Ben Passer is een geboren Midwestener, al jarenlang Minnesotan, en directeur van het Midwest Climate & Energy-programma bij de McKnight Foundation. Dit Standpunten het artikel weerspiegelt zijn mening, niet noodzakelijkerwijs die van Sfeer.
Als je, zoals ik, aan klimaat- en milieuvraagstukken werkt, heb je waarschijnlijk een krachtige uitspraak gehoord: dit is het beslissende decennium.
De uitdrukking is bedoeld om urgentie en ambitie op te roepen, en terecht. We zien steeds vaker de gevolgen van een veranderend klimaat: Extreme weersomstandigheden worden steeds erger en steeds vaker voorkomen. Hittegolven en koudere wintertemperaturen ze zetten onze toch al kwetsbare energie-infrastructuur onder druk. Mijn thuisstaat Minnesota zag het het langste luchtkwaliteitsalarm ooit vorig jaar, toen de ongebreidelde bosbranden in Canada onze lucht zeven dagen lang onveilig maakten om te ademen. Minneapolis was gelijk ingedeeld onder de meest vervuilde grote steden in de wereld van deze tijd.
Gelukkig, een recordaantal Amerikanen erkennen dat deze gevolgen voor het klimaat hebben Deze kunnen van invloed zijn, als dat nog niet het geval is, en moeten worden aangepakt. Deze overtuigingen worden over de staatsgrenzen heen vastgehouden en ideologieën. De markten herkennen het ook: grootschalige zonne- en windenergie blijft de goedkopere vormen van nieuwe energieopwekkingzelfs voordat de aanzienlijke subsidies die fossiele brandstoffen blijven ontvangen worden afgetrokken. Als we ooit echt in een duurzamere toekomst hadden willen investeren, zou het beste moment tientallen jaren geleden zijn geweest. De tweede beste tijd is nu.
Het is waar dat dit het beslissende decennium is, maar niet alleen voor het klimaat.
Onze acties om de gevolgen voor het milieu aan te pakken en gemeenschappen te beschermen zijn gebaseerd op een functionerende democratie waarin mensen veilig hun recht kunnen uitoefenen om vreedzaam samen te komen, hun mening te uiten zonder censuur van de overheid en vrijelijk nieuws en informatie kunnen publiceren – allemaal pijlers van het Eerste Amendement. Zonder deze zouden individuen en organisaties niet in staat zijn toezichthouders en wetgevers voor te lichten over kwesties waarmee hun gemeenschappen worden geconfronteerd, zoals luchtvervuiling, schoon water of de betaalbaarheid van energie. Journalisten zouden moeite hebben om de feiten over de gezondheids-, economische en sociale gevolgen van milieuschade te rapporteren. En leden van de gemeenschap zouden zich niet kunnen organiseren ter ondersteuning van oplossingen die hun levenskwaliteit en welzijn verbeteren.
In Minnesota zagen we deze fundamentele vrijheden in realtime op de proef worden gesteld.
De afgelopen twee maanden hebben Minneapolis en de hele staat Minnesota een buitengewone aanwezigheid gezien van federale immigratieagenten die betrokken waren bij acties die niet alleen onze gemeenschappen geschokt maar het heeft ook de rechtsstaat uitgedaagd en de fundamentele constitutionele rechten waarop de Verenigde Staten zijn gegrondvest, uitgehold. Gelukkig zijn de gewone inwoners van Minnesota opgestaan en in actie gekomen vreedzaam aandringen op de eerbiediging van onze grondwettelijke rechten. Hun boodschap is duidelijk: dit is niet hoe een functionerende democratie eruit ziet.
