywood Bowl.” Simon: “Het is te laat voor de Bowl.” Trevor: “Het is meestal de Bowl. Ik herinner me dat ik Cher daar ooit heb gezien – adembenemend. Chaka Khan, nu is er een vrouw”), Abdul-Mateen en Kingsley werken goed samen; hun energieën zijn complementair, ontspannen en los in plaats van opgewonden en gespannen, en natuurlijk zullen ze elkaar iets kunnen leren over wie ze zijn en wie ze zouden kunnen zijn. Ik was oprecht bezorgd voor hen, als vrienden, en vroeg me niet alleen af hoe zo’n superheld (of team) deze of gene superschurk (of team) zou kunnen verslaan.
“Onze ideeën over helden en goden staan ons alleen maar in de weg”, zegt Von Kovak, terwijl hij een groep hoopvolle acteurs test en in wezen praat over de serie waarin hij de hoofdrol speelt. ‘Te moeilijk om te begrijpen. Laten we de mens eronder vinden.’
