Robert Wun’s nieuwste couturecollectie was een driedelig verhaal. Binnen opgesteld het Lido-cabaretzijn statige modellen liepen tegen gigantische schermen die woeste onweersbuien projecteerden. Wun, die zich snel heeft ontpopt als een van de hoogtepunten van de couturekalender sinds hij drie seizoenen geleden bij het officiële programma kwam, is een trotse verdediger van de hoogste kunstvorm van de mode. “In de wereld van de couture vragen we ons vaak af of het nog steeds weerspiegelt wie we zijn, maar ik geloof dat het nog steeds bestaat omdat het weerspiegelt hoe we willen zijn”, schreef de ontwerper in zijn shownotities. “Een droom, het vermogen om te dromen en de wil om te blijven dromen. Ze bestaan allemaal dankzij de moed van een schepper en zijn puurste intentie om te creëren.”
Het eerste bedrijf, getiteld Bibliotheek, werd gedefinieerd als de “puurste vorm van de droom”. Wun dacht erover om door boeken te bladeren en hoe zwart-witafbeeldingen kleurrijkere gedachten kunnen inspireren. Hier leken de monochrome jurken gemaakt van papier, delicaat van structuur en majestueus van silhouet. We gingen verder naar het luxegedeelte – waar de looks waren ontworpen om ‘jaloezie op te wekken en aan te trekken’ – en wendde Wun zich tot de decadente kant van zijn designerkalligrafie. Modellen droegen elegant gedrapeerde, met fluweel bedekte lijfjes Anabela Chan juwelen. Het was alsof de dragers op een veiling op de prachtige halskettingen hadden geboden en besloten dat ze niet alleen de stenen zelf zouden dragen, maar ook de mannequins waarop ze werden tentoongesteld.
Afsluitend met Valour, een optocht van looks die wordt gedefinieerd als een “viering van de vastberadenheid van de maker, die vaak achter de schermen schuilt”, hebben Wun en zijn atelier hun creatieve vaardigheden echt ontketend. Hier waren de baljurken gedrenkt in kobaltblauw Swarovski kristallen; vloeibare kolomjurken wervelden rond de contouren van het lichaam, gepantserd door harde, metalen torso’s; de trouwjurk was niet wit maar bedekt met een sterrenstelsel, die stuk voor stuk schitterden dankzij met de hand genaaide stenen. Over buitenaardse schoonheid gesproken: Robert Wun is op zichzelf een ster.
Fotografie met dank aan Robert Wun.
