Voorvechters van handicaps en de LGBTQ+-gemeenschap verenigen zich voor transrechten

Bijna veertig jaar geleden sloten voorstanders van handicaps een deal met Republikeinse wetgevers, die ermee instemden hun stem uit te brengen in ruil voor het uitsluiten van transgenders van belangrijke federale beschermingsmaatregelen voor gehandicapten.

De afgelopen jaren hebben federale rechtbanken, met steun van de regering-Biden, geoordeeld dat veel transgenders recht hebben op bescherming tegen discriminatie door dezelfde wetten die Amerikanen met een handicap beschermen. Maar een nieuwe regel voorgesteld door de regering-Trump heeft tot doel dit ongedaan te maken.

Deze keer staan ​​pleitbezorgers van de rechten van gehandicapten echter schouder aan schouder met de LGBTQ+-gemeenschap om de bescherming van de burgerrechten uit te breiden naar mensen die historisch zijn uitgesloten. Dit is een grote verschuiving ten opzichte van de manier waarop voorstanders van handicaps in het verleden trans-kwesties hebben aangepakt – en vooral opmerkelijk in een tijd waarin de regering-Trump de bescherming van LGBTQ+ en mensen met een handicap ondermijnt.

“Het is belangrijk dat de gehandicaptengemeenschap samenwerkt om ervoor te zorgen dat onze burgerrechtenwetten breed worden geïnterpreteerd. Dit is al tientallen jaren een uitgangspunt van de beweging voor de rechten van gehandicapten”, vertelde Claudia Center, juridisch directeur van het Disability Rights Education and Advocacy Fund, aan The 19th Center. “We sluiten mensen niet uit van op handicaps gebaseerde bescherming. … We zijn het er niet mee eens dat impopulaire handicaps niet onder onze wetten vallen. Laten we samenwerken en samen sterk staan.”

Chai Feldblum stond in 1989 in een zijkamer buiten de Amerikaanse Senaatskamer terwijl een van de voorstanders van gehandicapten onderhandelde om voldoende steun te verwerven om de zogenaamde American with Disabilities Act aan te nemen. Hij legt uit welke gevolgen een flitsbeslissing heeft gehad voor de transgemeenschap.

Aanvankelijk verspreidde een Republikeinse senator een amendement, waarin een aantal voorwaarden werd opgesomd die hij en andere conservatieve wetgevers in ruil voor hun steun van bescherming wilden uitsluiten. Deze omvatten ongeveer vijftig psychiatrische aandoeningen en zelfs homoseksualiteit, herinnerde Feldblum zich, die destijds voor de ACLU werkte en zijn rol beschreef als ‘een kanaal tussen procesadvocaten voor de rechten van gehandicapten en politici’.

Sommige voorstanders van handicaps zagen er geen probleem in om homoseksualiteit expliciet op te nemen als een van de uitsluitingen van de wettelijke bescherming, omdat het door de medische wereld sowieso niet langer als een psychische stoornis werd beschouwd. Feldblum, een lesbienne, drong erop aan om het van de lijst te verwijderen omdat ze vond dat het er überhaupt niet had mogen staan ​​- omdat het opnemen ervan homoseksualiteit ten onrechte als een handicap bestempelde.

Zij en andere voorstanders van handicaps probeerden te onderhandelen met Republikeinse senatoren wier steun ze nodig hadden. Republikeinse aanhangers kwamen terug met oproepen tot meer beperkingen. Feldblum zei dat ze er buikkrampen van kreeg, maar uiteindelijk hebben zij en andere pleitbezorgers een lijst met acht uitzonderingen samengesteld, waaronder ’transseksualiteit’, travestie en ‘genderidentiteitsstoornis die niet het gevolg is van een lichamelijke beperking’, termen die niet langer worden gebruikt en die sommigen vandaag de dag als aanstootgevend beschouwen. Het proces duurde een kwestie van minuten en er werd niet diep over nagedacht over de uitsluitingen, aldus Feldblum.

“Het was een alternatief voor het uitsluiten van 50 voorwaarden”, zei hij. “De enige manier om dit tegen te gaan was het elimineren van sommige mensen… Dat was de politieke realiteit van die tijd.”

Nadat het amendement was toegevoegd en de ADA van kracht werd, herinnert Feldblum zich dat mensen in de LGBTQ+-gemeenschap “teleurgesteld en boos” waren. Ze zei dat ze gelooft dat wat zij en andere voorstanders deden noodzakelijk was.

Minister van Volksgezondheid en Human Services Robert F. Kennedy Jr. kondigde de verandering aan in a agentschap evenement vorige maand samen met verschillende andere regels die bedoeld zijn om ‘kinderen te beschermen’ tegen de zogenaamde ‘transgenderideologie’.

Minister Kennedy zei dat het benoemen van genderdysforie als een handicap ‘het commerciële belang dient van een roofzuchtige miljardenindustrie die de oorspronkelijke bedoeling van die wetten heeft verraden’. Daarbij deed hij een beroep op zijn oom, senator Ted Kennedy, een democraat die Massachusetts tot aan zijn dood in 2009 in de Amerikaanse Senaat vertegenwoordigde en een cruciale rol speelde bij het co-auteur zijn van en het aannemen van de ADA.

Maar Feldblum, die in de kamer was waar het gebeurde, zei dat dit niet ‘de oorspronkelijke bedoeling’ was. Wat inderdaad Zijn. Kennedy Wat hij destijds zei, was dat de uitsluiting van ‘transseksualiteit’ en ‘genderidentiteitsstoornis’ ‘zeker niet iets was dat ik in de wetgeving zou willen’, maar het was iets ‘waar we mee kunnen leven’.

Volgens Ma’ayan Anafi, senior adviseur bij het National Women’s Law Center, “was er toen de uitsluiting werd ingevoerd, geen bewijs dat de gehandicaptengemeenschap daarop aandrong.”

De wetgeving die volgde op de goedkeuring van de ADA benadrukte een bredere definitie van handicap, en Feldblum zei dat ze verrast en blij was toen daaropvolgende rechtszaken verduidelijkt dat “genderdysforie” niet is uitgesloten van ADA-bescherming.

De regering-Trump heeft via het regelgevingsproces uitvoeringsbesluiten en terugdraaiingen van de regelgeving gebruikt om haar agenda vooruit te helpen, inclusief haar extreem brede interpretatie van ‘genderidentiteitsstoornis’ en soortgelijke termen. In dit geval citeert de regering de originele tekst van de ADA, aldus Kevin Barry, hoogleraar rechten aan de Quinnipiac University. De gebruikte termen worden echter niet meer gebruikt en zijn voor sommigen aanstootgevend. Hij merkte op dat het Congres de bedoeling van de oorspronkelijke wet verduidelijkte via de ADA Amendments Act van 2008, waarover hij hielp onderhandelen. Die wet stelt duidelijk dat handicap breed moet worden uitgebreid en dat uitzonderingen eng moeten worden geïnterpreteerd, zei hij.

“Wat (functionarissen van de Trump-regering) in wezen zeggen is dat het Congres in 1990 elke mogelijke voorwaarde die verband houdt met genderidentiteit voor altijd en voor altijd heeft uitgesloten”, zei Barry. Dit is niet iets dat in de bestaande wetgeving is vastgelegd, en het is iets dat de rechtbanken herhaaldelijk hebben afgewezen, legde hij uit.

“Ik kan niet zeggen wat het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten zou zeggen, maar ik denk dat de logica van de regering-Trump die kant op gaat”, zei hij. “Als ze werkelijk geloven dat wat het Congres in 1990 deed, elke aandoening die verband houdt met transgenders uitsluit, dan heeft het Congres in 1990 iets ongrondwettelijks gedaan.”

Hoe ziet de bescherming van de rechten van gehandicapten voor transgenders er in de praktijk uit? Ezra Young, een rechtsgeleerde, heeft enkele gevallen besproken waarin genderdysforie als handicap wordt beschouwd. Voor Young is het een handicap zoals elke andere handicap. Houd er ook rekening mee dat transgenders op geen enkele manier verplicht zijn zichzelf te identificeren of als gehandicapt te beschouwen. Ook ervaren niet alle transgenders genderdysforie.

“Als ze ervoor kiezen om het niet als een handicap te beschouwen en ervoor kiezen om hun rechten als persoon met die handicap niet in te roepen, is dat prima, en de Amerikaanse wet dwingt hen niet om anders te doen. Het is een opt-in-pakket van bescherming”, zei hij.

Young haalde het geval aan van een transvrouw wier kantoor het beleid instelde dat werknemers op vrijdag sporttruien droegen. De sporttruien in kwestie veroorzaakten de genderdysforie van de vrouw. Hij kreeg een medisch attest, maar dat was niet genoeg. Young wees erop dat dit een veel voorkomende ervaring is voor veel mensen met een handicap die op zoek zijn naar werkplekruimte.

‘Vraagt ​​u om onderdak? ‘Mag ik alstublieft een damesoverhemd? Ik betaal ervoor. Het is alleen dat andere overhemd.’ Ik denk dat het iets is waar veel mensen met een handicap zich mee kunnen identificeren”, zei hij. “Er gebeurt iets vreemds op het werk, op school, in het openbaar waarvan je misschien niet eens had verwacht dat het nodig zou zijn, maar je wilt wel een accommodatie zodat je je werk kunt blijven doen.”

Wat hebben transgenders te verliezen als de regering-Trump wordt uitgevoerd zoals gepland, en wat komt er daarna?

“Wat de regering-Trump met deze voorgestelde regeling probeert te doen, is transgenders met genderdysforie uitsluiten van de bescherming van gehandicaptenwetten, onder het mom dat het Congres dat wilde doen,” zei Young. “Maar raad eens? Als het Congres dat zou willen doen, zouden ze een wet moeten aannemen. Zo beschermt onze grondwet iedereen.”

De regering-Trump kan geen wetten uitvaardigen door middel van regelgeving, en als ze dat wel doet, staat de regering open voor rechtszaken, vertelden experts, waaronder Anafi en het Centrum, aan The 19th.

“We willen ervoor zorgen dat mensen weten, zelfs als deze regel definitief wordt, dat dit niet het einde van de rechtszaak zal zijn”, aldus het Centrum.