Jensen Huang lijkt deze week veel plezier te hebben in China. DE CEO van Nvidia werd gespot terwijl hij een ontspannen fietstocht maakte en rondsnuffelde bij een versfruitkraam in Shanghai, en terwijl hij genoot van een rundvleesstoofpot in een eenvoudig restaurant in Shenzhen.
De zorgeloze rondleiding is niet alleen maar goede optiek. Huang heeft echte redenen om optimistisch te zijn: zijn lange lobbycampagne in Washington heeft eindelijk zijn vruchten afgeworpen. Terwijl Huang door China dwaalde, meerdere informatie-instanties meldde dat Peking de verkoop van honderdduizenden krachtige Nvidia H200 AI-chips aan Chinese bedrijven heeft goedgekeurd.
Volgens Reuters doet China dat wel overeengekomen om toe te staan ByteDance, Alibaba en Tencent zullen in totaal meer dan 400.000 chips kopen onder voorwaardelijke licenties die zijn verleend tijdens het bezoek van de CEO van Nvidia. De komende weken worden verdere goedkeuringen verwacht. (Nvidia en de technologiebedrijven reageerden niet onmiddellijk op verzoeken om commentaar.)
De vermeende chipverkopen zijn het hoogtepunt van een buitengewone gebeurtenis Omkering van het Amerikaanse beleid in het afgelopen jaar. Onder de regering-Biden, de Verenigde Staten sterk aangescherpt exportcontroles: hoogwaardige AI-chips en verboden modellen zoals de H200 kunnen vanwege bezorgdheid over de nationale veiligheid niet aan Chinese klanten worden verkocht. De beperkingen waren bedoeld om die van Peking te beperken vermogen om zich te ontwikkelen krachtige kunstmatige intelligentiesystemen met militaire of andere gevoelige toepassingen.
Maar onder president Trump heeft een andere logica de overhand gekregen, gepromoot door Huang, de AI van het Witte Huis en cryptocurrency-tsaar David Sacks. Ze voerden aan dat het beter was om China toegang te geven tot sommige Amerikaanse AI-chips dan zo’n grote en belangrijke markt volledig aan Chinese chipmakers af te staan, zowel economisch als omdat het Chinese bedrijven theoretisch afhankelijk zou houden van Amerikaanse technologie.
In recente interne discussies hebben functionarissen van het Witte Huis ook de verkoop van de H200 gerechtvaardigd door te wijzen op de de smokkel ging door van geavanceerde chips in China, wat volgens twee mensen die bekend zijn met de zaak aantoont dat Amerikaanse beperkingen niet effectief zijn geweest. Ambtenaren beweren dat het toestaan van beperkte, gereguleerde verkoop de voorkeur verdient boven een ondoorzichtige grijze markt die de Amerikaanse autoriteiten weinig inzicht geeft in waar de chips terecht kunnen komen.
Het Witte Huis reageerde niet onmiddellijk op een verzoek om commentaar.
Het zijn waarschijnlijk niet alleen Huang en de regering-Trump die hier blij vertrekken. Door binnenlandse bedrijven toe te staan H200-chips in beperkte hoeveelheden te kopen, heeft Peking de mogelijkheid om twee strategische doelen tegelijk te bereiken, zegt Samuel Bresnick, onderzoeker bij Georgetown’s Centre for Security and Emerging Technologies.
De nationale technologiekampioenen van China kunnen nu toegang krijgen tot de computers die ze hard nodig hebben om krachtige, grensverleggende AI-modellen te trainen, vergelijkbaar met het nieuwste aanbod van OpenAI en andere Amerikaanse laboratoria. Maar door strakke controle te houden over wie de hardware van Nvidia kan kopen, helpt Peking ervoor te zorgen dat de vraag naar Huawei-chips hoog blijft en dat er nog steeds sterke prikkels zijn voor bedrijven om door te gaan met het opbouwen van China’s binnenlandse halfgeleider-ecosysteem.
Deze uitkomst is “uitstekend bewijs dat het idee van David Sacks om China verslaafd te houden aan Amerikaanse technologie gewoon niet de manier is waarop het zal eindigen”, zegt Bresnick. “Ik zie dit als bewijs dat China zich totaal niet op zijn gemak voelt bij het idee om zijn bloeiende chipindustrie te laten overspoelen door Nvidia.”
Maar de echte schade kan komen van de whiplash van Washington. Jarenlang hebben politici gemengde signalen afgegeven over wat de Verenigde Staten willen bereiken met chipcontroles, en China houdt dit nauwlettend in de gaten. “Het ergste wat we kunnen doen is gewoon heen en weer gaan”, zegt Bresnick. “We hebben China al de noodzaak gegeven om hun eigen chips aan het werk te zetten en ze tegelijkertijd toegang te geven.”
Dit is een uitgave van Zeyi Yang EN Louise Matsakis‘ Nieuwsbrief Gemaakt in China. Lees eerdere nieuwsbrieven Hier.
