Tweemaal Grammy Award-winnaar reggaedrummer Sly Dunbar, die talloze nummers van Bob Marley tot Bob Dylan aandreef en de helft was van de invloedrijke reggae-ritmesectie Sly & Robbie, hij is dood. Hij werd 73 jaar oud.
Dunbars vrouw, Thelma, kondigde zijn dood aan in de Jamaica Gleaner.
Dunbar en bassist Robbie Shakespeare – Sly & Robbie, ook wel bekend als “The Riddim Twins”, speelde reggaeklassiekers van Black Uhuru, Jimmy Cliff en Peter Tosh en trok ver buiten Jamaica de aandacht van onder meer Grace Jones en de Rolling Stones.
Sluw & Robbie speelde op drie Jones-albums – “Warm Leatherette”, “Nightclubbing” en “Living My Life” – evenals op vier Serge Gainsbourg-albums en drie Dylan-albums, “Infidels” uit 1983, “Empire Burlesque” uit 1985 en “Down in the Groove” uit 1988.
“Woorden kunnen niet beschrijven hoe diepbedroefd ik ben bij het horen van het overlijden van mijn vriend en legende”, aldus de zanger Ali Campbell van UB40 op Facebook geplaatst. “Moderne beats zouden simpelweg niet zijn wat ze zijn zonder de invloed van de reggae- en dancehall-beats waarmee Sly pionierde.”
“Slim & Robbie waren onbetwiste meesters van de kunst en brachten een genuanceerde, ongehaaste en ijzersterke ritmische benadering”, schreef het tijdschrift Rolling Stone ter ere van Shakespeare. Shakespeare stierf in 2021.
Dunbar speelde met de Revolutionaries, de huisband van de Jamaicaanse studio Channel One, terwijl hij ook op tournee was, en speelde op Junior Murvin’s “Police and Thieves”, Maxi Priest’s “Easy to Love”, Dave en Ansell Collins’ “Double Barrel” en Marley’s “Punky Reggae Party”.
Hij werd dertien keer genomineerd voor een Grammy en won twee keer: toen Black Uhuru’s “Anthem” in 1985 de eerste Grammy won voor Beste Reggae-opname en toen Sly & Robbie’s “Friends” won het beste reggaealbum in 1999.
In 1980, Sly & Robbie was medeoprichter van Taxi Records, dat artiesten als Shaggy, Shabba Ranks, Skip Marley, Beenie Man en Red Dragon koesterde.
“Als je een reggaeplaat koopt, is de kans 90 procent dat de drummer Sly Dunbar is”, zei producer Brian Eno op het New Music-festival in New York in 1979. “Je krijgt de indruk dat Sly Dunbar ergens in Jamaica in een studio aan een stoel vastgeketend zit, maar wat er in werkelijkheid gebeurt, is dat zijn drumtracks zo interessant zijn dat ze keer op keer wennen.”
