CARACAS, Venezuela — De interim-president van Venezuela Delcy Rodriguez Donderdag ondertekende hij een wet die de nationale oliesector tot privatisering, waarmee een principe wordt omgedraaid van de zelfbenoemde socialistische beweging die het land al meer dan twintig jaar regeert.
De hervorming zal ongetwijfeld het kenmerkende beleid van zijn regering zijn, omdat het de oliesector – de motor van Venezuela – positioneert om de buitenlandse investeringen aan te trekken die nodig zijn om een al lang kreupele industrie nieuw leven in te blazen. Rodríguez keurde de maatregel minder dan een maand later goed brutale ontvoering van de toenmalige president Nicola Maduro bij een Amerikaanse militaire aanval in de Venezolaanse hoofdstad Caracas.
Rodríguez ondertekende het wetsvoorstel in het bijzijn van oliearbeiders en aanhangers van de regerende partij, minder dan twee uur nadat het door de Nationale Vergadering was goedgekeurd. Tegelijkertijd is het Amerikaanse ministerie van Financiën officieel begonnen met het versoepelen van de economische sancties tegen Venezolaanse olie, opgelegd door de eerste regering-Trump, en is het vermogen van Amerikaanse energiebedrijven om in het Zuid-Amerikaanse land actief te zijn uitgebreid.
Rodríguez sprak de dag ervoor ook met de Amerikaanse president Donald Trump en minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio tijdens een hoorzitting aan Amerikaanse senatoren uitgelegd hoe de regering de situatie denkt aan te pakken verkoop van tientallen miljoenen vaten olie uit Venezuela en houden toezicht op waar het geld naartoe stroomt. Venezuela heeft de grootste bewezen reserves aan ruwe olie ter wereld.
De stappen van beide regeringen maken de weg vrij voor een nieuwe radicale geopolitieke en economische verschuiving in Venezuela.
“We hebben het over de toekomst. We hebben het over het land dat we aan onze kinderen zullen geven”, zei Rodríguez over de hervorming.
Rodríguez stelde de wijzigingen eerder deze maand voor, nadat Trump had gezegd dat zijn regering dat zou doen de controle overnemen van de olie-export van Venezuela e de noodlijdende sector nieuw leven in te blazen Van het aantrekken van buitenlandse investeringen.
De wetgeving belooft particuliere bedrijven controle te geven over de olieproductie en -verkoop, waardoor een einde komt aan het monopolie van staatsbedrijf Petróleos de Venezuela SA op dergelijke activiteiten en prijzen.
Een particuliere onderneming “zal het volledige beheer van de activa voor eigen rekening, rekening en risico op zich nemen, nadat zij haar financiële en technische capaciteit heeft aangetoond via een businessplan dat is goedgekeurd door” het nationale Ministerie van Petroleum, volgens de wet. De wetgeving bepaalt dat de eigendom van de koolwaterstofvoorraden waarop een bedrijf activiteiten gaat uitvoeren, aan de staat blijft toebedeeld.
De nieuwe wet maakt ook onafhankelijke arbitrage van geschillen mogelijk, waardoor het mandaat wordt geëlimineerd om geschillen alleen in Venezolaanse rechtbanken op te lossen. worden gecontroleerd door de regerende partij. Buitenlandse investeerders zijn van mening dat de betrokkenheid van onafhankelijke arbiters cruciaal is om zichzelf tegen toekomstige onteigeningen te beschermen.
De regering-Rodríguez verwacht dat de veranderingen als garantie zullen dienen grote Amerikaanse oliemaatschappijen die tot nu toe hebben geaarzeld om terug te keren naar een onstabiel land. Sommige van deze bedrijven verloren investeringen toen de regerende partij twintig jaar geleden de bestaande wet doorvoerde ten gunste van de Venezolaanse staatsoliemaatschappij PDVSA.
Bovendien wijzigt de herziene wet de mijnbouwbelastingen, waarbij een maximaal royaltytarief van 30% wordt vastgesteld en de uitvoerende macht de mogelijkheid krijgt om percentages voor elk project vast te stellen op basis van kapitaalinvesteringsbehoeften, concurrentievermogen en andere factoren.
Regeringspartijlid Orlando Camacho, hoofd van de oliecommissie van de assemblee, zei dat de hervorming ‘de economie van het land zal veranderen’.
Ondertussen drong parlementslid Antonio Ecarri van de oppositie er bij de vergadering op aan om bepalingen inzake transparantie en aansprakelijkheid aan de wet toe te voegen, waaronder de oprichting van een website om financiering en andere informatie openbaar te maken. Hij merkte op dat het huidige gebrek aan toezicht heeft geleid tot systemische corruptie en voerde aan dat deze bepalingen ook als gerechtelijke waarborgen kunnen worden beschouwd.
Deze garanties behoren tot de belangrijkste veranderingen waar buitenlandse investeerders naar op zoek zijn wanneer zij van plan zijn de Venezolaanse markt te betreden.
‘Laat het licht schijnen in de olie-industrie’, zei Ecarri.
Oliearbeiders, gekleed in rode overalls en harde hoeden, vierden de aanneming van het wetsvoorstel door met een Venezolaanse vlag te zwaaien in het wetgevende gebouw en zich vervolgens bij de wetgevers aan te sluiten bij een bijeenkomst met aanhangers van de regerende partij.
De laatste keer dat de wet twintig jaar geleden werd gewijzigd, was onder Maduro mentor en voorgangerwijlen Hugo Chávez maakte zware staatscontrole over de olie-industrie tot zijn steunpilaar socialistisch geïnspireerde revolutie.
Chávez, verkozen in 1998, breidde de sociale voorzieningen uit, waaronder huisvesting en onderwijs, dankzij de oliemijn van het land, die tussen 1999 en 2011 naar schatting 981 miljard dollar aan inkomsten genereerde toen de prijzen van ruwe olie enorm stegen. Zijn wijzigingen in de Petroleum Industry Law uit 2006 vereisten dat PDVSA de belangrijkste belanghebbende was in alle grote petroleumprojecten.
Door contracten te verscheuren die in de jaren negentig door buitenlandse bedrijven waren ondertekend, heeft Chávez genationaliseerd enorme bezittingen van Amerikaanse bedrijven en andere westerse bedrijven die weigerden hieraan te voldoen, waaronder ExxonMobil en ConocoPhillips. Ze wachten nog steeds op miljarden dollars aan arbitrage-uitspraken.
Uit die onstuimige dagen van overdadige staatsuitgaven, die van PDVSA fortuinen veranderd – samen met die van het land – omdat dalende olieprijzen, corruptie en wanbeheer de winsten hebben uitgehold en de productie hebben beschadigd, eerst onder Chávez, daarna onder Maduro. In 2013 vielen ze in de verschrikkelijke economische crisis die reed ruim 7,7 miljoen Venezolanen migreren.
Sancties opgelegd door daaropvolgende Amerikaanse regeringen heeft de olie-industrie verder verlamd.
___
Volg AP’s berichtgeving over Latijns-Amerika en het Caribisch gebied op https://apnews.com/hub/latin-america
