Laten we eerlijk zijn: Groot-Brittannië wordt niet gezien als een bijzonder grote of belangrijke speler in China.
Het wordt op zijn best gezien als een middelmatige macht, die een aantal voordelen te bieden heeft, vooral in de diensten- en kenniseconomieën, maar die de mondiale impact aanzienlijk heeft verminderd, vooral in de jaren na de Brexit.
Voeg daarbij tien jaar van omkeringen in het Chinese beleid, een zeer beperkt bereik en een steeds agressievere houding in zowel het Britse parlement als het publiek, en het is niet verwonderlijk dat China Sir Keir Starmer niet de volledige vijfsterrenbehandeling heeft gegeven die het aan sommige bezoekende leiders geeft.
Maar ondanks dit alles zijn er veel tekenen dat de Chinezen dit graag doen hebben hier een Britse premier, niet in de laatste plaats voor de optiek.
Veel van wat er voor de camera’s werd gezegd, viel op door zijn optimisme en zelfs warmte, en er is een gevoel dat de Chinezen dit zien als een moment van reset en een echte kans ruiken.
Wat de details van de gesloten overeenkomsten betreft, bevatten de Chinese communiqués niet veel details, maar er was een gevoel dat er vooruitgang was geboekt.
Ze spraken over de hoop op verdere samenwerking op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg en financiële dienstverlening en het potentieel voor gezamenlijk onderzoek op toekomstgerichte gebieden zoals kunstmatige intelligentie, biowetenschappen, nieuwe energie- en koolstofarme technologieën.
Het lijkt een overwinning voor beide partijen: diensten vormen het grootste exportproduct van Groot-Brittannië naar China, terwijl het land wereldleider is in de productie van groene energietechnologieën en voortdurend op zoek is naar uitgebreide markten om deze te verkopen.
China houdt stand
Het is duidelijk dat er ook wat ingewikkelder zaken ter sprake kwamen, zaken waarover China het verhaal wil beheersen.
Wat Taiwan betreft herhaalde Groot-Brittannië dat zijn standpunt “onveranderd blijft en niet zal veranderen”.
Taiwan is een eiland met zelfbestuur dat China als zijn eigen eiland beschouwt en officieel erkennen de meeste landen, waaronder Groot-Brittannië, het niet als een onafhankelijke entiteit: het is van groot belang dat landen dit publiekelijk herbevestigen.
Sir Keir probeerde de gevangengezette Hongkongse democratieactivist Jimmy Lai te ontzetten, maar met weinig succes. Foto: Reuters/Nicky Loh
En we weten dat Sir Keir had beloofd de zaak van Jimmy Lai, de gevangengenomen pro-democratische activist uit Hongkong, aan de orde te stellen. In de Chinese lezing staat er eenvoudigweg dat de twee het erover eens waren dat “de welvaart en stabiliteit van Hong Kong in het gemeenschappelijk belang van beide landen is” – dit is waarschijnlijk de manier waarop China spreekt, want “het kwam naar buiten en we komen niet in beweging.”
Maar misschien wel het meest interessant waren de niet zo subtiele aanwijzingen die werden gegeven over de andere grote macht die in deze dynamiek een rol speelt: de Verenigde Staten.
“Unilateralisme, protectionisme en machtspolitiek vierden hoogtij” en de tijden zijn momenteel “turbuleus en veranderlijk.”
Vanuit Chinees perspectief deed donderdag er inderdaad niet toe wat er werd bereikt, maar vanwege wie er keek.
Spelen voor de lange termijn
Het idee dat de Britse premier hier is om deze relatie te vernieuwen, precies op het moment dat Donald Trump de traditionele transatlantische partnerschappen ernstig ontwricht, is voortreffelijk voor de Chinezen.
Onder het presidentschap van Xi Jinping heeft China lange tijd het verhaal aangewakkerd dat het in feite de meest betrouwbare supermacht ter wereld is en dat landen naar China moeten kijken, en niet naar de Verenigde Staten, voor stabiel mondiaal leiderschap.
Lees meer van Sky News:
Artsen delen verhalen over de repressie in Iran
Pretti botst met federale agenten
De huidige chaos die Trump heeft gezaaid en de lijst van Europese machten die bij China aankloppen, helpen enorm bij deze verkoop.
China verwacht geen plotselinge veranderingen in de loyaliteit, maar gelooft dat de hele situatie kansen biedt.
In zijn keynote speech op donderdag citeerde Xi een Chinees spreekwoord van voorzitter Mao: ‘wegkijken van langetermijnvisies’, met de conclusie dat het het beste is om een stap terug te doen, het grotere plaatje te overwegen en je niet te veel te laten afleiden door kortetermijnwinsten of -verliezen.
China speelt altijd een lang en strategisch spel. Twijfel er niet aan dat het nieuw leven inblazen van een relatie met deze middelmatige macht er deel van uitmaakt.
