In alle dystopische toekomstvisies is dat zo de films die de afgelopen decennia zijn verschenen, is degene die, verrassend genoeg, het meest blijft hangen ‘WALL-E’. En dat komt niet alleen door de louterende aanblik van een overmatig vervuilde aarde of door sedentaire mensen die aan hun scherm gekluisterd zijn. Het is omdat die vrij plausibele mogelijkheden iets anders betekenen in een kinderfilm. Het is tenslotte hun toekomst.
Iets soortgelijks kan gezegd worden over Ugo Bienvenu “Boog”, een charmante en dromerige geanimeerde sciencefictionfilm waarin milieurampen en tekenfilmplezier samenkomen. Net als ‘WALL-E’ zijn er heroïsche robots in ‘Arc’ een Oscar-genomineerde voor beste animatiefilm. Maar het zijn de moedige jonge hoofdrolspelers van de film die het hart geven aan Bienvenu’s filmset in de toekomst.
De film begint in een verre toekomst waarin een gezin op ‘Jetsons’-achtige platforms in de wolken leeft. Ze dragen kleurloze onesies (hun gevoel voor mode is blijkbaar samen met het aardoppervlak verloren gegaan), maar ze dragen regenboogmantels waarmee ze door de tijd kunnen vliegen en een regenboogstreep achter zich laten.
Hoewel de 10-jarige Arco (ingesproken door Juliano Krue Valdi in de Engelse versie) te horen heeft gekregen dat hij pas zal kunnen vliegen als hij ouder is, rent hij weg met de mantel van zijn zus en, in de hoop een glimp van de dinosaurussen op te vangen, maakt hij per ongeluk een noodlanding in 2075.
“Arco” is de ongewone film die in twee toekomstige tijden bestaat, nooit in ons heden. En het kan even duren voordat je gewend bent aan zowel de verwarrende tijdlijn als de enorme hoeveelheid regenbogen. Maar Bienvenu, een Franse cartoonist die zijn regiedebuut maakt, verbeeldt zich rijkelijk een toekomst van 2075 met herkenbare uitersten.
De stormen zijn zo hevig geworden dat huizen nu omgeven zijn door beschermende bubbels. Volwassenen werken zoveel uren in een verre stad dat ze voor hun kinderen meestal slechts hologrammen zijn – een beeld dat rillingen over de rug doet lopen van elke ouder die wegloopt van een zakenreis. Voor Iris (ingesproken door Romy Fay) en haar kleine broertje neemt de familierobot de meeste ouderschapstaken op zich. In feite doen robots de meeste dingen: lesgeven, bouwen, medische zorg.
Iris, een slim meisje, ziet Arco’s regenboog door het bos vliegen en rent om hem te zoeken. Tegelijkertijd komen drie onhandige, vreemd geklede jongens, gekleed in primaire kleuren en met een regenboogbril, hem zoeken. Dit trio – ingesproken in de Engelse nasynchronisatie door Will Ferrell, Andy Samberg en Flea – is een gekke en zeer Franse toevoeging aan de film. Ferrell en zijn bedrijf zijn een duidelijke verbetering ten opzichte van het origineel.
Maar het kan geen kwaad om ‘Arco’ een kleine cartoon-slapstick op zaterdagochtend te geven die past bij de apocalyptische ondergang. Die drie, die denken dat ze tijdreizen op het spoor zijn, blijven de achtervolging volgen terwijl Arco en Iris een vriendschap ontwikkelen en hun respectievelijke tijdperken ontdekken.
Ouders blijven grotendeels afwezig. In ‘Arco’ worden kinderen aan hun lot overgelaten in een wereld vol technologie en ecologische rampen. (Op een van de meest dramatische momenten van de film vinden de kinderen hun toevlucht in een bibliotheek omdat daar niemand meer naar binnen gaat.) Maar hoewel er geen tekort is aan films die commentaar geven op ons overdreven digitale leven, is technologie verre van een slechterik in ‘Arc’. Hij is dichter bij de Verlosser.
Dus hoewel Bienvenu’s film overeenkomsten vertoont met eerdere films – Arco is bepaald niet de eerste jongen uit de toekomst die uit de lucht valt – is het de eerste die ik me kan herinneren die zo direct ingaat op de ecologische apocalyps en toch een spannende, optimistische noot vindt om mee te eindigen. Spannend omdat het de toekomst in handen van jongeren legt. “Arco” durft zich voor hen een regenboog voor te stellen na de storm.
“Bow”, een neonversie die vrijdag in de bioscoop te zien is, wordt door de Motion Picture Association beoordeeld met een PG vanwege actie/gevaar, milde thematische elementen en een kort beeld van letsel. Duur: 89 minuten. Drie en een halve ster van de vier.
