‘Take Me Home’ is een gevoelig drama dat een bijzonder persoonlijk debuut markeert voor regisseur Liz Sargent. Als langere bewerking dan zijn mooie korte film uit 2023 mist het echter de uitgebreide dramatische complexiteit waardoor het volledig op zichzelf had kunnen staan.
Net als voorheen castte Sargent zijn zus Anna Sargent om Anna te spelen, de volwassen dochter van de Florida-oudsten Joan (Marceline Hugot) en Bob (Victor Slezak). Anna, een slimme 38-jarige Koreaanse geadopteerde, heeft aanzienlijke cognitieve beperkingen, en haar familie lijkt vooral te draaien om haar stemmingen en behoeften. Haar moeder is bijzonder afgestemd op Anna’s voorkeuren, medicijnen en capaciteiten, ook al zijn beide ouders duidelijk dol op haar. Maar wanneer zij en haar vader alleen gelaten worden, worden de uitdagingen overweldigend.
Haar drukke zus Emily (‘The Diplomat’-ster Ali Ahn) komt over vanuit New York om te helpen, maar wordt vrijwel onmiddellijk overweldigd door de enorme hoeveelheid werk die nodig is om voor Anna te zorgen. En hoewel Bob toegewijd is aan zijn dochter, bevindt hij zich in de beginfase van dementie en is hij zich er pijnlijk van bewust dat zijn vermogen om voor haar te zorgen beperkt is.
Sargents korte film, die ook in première ging op Sundance, won talloze prijzen en werd vertoond in het Witte Huis. Het was strak en krachtig en liet een sterke impact achter door zijn zorgvuldig gemonteerde beknoptheid. Hier voelt het verhaal een beetje repetitief aan en mist het, ondanks een tot nadenken stemmend einde, hetzelfde niveau van focus. Dit kan ertoe leiden dat sommige kijkers zich afvragen waarom een korte film die op zichzelf zo solide was, werd omgezet in een minder impactvolle speelfilm.
Sargent gaf ons een antwoord door de film ‘een oproep tot actie te noemen om een wereld te creëren waarin aan ieders behoeften wordt voldaan’, en er is moeilijk een waardiger ambitie te bedenken. Vanuit een dramatisch perspectief dient de solide basis ervan echter om een overbelaste structuur te ondersteunen.
Dat gezegd hebbende, alle acteurs zijn geweldig, en vooral Anna Sargent doet het geweldig in haar eerste hoofdrol. Het is ook vermeldenswaard hoe cameraman Farhad Ahmed Dehlvi zowel de lichte als de donkere kanten van het leven in Florida behendig vastlegt, waar zonnigere omgevingen vaak schaduwrijke interieurs verbergen.
Een robuuster script zou het project naar een ander niveau hebben getild. Maar met zijn uniform memorabele optredens en ongewoon aanhoudende compassie fungeert ‘Take Me Home’ als een ontroerende cri de coeur.
